start print    
  


Het liefje van Kennedy en Bernhard
Ton Biesemaat

Niet alleen de lezers van roddelbladen en andere pulppers hebben recht op smeuïge verhalen. Ook u, waarde republikein, dient af en toe de geest te ontspannen met een verhaal vol romantiek en bedgeheimen. Voor $ 25.000 is wat romantische communicatie tussen John F. Kennedy en een zekere Gunilla von Post te koop. Gunilla was één van de vele maîtresses van de Amerikaanse president. Dit bericht in de media deed me onmiddellijk denken aan een boekje in mijn boekenkast.

Het heet 'Achter gesloten gordijnen' en is geschreven door Ilona Stein (1998, Ad. Donker - Rotterdam). In dat boekje staat vermeld dat John F. Kennedy zijn vriendin Gunilla 'mijn Zweedse gorilla' noemde. Nog interessanter is dat in dit boek een gezamenlijke Scandinavische vriendin van Kennedy en Prins Bernhard wordt besproken. Toen ik dit jaren geleden ontdekte, belde ik de uitgeverij van het boek op om in contact te komen met de schrijfster. Tot mijn verbazing kreeg ik te horen dat ze de schrijfster niet persoonlijk kenden. Het contact verliep via de bekende kritische Oranje-historicus J.G. Kikkert. Als wantrouwend onderzoeker suggereerde ik toen dat Kikkert de naam Ilona Stein als pseudoniem gebruikte. Maar dat ontkende de historicus in alle toonaarden. Hij vertelde mij dat Ilona Stein haar identiteit niet wilde onthullen. Ze was goed ingevoerd geweest in het Haagse high society- en diplomatieke milieu. En ze woonde daarna in Hongarije in een kasteel, maar ze was van écht vlees en bloed. Daar moest ik het mee doen.

Voordat ik u ga verblijden met de geschiedenis over de gezamenlijke vriendin van Kennedy en Bernhard wil ik u toch dit citaat niet onthouden uit het boek dat het droeve lot wachtte om te worden verramsjt bij De Slegte.

'Ook nadat hij president was geworden - en dus over deskundige adviseurs beschikte- wist JFK niet altijd nauwkeurig genoeg welke prinses of andere blauwbloedige dame hij wel en welke hij niet het hof kon maken. Zo weigerde hij bijvoorbeeld het verschil in te zien tussen de Servische prinses Elizabeth Karageorgevitsj en de Nederlandse kroonprinses Beatrix van Oranje. Met haar vader, prins Bernhard der Nederlanden, sprak Kennedy verscheidene malen. De conversatie zou pas echt geanimeerd zijn geworden toen bleek dat de prins vóór de oorlog in Duitsland Inga Arvard had gekend. Gemeenschappelijke kennissen scheppen nu eenmaal een band.'

En met dat geheimzinnige citaat over Kennedy's interesse in Beatrix dat in het boek verder niet wordt verklaard zijn we terecht gekomen bij de spannende Deense Inga Arvard. Aanbeden door Bernhard zur Lippe en John F. Kennedy. Beide machtige heren lieten zich een dergelijk malse Deense jongedame in de onrustige jaren dertig niet ontglippen. Naast corrupte machtsuitoefening1 was het afstrepen van damesnamen een favoriete hobby van de heren.

Inga Arvard was een mannenverslindster. Of als we naar haar veroveringen kijken dan kunnen we haar wellicht een gold digger noemen. In 1931 werd ze door de Deense krant 'Berlingske Tidende' zelfs uitgeroepen tot schoonheidskoningin. Klaarblijkelijk was later een zekere Adolf Hitler het daarmee eens. Hij zou haar hebben omschreven als een perfecte Noordse schone. De mooie Inga werd journaliste en stond op zeer goede voet met de allerhoogste nazi's. Ze interviewde meerdere malen de Führer die haar aanbad. Uiteraard kende ze de kreupele minister van propaganda Joseph Goebbels en kwam ze over de vloer bij de corpulente en corrupte Luftwaffe-chef Hermann Göring. Bij hem haalde ze de scoop weg dat dikke Hermann ging trouwen met de actrice Emmy Sonnemann. In het arische gekkenhuis wist Inga dus goed de weg. Dat kwam haar van pas toen ze naar de Verenigde Staten verhuisde en daar John F. Kennedy tussen de lakens lokte. Die werkte toen bij de inlichtingendienst van de Amerikaanse marine. De FBI van Edgar Hoover vertrouwde de affaire niet en had de ruimtes waar het illustere liefdesduo elkaar besprong vol gehangen met microfoons. De FBI verdacht deze Deense Mata Hari ervan dat ze spioneerde voor de Duitsers.

In Ilona Steins boek wordt vermeld dat Inga Arvard een uitnodiging om voor de Duitse geheime diensten te gaan werken had afgeslagen. Dat de FBI op de Deense en JFK werd gezet zou ook te maken kunnen hebben gehad met de hekel die toenmalig president Franklin D. Roosevelt had aan JFK's vader Joe Kennedy. Die was toen Amerikaans ambassadeur in Londen en nogal pro-Duits te noemen. Maar belangrijker voor de aversie van Roosevelt was dat Joe hem had uitgemaakt voor meeloper met de joden en communisten, aldus weer het tongue in cheek-werkje van madamme Ilona Stein. Toch was de achterdocht van de FBI ten opzichte van het blonde, blauwoginge arische seksbeest niet alleen terug te voeren op de hekel die Roosevelt had aan de steenrijke Joe Kennedy en zijn jonge zoons. Inga-Binga, zoals JFK haar zwijmelend noemde, had ook een realtie gehad met de Zweedse miljonair Axel Wenner-Gren. Een fabrikant die niet alleen stofzuigers en koelkasten produceerde maar ook wapentuig, zoals afweergeschut. Dat laatste was in die jaren dertig natuurlijk winstgevender dan al dat toekomstige lekkers voor bezoekers van de Huishoudbeurs. Axel Wenner-Gren was net als onze Inga op een andere manier ook een maatje van Göring. Hij probeerde te bemiddelen tussen de Germaanse partijen Duitsland en het Angelsaksische imperium der Britten en Amerikanen. Als Axel op zijn jacht in de Caraïbische Zee ronddobberde had hij ook nog kennis aan de toen afgetreden Britse koning Edward VIII. Die laatste was een groot bewonderaar van de verworvenheden van het Reich en ook niet onbekend met halve en hele spionnen voor het nakende arische wereldrijk. Stof genoeg dus om de FBI gelijk te geven aan te tappen bij het liefdesnestje van Inga en JFK. Uiteindelijk zou de stormachtige relatie tussen de twee uit elkaar groeien. Wel werd JFK uit de marine inlichtingendienst gezet en kreeg hij een andere, minder gevoelige, post bij de Amerikaanse Jantjes.

En Bernhard zur Lippe en Inga Arvard? We moeten het doen met de toespelingen van de Hongaarse kasteeldame Ilona Stein. Geboren in 1945 te Boedapest, ingevoerd in de Haagse beau monde en een tekst opgeleukt met op wat mij overkomt als ingrepen van historicus J.G. Kikkert. Maar volgens de Oranje-geschiedschrijver toch echt een persoon van vlees en bloed. Vrouwen, spionage en pecunia non olet waren de drie belangrijkste bezigheden van de 'schavuit van Oranje'. Zo'n Inga-Binga past dan helemaal in het plaatje.

 

 


1 Bernhard zur Lippe kennen we van corrupte wapendeals waaronder de Lockheed-affaire, Kennedy wist de presidentsverkiezingen te winnen door gemanipuleerde uitslagen in de staat Illinois. Maffiabaas Sam Giancana zorgde voor die verkiezingsfraude, Giancana 'leverde' ook bijvoorbeeld mejuffrouw Judith Exner aan Kennedy.


  
7/25/2014 12:01:50 PM  www.prorepublica.org