Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
Bulletin 252
Leo Brabanticus, 16 april 2011

Leo Brabanticus

Amsberg in de Duitse republiek

Een foto met bericht in Trouw (15.2.2011) herinnert de lezers er aan dat de clan momenteel reclame loopt te maken voor zich zelf - maar wel op kosten van de gemeenschap. De troon wankelt immers op zijn fundamenten en misschien is Duitsland waar al zoveel afgezette majesteiten en hoogheden samen hokken, wel een goed asiel voor nieuwkomers en wie weet speelt de familie - behalve Zorreguieta die geen woord Duits spreekt - wel met de gedachte dat ze daar de monarchie zelfs zouden kunnen herinvoeren.

Ze zijn immers nog steeds en steeds meer van Duitsen bloede met die griezel van een Emma, die smeerlap van een Mecklenburg (op wie Amsberg jr. als twee droppels water lijkt ), die oorlogsmisdadiger Lippe (laten we het nooit vergeten: de vader van Amsberg, die daarover zwijgt als het graf) - en Claus, ook ooit lid geweest van een lugubere clan daar.

Alle reden dus voor de familie om het Duits nog eens op te poetsen.

De ontvangst van het rariteitenkabinet, zoals Van den Bergh het gezelschap eens noemde, viel overigens flink tegen. Behalve dan misschien in Dresden werd er nauwelijks aandacht aan dat Duits-Nederlandse mens besteed, dat het bestond om daar wel kritiek uit te oefenen op Nederlandse bureaucratische hindernissen die zij ondervond. Je moet maar durven: je beklagen terwijl iedereen voor je knipt en buigt. Misschien dacht ze wel,dat het republikeinen waren.

Overigens welk een verschil tussen die lieve, schuchtere en terughoudende echtgenote van de president en dit heerszuchtige baasje uit Nederland dat zo overtuigd was van haar eigen belangrijkheid, de navel van de vaderlandse en misschien wel van de wereldgeschiedenis.

Nederland heeft veel van het bezoek aan Duitsland kunnen leren, zij het dan niet in de zin waarin Amsberg het bedoelde. Nu was het een lesje in bescheidenheid en tact. In alle geval moeten we de clan nooit meer op staatsbezoek laten gaan. Hoeven we minder te bezuinigen ook.

Pils van Amsberg stond ook hier weer ouderwets huichelachtig op te roepen voor 'krachtiger inspanningen ten behoeve van duurzame energie'. De stumperd maakte 'op niet mis te verstane wijze duidelijk welke betekenis een duurzame energieproductie heeft'. De mensen wisten niet wat ze hoorden, toen ze hem zagen wauwelen. Ze vielen van hun stoel van bewondering of verwondering. Onze drs. in de geschiedenis - vraag me niet hoe dat kon - trok zelfs een ongekende parallel met de 'ondergang van de Romeinse beschaving door het uitputten van de houtvoorraad. Laten wij ervoor zorgen dat de geschiedenis zich niet herhaalt'. Aldus de domoor, voorlezend uit het groot-voor-hem-speciaal-geschreven-ambtenaren-sprookjesboek-voor-beginners. De onnozelheid had beter de vergelijking kunnen maken met een dode kat in zijn kliko of nog beter: zijn mond moeten houden over zaken waar hijzelf geen syllabe verstand van heeft en waarnaar hij zich nog nimmer gedragen heeft. Huichelaars zijn het, de een nog erger dan de ander.

Zou de man nu echt niet in de gaten hebben dat hij met zijn onwaarachtig geleuter zich bespottelijk staat te maken? Durft ook Rutte dat niet tegen hem te zeggen?

Mevrouw Zorreguieta tenslotte heeft het kennelijk niet naar haar zin gehad. Ze stelde dan wel, in Dresden naar nog knappere danseresjes kijkend, traditioneel met haar opgetrokken rokje de bezoekers in staat kennis te vergaren over de vrouwelijke anatomie, maar ze voelde zich als de zoveelste im Bunde nauwelijks op haar gemak. Ze vond het kennelijk maar niks dat niet alle aandacht uitging naar haar, die toch de knapste, de mooiste, de rijkste van het hele gezelschap, ja van de hele wereld was. Je hoorde haar denken: 'die rotmoffen leren het nooit'. Misschien heeft ze zich toen zelfs voorgenomen het Lex eens goed in te peren en zeker die idiote gedachte van een ceremonieel koningschap voorgoed uit zijn domme kop te slaan.

Daarvoor had ze niet al die offers gebracht, de vernederingen van die republikeinse schavuiten ondergaan die haar brave en moedige papa tot op de dag van vandaag het leven zuur maken om dan tenslotte alleen maar ceremonieel koning te mogen spelen? Geen haar op haar hoofd die daaraan denkt.

Zo heeft het staatsbezoek aan Duitsland dan toch nog enig nut gehad.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "een plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander