Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
Bulletin 244
Leo Brabanticus, 20 februari 2011

Leo Brabanticus

Kunnen we niet beginnen met alvast de titulatuur van de prinsen en prinsessen af te schaffen?
De rest volgt dan wel vanzelf

Het is de bezoekers van de website niet onbekend dat de schrijver van deze brief een gloeiende hekel heeft aan al dat volk, dat om te beginnen met mevrouw Amsberg zelf die als Leids studente al met hoogheid of iets dergelijks wilde aangesproken worden - tot grote hilariteit en afschuw van haar omgeving overigens - tot en met die drie onnozele peuters op De Horsten in Wassenaar, die allemaal vanaf haar geboortes  zogenaamde koninklijke hoogheden zijn.

Ik zie de praktische uitwerking bij dat trio helemaal voor me: het dienstpersoneel maant Hare Koninklijke Hoogheid Amalia tijdens de maaltijd niet voortdurend hoorbaar gas uit maag en darmen te laten ontsnappen - 'wil Hare Koninklijke Hoogheid daar onmiddellijk mee ophouden?' Of een kamermeisje, dat Hare Koninklijke Hoogheid Eulalia verbiedt in de thee of in de pap te spugen - 'Uwe Koninklijke Hoogheid gedraagt zich als een minderwaardig mens, als een burger, als een Balkenende, als een Rutte'; en een derde dienstbode verkoopt Hare Koninklijke Hoogheid Alexia een flinke pets op haar doorluchtige billen omdat ze het in haar broek gedaan heeft - 'Uwe Koninklijke Hoogheid heeft te weten dat ze in een koninklijk gezin geboren is, waar dit soort onkoninklijke gedragingen niet is toegestaan; en ik moet alles weer opruimen' .Welk een tragedies, arme kindjes maar ook arme opvoedsters.

Waarom doet men haar en zich zelf deze onzin aan? Opvoeden is toch al de moeilijkste baan die er bestaat en is bovendien een vak dat je niet kunt leren. Een pedagoog wordt immers geboren en niet gemaakt.

Die vorstelijke aanspreektitulatuur - want daar gaat het om - is ontstaan uit de onbegrensde hoogmoed van dwazen die zich zo nodig moesten verheffen boven het vulgus. Zij heeft dus dezelfde waarde als een bekakte stem, de mateloze arrogantie, het protocol, de gouden koets, de belastingvrijdom, de gigantische rijkdom, de dure uitspattingen, het gratis transport,de sjiekste kleren, de paleizen en de fantasieën over de goddelijke oorsprong en het bestaansrecht van het koningschap.

Ondanks alle geleuter van de clanleden tegenwoordig dat 'wij ook maar gewone mensen zijn' wordt dag in dag dag uit door hun doen en laten, met elk woord dat aan de haag hunner tanden ontsnapt en door elke brief die naar de 'onderdanen' uitgaat, precies het tegenovergestelde in de praktijk gebracht.

In die grote-onzin-wereld past geen gelijkheid, geen democratie, geen armoede en geen christelijke nederigheid, behalve dan als schijnopvoering in een of andere toespraak. Zelf heb ik immer de indruk dat niets de eerzame burger meer afstoot en pijn doet dan juist die grenzeloze arrogantie.

Voortdurend wil die koninklijke familie laten voelen dat zij niet bestaat uit gewone creaturen zoals U en ik, maar uit Übermenschen. Zij vloeken niet, maken geen ruzie, roken niet (althans niet wanneer iemand dat ziet, ze snurken niet in hun slaap, ze staan nooit boven de wet, ze verduisteren geen documenten, ze liegen nooit (behalve als het bijvoorbeeld over euthanasie in de familie gaat), ze overtreden geen enkele verkeersregel, ze stampvoeten niet als ze hun zin niet krijgen, ze zijn eigenlijk nooit boos, ze moeten nooit naar het toilet (of zo weinig mogelijk) en ze gaan nooit (op vele uitzonderingen na) hun boekje te buiten. Het is dat ze zonder hun toestemming worden geboren, want alle aan het leven inherente zaken, zoals ziek worden en sterven zijn eigenlijk geheel in strijd met hun zelf-gecreëerde volmaaktheidstheorieën. 

Ook aan hun leiderskwaliteiten - zo wordt hun zelf en ons van meet af aan voorgehouden - kan de simpele burger zien hoe begaafd onze koninklijke leiders zijn. Ze geven altijd het goede voorbeeld. Neem die Wilhelmina, wat een superieur getalenteerde vrouw was dat. Zoals zij in 1940 Nederland en daarmee de hele Westelijke wereld vrij heeft weten te houden, dat was in één woord grandioos. Treurig is het dan ook, zoals republikeinen avant-la-lettre beweerden, dat ze uit Nederland gevlucht was.

Neen, dan Hitler. Die wist wel beter. 'Diese Mina' kon dan wel zelf niet schieten of sneuvelen, maar ze zou wel 'tot de laatste ademtocht van haar laatste soldaat' doorvechten. Waar vind je tegenwoordig nog zo iemand? Zeker niet bij haar achterkleinzoon - kapitein Iglo - die vorig jaar, vergezeld door zijn familie, in een dolle ren (en in vol ornaat) over de Dam vluchtte, toen iemand een beetje te hard geeuwde of zoiets.

Ook Juliana was zo'n moedige vrouw, meer dan hofvleier Fasseur wil toegeven. Jaren gescheiden van haar dierbare man die zelf ook zo snakte naar zijn eigen echtgenote en kinderen en stikte van heimwee, verdriet en liefde, is er nooit één woord van zelfbeklag over haar lippen gekomen. Moedige mensen allebei die het door God hun in het belang van het vaderland opgelegde lot manhaftig hebben gedragen.

Zoals dit illustere ouderpaar waren ook de vier dochters. Moeder Bea Amsberg heeft, laten we het beestje maar bij de naam noemen, een rot leven gehad, maar nooit kwam er ook maar één klacht over haar gebenedijde lippen. Altijd was ze even blijmoedig droeg ze haar door republikeinen voor de koninklijke voeten geworpen verwijten met een superieur lachje op het koninklijk gelaat. Niet voor niets heette ze destijds 'prinses glimlach'. Altijd even beheerst, heeft zij haar goede moeder nimmer  gemaand op te krassen 'omdat ik nu nu aan de beurt ben'. Nimmer ook heeft ze haar zus verweten dat zij door met 'Piet' te trouwen het koningschap tot burgerlijk gedoe degradeerde, ook al werd haar bruidegom door velen 'Markies van Vollenhoven' genoemd.

Dat alles zou ze nooit gekund hebben wanneer ze niet door God zelf aangemoedigd was haar zware taak - ze had overigens niets te doen - aan te vangen en voort te zetten. Duidelijker bewijs voor haar Goddelijk koningschap kan ik me niet indenken.

Het meest - ik zou bijna zeggen - ontroerend bewijs voor de voortdurend Goddelijke bijstand is en blijft echter haar moederlijke zorg voor de armen en behoeftigen, niet alleen in Nederland maar over de hele wereld. Ze moet zich zelf bijkans tot de bedelstaf gebracht hebben door zich zo met name voor de stille – stil, omdat ze altijd zwijgen over wat ze van hun weldoeners krijgen - armen allemaal heeft gedaan, die overigens - dat weet iedereen - toch alleen door hun eigen schuld in de puree geraakt zijn. Ze heeft zich er zowat geheel voor uitgekleed. Hoeveel geld ze iedere maand overgemaakt heeft naar het Leger des Heils, weet niemand en behoeft ook niemand te weten. De bedragen liepen op tot 1,15 per week. Ik moet toegeven dat ze al die giften wel aftrok van de belasting.

Ook die andere dochters staken dank zij God intellectueel en menselijk ver boven de middelmaat uit. Vooral die Irene kon meerdere talen, soms tegelijk, spreken. Bovendien correspondeerde ze met katten en vlooien. Wat ze ook allemaal niet van die beesten wist! Befaamd zijn tevens haar 'gesprekken met bomen', waarmee ze zelfs de Kamer plat kreeg, vooral de leden van de christelijke partijen. Maar dat had  natuurlijk veel van doen met hun uitstekende Goddelijke relatie. Het was fenomenaal Irene ook met honden te horen praten. Mij is het nooit gelukt om terug te blaffen. Ik heb er zelfs een litteken op mijn neus en in een kuit aan over gehouden, maar die Irene zat gewoon met haar honden aan tafel. Het stonk er wel een beetje.

Overigens betrof de grootste zorg van deze universele vrouw toch immer de democratisering van het dictatoriale Spanje. God had haar in het oor gefluisterd dat ze daarvoor alles moest over hebben. Ze had het. Ze is er zelfs Rooms voor geworden en is daarvoor zelfs met een of andere hoge Roomse kwijlebabbel getrouwd zoals er geen tweede op Gods aardbodem rondliep. Dat vond ze zelf eigenlijk ook wel, maar ja, je moet ook iets voor je idealen over hebben. Gelukkig duurde haar verliefdheid niet zo heel erg lang. Bovendien bleek die vent zo arm als een kerkrat en zat een rijk Spaans koningschap er ook al niet voor het nobele paar in. Daarom besloten de twee tegen alle oude goddelijke wetten in maar te scheiden. Foei eigenlijk!

Irene verhuisde naar Zuid-Afrika waar ze eind van de vorige eeuw in het natuurgebied Bergplaas - driemaal Nederland - een bescheiden 7.500 ha kocht om daar te mediteren en - ze moest toch leven ook - aan toeristen lessen in 'natuurbewustzijn' - wat dat ook moge zijn - te geven.

Toen kwam er echter een boze geest die Shell heette die in dat gebied gas wilde gaan winnen. Het ellendige van de situatie was dat de familie via pappie Shell-aandelen bezat, waarvan Irene echt helemaal niets wist. Althans, 'ze had daar geen informatie over'.

Als ik de zaak goed reconstrueer, wilde Shell dan wel in Bergplaas gaan boren maar op grote afstand van mevrouw. Toen werd de 'buurt' begrijpelijkerwijs heel boos op mevrouw, die geen andere uitweg zag dan zich tegen alle boringen in de Bergplaas uit te spreken en daarbij haar prinsessentitel en een zoon van Bernhards kameraad, Rupert in te zetten (BD en NRC 10.2.2011).Ze vond het echter 'vervelend ' in de krant te lezen 'dat we zoveel aandelen in Shell zouden hebben'.

Pro Republica blijft de kranten in Zuid-Afrika zoals terzake van Mozambique nauwlettend volgen. Dat is jammer voor de familie maar daar trekken we ons niets  van aan.

Het lijkt er nu soms wel een beetje op dat God zich af en toe vergist heeft bij het toedienen van Zijn gaven aan prinsen en prinsessen. Zo hangt boven de enorme rijkdommen die de dames zich vergaard hebben uit de erfenissen van pappie en mammie nog steeds een doordringende stank. Het is niet alleen de wijze waarop dat kapitaal verzameld werd - wapenhandel - maar ook de manier waarop de dames geprobeerd hebben dat geld buiten de belastingdienst te houden. God - dat begrijpt ieder fatsoenlijk mens - heeft hun dat vele geld toch niet gegeven om het via allerlei niet zo nette fiscale omwegen naar belastingparadijzen weg te sluizen. Of zouden er in die gebieden alleen maar armen, bedelaars en zieken leven die dus op vorstelijke caritas zijn aangewezen? Het verzendadres was Paleis Noordeinde in Den Haag, Triest maar waar.

Vóór ik tot slot nog een enkel woord zeg over de superieure kwaliteiten van de volgende generatie, moet ik er nog op wijzen hoezeer de goede God ook bij de aangetrouwde familie, die - dat geef ik weer toe - lichamelijk noch geestelijk uitbundig door moeder natuur was bedacht, voortreffelijk de aangeboren zwakten alsnog heeft bijgesteld zodat zij toch altijd in staat waren het goede voorbeeld 'te geven.

Neem Heinrich von Mecklenburg, eigenlijk niet meer dan een ordinaire man. Alleen het feit al dat deze een achterneef van de keizer was, had alle signalen hier op rood moeten zetten. Niets daarvan.

Hendrik was vooral een hartstochtelijk jager, niet alleen op allerlei soorten wild maar ook op zo gunstig mogelijke huwelijkse voorwaarden. Dat hij nauwelijks een substantieel geldbedrag kreeg is te wijten aan de krenterigheid van de regering die hem 150.000 gulden pensioen toekende wanneer hij eens weduwnaar zou worden. Wel kreeg hij allerlei militaire rangen met mooie pakken maar geen enkel commando.

Het Haagse publiek was zoals immer even geestdriftig als dom. Gelukkig was er toen nog een Troelstra die fel uitviel over het hoge pensioen voor een man die met de rijkste vrouw van Nederland trouwde, maar die aan de monarchie verder niet veel woorden spendeerde, gelovend dat deze de 20e eeuw toch niet zou overleven. Omdat de regering weigerde Hendrik uit de rijksmiddelen te betalen,was mevrouw verplicht  haar man uit haar eigen zak te onderhouden: 100.000 gulden per jaar. De 'ton van  Hendrik' heeft haar - geaccumuleerd - ruim 3 miljoen gekost (Fasseur Wilhelmina 240 e.v.).

Geraffineerder maar in feite nog waardelozer dan de als maar patience spelende en puzzles leggende intellectuele luiaard Hendrik was de echtgenoot van Wilhelmina's enige dochter. Ik behoef zeker na de indrukwekkende biografie van Van der Zijl niets meer over dit minderwaardig sujet te zeggen. Ik beperk me daarom tot de monarchale propaganda over de zogenaamde gigantische kwaliteiten van deze aartsbedrieger, smeerlap, Hitleriaan, vrouwenloper en S.S.-er.

Hij was met Gods hulp in staat alle door hem zelf (=Lippe) veroorzaakte auto- ongelukken wonderbaarlijk te herstellen. Er werd zelfs gesproken van 'goddelijke onkwetsbaarheid' (Zijl 285). In de Bernhard-mythologie werd een snee op zijn voorhoofd een hersenschudding en een bloedneus een gebroken nek, waaraan hij snel zou komen te overlijden. In 1938 werd bekend gemaakt dat zijne koninklijke hoogheid voor het herstel van zijn gezondheid naar het buitenland moest gaan. Hij werd toen  gesignaleerd in exclusieve Engelse winkels, Italiaanse showrooms met vrienden en in Cannes met een fraaie blondine (id. 284 e.v.). Berlusconi was er een beginneling bij. Lippe zwendelde met geld en liet de Nederlandse staat zijn moeder onderhouden.

Hoewel de boeiendste leugens van voor en na de oorlog van medische aard waren, stamt het fraaiste staaltje bedrog uit 1945 uit de militaire wereld, toen Lippe het klaar speelde zich te laten afschilderen als de man wiens bovennatuurlijke capaciteiten Hitler tot capitulatie hadden gedwongen. Op zijn minst had hij Nederland van de totale ondergang gered.

De moed ontbreekt me om verder te gaan met die lapzwans. Iedereen kent Lippes relaties met de wapenhandel en weet van Lockheed en Northrop. Via Tromp en Broertjes van de Volkskrant zijn ook zijn laatste leugens bekend geworden. Zelfs nu nog lukt het nauwelijks de door Lippe en zijn getrouwen geweven schone schijn te verscheuren. Men heet dan een querulant.

Meer dan triest is het dat het huidige staatshoofd zich nimmer geabstraheerd heeft van pappie, dat opgehemelde minderwaardige sujet.

Ze heeft nog slechts een korte tijd om iets te wat ze meer dan een halv eeuw verzuimd heeft. Of ze daarmee de monarchie nu nog kan redden, is overigens meer dan twijfelachtig.

Tot slot dan de laatste categorie, de zonen van mevrouw Amsberg en hun echtgenotes.

Alexander is. zoals algemeen bekend is, een non-valeur, erger dan over-opa Heinrich op wie hij naar lichaam en geest lijkt. Het trieste van dit geval is vooral dat de man 'voorbestemd' - wat 'voorbestemd'? - was om koning te worden. Niet omdat het volk dat wil maar omdat dat op een stuk oud papier staat geschreven.

Nu zegt dat laatste op zich zelf niet eens zo erg veel - oude documenten zijn best boeiende literatuur - maar de man zelf is de geïncarneerde onnozelheid, een berucht fuifnummer, een kleinzoon van Bernhard, fameus bierdrinker, een mislukte geschiedenis-student, wiens doctoraalstudie onmiddellijk achter slot en grendel verdween, een jet-set-ter, een onsympathieke kapitalist, een joy-rider, een man zonder veel leesbeschaving, een geldsmijter, meer armzalig sportfanaat dan bevorderaar van een wereldbroederschap - 'wij zijn de winnaars' - groter bewonderaar van de rokken der hockeydames dan van haar spel, gul uitgever van 's buurmans geld, een bank-directie-lid zonder enige ervaring ,een watermanager van wereld-top-kwaliteit wiens noties niet verder gaan dan 'we kunnen niet zonder water', een voetbalbestuurder en een marineman die meer geïnteresseerd was in schieten en moorden dan in schone letteren en wetenschap, etc. etc.

Het was destijds - in de jaren '90 - een doodsklap voor de familie en zeker voor de intens vrome Bea in de NRC te moeten lezen dat mijnheer niets meer aan zijn geloof deed. Nu zal dat voor de hele familie wel gegolden hebben, ook voor moeder, die er immers altijd al van was uitgegaan dat vlees beter is dan benen, maar die nu wel met het probleem opgezadeld was, dat zij God hard nodig had voor toekenning van een extra portie kwaliteiten aan deze zelfde zoon, die zich nu als een nieuwe Judas gedroeg. Ik weet niet hoe de twee er uitgekomen zijn maar het tekent wel de karaktervastheid van mijnheer - een a.s. koning waardig - dat hij onmiddellijk na het interview via de RVD liet weten dat hij juist met de dag als maar geloviger werd.

Omdat die verklaring al een beetje verlopen is, zullen er ongetwijfeld vandaag of morgen nog wel enkele nieuwe eigenschappen moeten worden bedacht. God en de RVD piekeren zich een ongeluk daarover.

Daar de voorraad uitgeput is blijft slechts de mogelijkheid over dat moeder en zoon voor zichzelf en het nageslacht onvoorwaardelijk en onherroepelijk afstand doen van 'hun rechten op de troon'. Daarmee besparen zij zichzelf en Nederland een hoop ellende.

Hoe het dan verder met Nederland gaat is hun zorg niet meer. In elk geval verloopt de overgang vredig en dreigen er zelfs geen Egyptische toestanden.

Ik ben vooruit gelopen op mijn verhaal. Alexander heeft immers nog twee getrouwde broers. Ze lijken beiden meer in huis te hebben dan prins-garnaal, wat nog eens te meer de dwaasheid van de erfopvolging onderstreept. Dat Mabel Los, alias Wisse Smit  - het vroegere gangsterliefje en naar verluidt ex-employée bij YabYum - geen koningin zal worden heeft ze grotendeels aan zichzelf te wijten Zoals die meid kon jokken ('liegen als prins Bernhard'), dat was groots. Zelfs Balkenende trapte daar niet in.  Weg dus. Ze schijnt overigens met haar schoonmoeder het best te kunnen opschieten. De dames zouden elkaar zelfs tijdens het eten aanspreken met haar titel. Dat moet dan aldus gaan: 'wil Hare Koninklijke Hoogheid mij de korf met brood aanreiken? 'Graag ,majesteit, wil de majesteit als het haar belieft een keuze maken? 'Dank u wel, uwe Koninklijke Hoogheid'. Tot Uw dienst, majesteit'. Een gewoon mens zou geen hap door zijn keel krijgen.

De tweede was hare Koninklijke Hoogheid Petra Brinkhorst, ook geen prettig mens en niet alleen vanwege de tabakslucht die ze - 'Nicotientje wordt ze genoemd - overal verspreidde maar vooral vanwege haar bespottelijke arrogantie Berucht is het incident waarbij een gastheer op de gereserveerde tafels een kaartje 'Prinses Laurentien'  bevestigd had zonder de aanspreektitel Hare Koninklijke Hoogheid. H.K.H. moet tekeer gegaan zijn als een op hol geslagen merrie. Voortaan is iedereen bang voor haar grote bek.

Omdat het creatuur verder weinig voorstelt, moest zij door de clan rond Amsberg tot een iets menslievender-pedagogisch abstractum worden opgehemeld. Na lang peinzen bevond men dat Petra zich vooral moest bezighouden met voorlezen. Het is gelukt. Zoals die vrouw kan voorlezen, dat is echt geweldig. Op geen enkel charme-offensief ontbreekt ze dan ook met haar pietluttige lectuur. Het is haar bijdrage aan het voortbestaan van de monarchie.

En dan nog de derde schoondochter, Máxima Zorreguieta, een mens - zegt men – met mooie benen en borsten en nog veel ander staatsrechtelijk zwaar geschut, dat ze  trots in de de strijd werpt.

Neen, moeder Amsberg heeft het niet erg getroffen met haar drie schoondochters, zijnde drie moeilijk wit te wassen zwarte schapen.

Alle drie zijn ze onwaarschijnlijk geld - en machtsgeil, de een nog erger dan de ander. Maar Máxima spant de kroon. Zij had paaldanseres kunnen worden of een vrijpostige nachtkroegdame. Het werd uiteindelijk een Nederlandse Koninklijke Hoogheid.

Het is niet meegevallen en God en de buitenwereld hebben wel duidelijk de helpende hand moeten bieden. In de eerste plaats was er die verschrikkelijke vader, schuldig aan zoveel moorden en andere misdaden in een crimineel regime. Daar hebben Kok, Van der Stoel en Baud aan gesleuteld.

Dan was er haar opleiding. Misschien was die naar Argentijns deftige opvattingen van hoge kwaliteit, maar hier zou deze  nog niet het niveau van een VMBO halen. Godzijdank wisten de gecharmeerde politici daarvoor gewiekste oplossingen te vinden, waardoor ze het knapste meisje van de klas kon worden.

Dat zelfde geldt voor haar vakopleiding aan een bank, op grond waarvan ze in Nederland nog niet geschikt zou worden geacht om girobrieven te sorteren. Maar in Nederland werd die bankopleiding zo omgebogen dat ze gebruikt kon worden voor het opvoeden van arme mensen tot het zuinig omgaan met geld.

Het is van den zotte dat deze verwende met geld smijtende joffer hier nu staat uit te leggen hoe anderen haar weekloontje en het huishoudgeld dienen te besteden. In wezen nog walgelijker is het dat ze zich bezig houdt met zaken waar ze totaal geen verstand van heeft. Ze bemoeit zich overal mee. Haar man, schoonmoeder, het hof en de Jan Mulders onder ons denken dat zij daarmee het masculiene deel der bevolking voor de monarchie kan innemen. Het is te hopen voor haar dat ze nooit de proef op de som behoeft af te leggen als wetenschapper, budgetadviseuse of mensenrechtendeskundige. Alleen bij haar man zal ze niet zo slecht afsteken.

Summa Summarum

Er wordt Pro Republica wel eens gevraagd of het prettig is tegen vorsten te ageren. Ons antwoord is onveranderlijk: neen.

Tijdens de Franse revolutie antwoordde Danton op een soortgelijke vraag, dat republikeinen de strijd - die toch gestreden moet worden - liever met de pen voeren dan door het werpen van stenen.

Dat is precies ook de opvatting van Pro Republica: war does not settle anything. Een oorlog maakt de verbittering alleen maar erger en brengt de oplossing niet dichterbij.

Naar mijn opvatting dienen koningshuis, regering en volk ons dankbaar te zijn voor deze instelling.

Ik voeg er nog aan toe: de republikeinen geven slechts een antwoord op een niet door hen geprovoceerde uitdaging.

Kort gezegd: het republikanisme is een gevolg van het onnodig accentueren door de monarchen met hun erfelijkheid, macht en geld.

Om staande te kunnen blijven hebben zij de arrogantie uitgevonden alsook de voorbeeldfunctie en de goddelijke roeping.

Zijn wij nu slecht omdat wij zeggen dat zulks allemaal fantasie is?

Let wel: niet de republikeinen zijn met die onzin van voortreffelijkheid begonnen. Het enige fatsoenlijke antwoord daarop wordt eeuwenlang door republikeinen gegeven. Maar graag? Dat is van een heel andere orde.

Pro Republica zou het liefste morgen een telefoon van de monarch krijgen: 'dierbare landgenoten, jullie hebben gelijk. Het was moeilijk dat toe te geven'.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "drie plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander