Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
Leo Brabanticus 240, 11.12.2010

Leo BrabanticusDocumenten-publicaties-I.

Publikatie van immer angstvallig geheim gehouden documenten bezorgt de politici overal ter wereld en de gehele geschiedenis door immer grijjze haren. Van mijn part kunnen er nooit genoeg diplomatieke archieven op straat geleegd worden en kunnen de heren Berlusconi, Bush, Blair, Poetin, Medvedev, maar ook Balkenende, De Hoop Scheffer, Lubbers, Kok, Amsberg e tutti quanti nimmer te vergaand binnenste buiten worden gekeerd.

Het gedrag van die genoemde en duizenden niet-genoemde heren kon zulke afzichtelijke afmetingen aannemen omdat deze ervan konden uitgaan dat er zeker de eerste 50 jaar daarvan niets naar buiten zou weglekken. Op allerlei slinkse manieren werd geprobeerd de waarheid voor het nageslacht te verdoezelen. De meest schunnige persoon in de geschiedenis daarvan is zonder meer minister Talleyrand geweest die bijna een halve eeuw als minister van buitenlandse zaken alle op hem betrekking hebbende documenten heeft vernietigd. Dat niet alles verdwenen is, is alleen te danken aan het feit dat er gewoon té veel vuil was, zodat de Franse ambtenaren het opschoningswerk werk niet aan konden, alsook aan het feit dat die beambten nu eenmaal geen toegang tot buitenlandse ministeries hadden.

Niet alleen ministers verscheurden, verbrandden of verduisterden voor hen belastende papieren, vooral vorstelijke personen hebben een jarenlange ervaring opgebouwd in het bedriegen van het nageslacht. In Nederland is het 'koninklijke huisarchief' - dat in feite staatseigendom moest zijn - eeuwenlang door de heren Nassau, mevrouw Mecklenburg, Bernhard Lippe (onze nationale beroepsbedrieger), etc. eeuwenlang opgeschoond. Onze tegenwoordige geschiedenisboekjes deugen dan ook voor geen milimeter.

Het spreekt vanzelf dat de uitvinding van de telefoon het geschreven woord in de archieven aanzienlijk heeft gereduceerd, hoewel aan de andere kant er toch altijd iets van een soort samenvatting moest worden gemaakt. Sindsdien is de inhoud der archieven kwantitatief aanzienlijk verminderd maar inhoudelijk is er aan de uitwisseling van nota's niets veranderd en bleef het dus oppassen geblazen voor schrijvers en ontvangers van 'brandbaar materiaal'.

Niet alleen 'kwaadwillenden' hadden soms behoefte aan het publiceren van documenten over de smerigheden die koningen, ministers en legeraanvoerders van de tegenpartij, maar ook die regeringen zelf publiceerden uit hun ministeriële archieven alles wat de tegenpartij kon schaden en hen zelf schoon pleitte.

De bekendste voorbeelden van die het-eigen-gelijk-rechtvaardigende-publiikaties zijn zonder enige twijfel die gweest welke na de Eerste Wereldoorlog door de voormalige belligerenten zijjn uitgegeven, om te beginnen door de Duitse regering.

Artikel 231 - het meest beruchte artikel - van de vrede van Versailles is bewust en bedoeld zo geïnterpreteerd als zouden de Centralen en zij alleen verantwoordelijk zijn voor het uitbreken van de oorlog in 1914.

Het gaat mij hier uiteraard niet om de bedragen die achtereenvolgens zijn geëist, doch uitsluitend om het feit dat de overwinnaars in de ondertekening van het vredesdictaat door Duitsland diens expliciete erkenning zagen schuldig te zijn aan het uitbreken van de oorlog. Hier stuiten we op de beruchte kwestie van de Duitse 'Alleinschuld'.

Het afdwingen van een dergelijke verregaande schuldbekentenis was niet alleen politiek onaanvaardbaar maar ook wetenschappelijk incorrect.

Het hele Duitse Historiker-gilde stond dan ook als één man achter de uitgave in 40 delen -in 53 banden - getiteld 'Die Grosse Politiek der Europ√§ischen Kabinette 1871-1914. Sammlungg der Diplomatichen Akten des Ausw√§rtigen Amtes', Berlin1927. Deze monumentale serie toonde overduidelijk aan dat Duitsland zeker schuld aan de oorlog droeg, maar beslist niet de 'Alleinschuld'.

In het voetspoor van van de Duitse publikatie zijn ook de Fransen, Engelsen, Oostenijkers, Italianen, Belgen en Russen begonnen uit hun vooroorlogse archieven te publiceren.

Hoewel ondanks de politeke bedoelingen de Duitse publikatie wetenschappelijk is opgezet, gaat de belangstelling van de kritische historici uit naar een heruitgave, waarin de archiefstukken die niet, niet volledig of alleen in samenvatting zijn gepubliceerd, integraal zijn opgenomen.

Wellicht zal het jaar 2014 de prikkel tot het volledig publiceren geven van alle archivalia.

Hoe nu? Zo zal de lezer uitroepen, nog meer documenten? Terwijl er al zo ongelooflijk veel is. Ja zeker.

Een dergelijke publikatie is dringend nodig niet alleen omdat de 'eerste' uitgave te politiek beladen is geweest en oneerlijk was jegens de verliezers, maar ook en vooral omdat er in deze fameuze pubikaties een groot aantal zaken niet of nauwelijks aan de orde is gekomen.

Indien de lezers het op prijs stellen - want dit is het eigenlijke historische vakwerk, dat ook voor de geschiedschrijving van de monarchie ontzettend belangrijk is - zal ik proberen een volgende aflevering van LB daaraan te wijden. Voor dat ik me later over de eigentijdse WikiLeaks ga buigen.

Ik vraag de lezers dat zo uitdrukkelijk omdat de redactie van deze website en het bestuur van Pro Republica tot over de oren in het werk zitten zodat wij geen minuut kunnen verliezen (en elke steun dringend behoeven).

Het gaat erg goed met Pro Republica, maar we hebben te maken met een sterke, financieel kennelijk onuitputtelijke tegenstander.

David dus tegenover Goliath.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "drie plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander