Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
Leo Brabanticus 223, 25.09.2010

Leo Brabanticus

Gesprek in de trein op prinsjesdag

Ik had een afspraak in Den Haag op de koninklijke (binnenkort weer Nationale) Bibliotheek en zat in de trein tegenover een echtpaar dat, gezien de uitdossing, meer geïnteresseerd was in de geneugten van een dagje oranje-lol dan in politieke, laat staan wetenschappelijke zaken. Het waren verder erg aardige mensen, die me verklapten ieder jaar deze bedevaart te maken. Zij wisten bijna zo goed als zeker dat 'majesteit' – zoals ze mevrouw Amsberg steevast aanduidden – reikhalzend uitzag naar hun aanwezigheid. Ze waren, zo gezegd dus in de loop der jaren min of meer oude en goede bekenden van elkaar geworden. Het paar had foto's bij zich waarop moeder met een oranje pruik op die ze ook nu bij zich had en even voor mij opzette, als om me ervan te overtuigen dat ze de gehele waarheid en niets dan de waarheid sprak. Ze vroeg me zelfs of ik haar – ik bedoel natuurlijk de pruik – ook even wilde opzetten, hetgeen ik om vele redenen weigerde.

De goede mensjes hadden ook andere foto's ze bij zich, o.a. van de heer Lippe – door hen steeds 'onze prins' genoemd – die zo'n aardige en heerlijke man was geweest: 'jammer dat hij zelfmoord had gepleegd'. 'Wat die man gedaan heeft voor het vaderland en voor de weermacht – hij bedoelde kennelijk het leger – en heel speciaal voor de gewone soldaten - waaruit ik concludeerde dat de man beroeps was geweest – was fantastisch in een woord'. En toch was hij altijd zo eerlijk en gewoon gebleven. Nooit uit de hoogte of zo. Je kon hem altijd aanspreken. Niet zo als de dokters in het ziekenhuis. Die voelen zich zo hoog alsof ze God de Vader in de Hemel zijn. Of de 'professors' die het helemaal hoog in hun bol hebben'.

Toen ik heel voorzichtig ook iets ten nadele van de heer Lippe inbracht o.a. over de schurkenstreken, die deze held jarenlang in het geniep had gepleegd en waarover heel geleerde boeken waren geschreven en waarvoor Den Uyl hem zelfs achter de tralies had willen opbergen, voer de ex-korporaal hard uit tegen 'die rooie rakkers', die eerst 'ons Indië hadden weggegeven aan Soekarno' en vervolgens 'Nieuw-Guinea in de steek hadden gelaten, hoewel 'we' daar een prachtig koloniaal rijk hadden kunnen stichten. Trouwens die Multatuli was ook al zo'n schoft geweest.

Gelukkig haalde mevrouw toen een foto te voorschijn van mevrouw Zorreguieta, die helemaal een Godsgeschenk was. Het gesprek nam daardoor een andere wending. Mijnheer vond haar 'een schat'. Het leek wel of hij een beetje verliefd op haar was. Hij vertelde dat hij speciaal ieder jaar naar Den Haag kwam om haar te zien en misschien haar kleren of haar lichaam aan te raken. Ze leek wel een heilige, neen: ze wàs een heilige. Het ontbrak er nog slechts aan dat zieken in haar aanwezigheid genazen en doven gingen spreken.

Mijnheer had trouwens een 'bewijs' van haar 'hemelse invloed,'Voor zij uit Argentinië – hij had het overigens over Brazilië – hier kwam, was de populariteit van de familie Amsberg tot onder het vriespunt gedaald. Ieder ogenblik kon de republiek worden uitgeroepen. Mijnheer zou dan naar Duitsland geëmigreerd zijn. Daar was het heerlijk leven. Bovendien leek het Duits veel op het Nederlands. Sinds Zorreguieta's komst maakten dus die vuile rotrepublikeinen geen schijn van kans meer. Mijnheer was er van overtuigd dat minstens de helft van de Nederlandse bevolking - de mannen dus – nooit Zorreguieta in de steek zouden laten. Samen met de vrouwen – de hele coupé bleek voor meer dan 90% uit dames te bestaan – was de meerderheid voor de monarchie en wel voor meer dan 100%.

Ik geprobeerde wat olie in de branding te gieten met de opmerking dat behalve de argumenten van de opgetrokken knietjes en de blote schouders er ook andere staatsrechtelijke motieven golden bij het kiezen voor of tegen de monarchie. Gevraagd welke de anti-argumenten dan wel waren, verwees ik naar de erfelijkheid ,de arrogantie, de geldsmijterijen, het luxe leventje en de belastingvrijdom, de politieke onnozelheid en vooral de ondoorzichtigheid – de íntransparantie zoals ik geleerd probeerde te doen – van hun macht.

Dat maakte wel indruk. Waarop ik probeerde mijn overwinning uit te buiten door prins-pils alias prins-garnaal, alias de overbodige domoor ter sprake te brengen. De man die zich inmiddels geheel tot woordvoerder van het echtpaar opgeworpen had, beet fel van zich af. Die zogenaamde onnodige man was een genie, zo beweerde hij met grote stelligheid. Wat die man van geschiedenis afwist, van internationaal waterbeheer, van huizen voor arme mensen, van het klimaat en van duurzaamheid, van vakantiewoningen, van racen in snelle auto's, van de Noordpool – het kan ook de Zuidpool zijn – en van voetballen, trouwens van alle sporten. Hij kende de namen van alle sporters vooral van de vrouwelijke. Hij had een opleiding tot koning van meer dan tien jaar achter de rug en was met vlag en wimpel geslaagd. Als je dat vergeleek met die suffe broers en hun vrouwen, neen, 'geef mij hém dan maar. Hij is er helemaal klaar voor.'

Ik zei toen maar dat het Nederlandse volk er helemaal klaar mee was, met de hele familie dan. Ik gaf beide gespreksgenoten een vriendelijke hand en wenste hun een aangename dag.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "drie plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander