Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
Leo Brabanticus 217, 217.08.2010

Leo Brabanticus

Van de doden niets dan goeds maar - nogmaals – wat heeft het Nederlandse volk te maken met die fascist Carlos van Bourbon en Parma ? (Deel 2) )

In een vorige reactie op het 'nieuwtje' dat in Barcelona een zekere Carlos overleden was, die behalve fascist en bewonderaar van dictator Franco ook nog enkele jaren gehuwd is geweest met de knettergekke Irene, dochter van de schavuit Lippe, zus van het staatshoofd en graag geziene gast in het Nederlandse parlement, waar ze verhalen slijt over haar diepgaande discussies met bomen, muggen en bewoners van andere planeten, heb ik tamelijk nonchalant gereageerd: zo in de geest van: God hebbe zijn ziel maar wat interesseert mij die man nu in 's hemels naam?

Ik heb er nu wat literatuur uit 1964 op na geslagen en kwam daarbij steeds meer tot de conclusie dat mevrouw Amsberg de laatste week ook weer eens behoorlijk lak en larie heeft gehad aan de haar onderhoudende Nederlandse gemeenschap. Daarom dit tweede artikel.

Die toen nog juffrouw Irene von Lippe heeft zich zelf op 8 februari 1964 buiten haar staatsrechtelijke privileges gesteld door de Nederlandse regering mee te delen dat zij met genoemde Carlos – Spaans 'troonpretendent' met een overvloed aan politieke aspiraties waarvan hij noch zij afstand wensten te doen – wilde trouwen. Er kwam geen parlementaire toestemmingswet, zoals in de kamerzitting van 14 april bleek. Mejuffrouw Irene heeft dat als een feitelijk gegeven aanvaard en daaruit de staatkundige consequenties getrokken.

Uitdrukkelijk verklaarde de regering dat 'de ministeriële verantwoordelijkheid voor het handelen van leden van het koninklijk huis, met betrekking tot Irene niet meer kan werken'. Het Nederlands is niet fraai maar wel duidelijk. De zgn. afgeleide ministeriële verantwoordelijkheid voor de leden van het huis – wat op zich al een dwaasheid en schending van de grondwet is – gold niet voor Irene en haar arrogante, op macht en geld beluste Spaanse – hij bleek een Fransman te zijn – vriend. Haar woorden en handelingen zouden de regering 'nimmer kunnen worden toegerekend'. De rijksvoorlichtingsdienst zou niet meer berichten die van haar afkomstig zijn, aan de pers doorgeven'. Ook de om advies gevraagde ministers van staat Drees en Oud waren het met de regering eens dat door het huwelijk de – eventueel bestaande – ministeriële verantwoordelijkheid was opgeheven. Ook de Raad van State deelde deze mening (Kamerstukken terzake uit 1964).

Wanneer, zo redeneren republikeinen nu en niet alleen zij, in 1964 de – afgeleide – ministeriële verantwoordelijkheid nièt voor deze dochter van het staatshoofd gold, dan geldt zulks helemaal niet bijna een halve eeuw later voor haar gescheiden man, die niet alleen tijdens zijn leven niet meer dan een armzalige, praatjes makende, gevaarlijke uitslover en kwijlebabbel was – ondanks de momentele orangistische geschiedvervalsers, die woorden tekort komen om de man te bejubelen – maar die nu als dood mens Nederland ook nog opscheept met een constitutioneel probleem, dat overigens de overbodigheid en de waanzin van de monarchie nog eens ten overvloede aantoont.

De stoffelijke resten van deze man die naar eigen familiebeweringen' levenslang voor de democratie heeft gestreden' maar in feite een fascistische kletsmeier was, een 'carlistische kiloknaller', zoals Pekelder in Trouw hem omschrijft, zijn met het Nederlandse regeringsvliegtuig overgevlogen naar Nederland. Die man heeft hier echter niets te zoeken. De paar (?) familieleden die hier wonen hadden de kennelijk zo geliefde vader best thuis kunnen opnemen of als ze even met de pet waren rondgegaan hem ergens in een mortuarium of in het ziekenhuis zelf kunnen opbaren. Waarom moest die man per se naar Nederland worden vervoerd, dat hem eens terecht de wacht had aangezegd.

Er is geen enkele andere reden dan dat Amsberg haar voormalige en zeer tijdelijke 'zwager' hier een weekje wilde hebben uit wraak voor het 'onrecht', de 'belediging' en de 'smaad' die de regering haar en haar familie in 1964 heeft aangedaan met zijn ministeriële verantwoordelijkheid. Met haar gewone brutaliteit en grote mond en eventueel met veel gestampvoet moet ze van Balkenende, ten paleize ontboden, hebben geëist dat de botten hier een week moesten blijven. Zo wilde zij het, zo wilde het dus de wet. Ze had in 'haar 'regeringspaleis'tuin de onlangs nog gerestaureerde Koepel van Fagel als tijdelijk graf bestemd.

Het lijkt bijna onmogelijk dat mevrouw niet eerst Balkenende heeft geraadpleegd. Ze wist uit ervaring dat ze hem na een botsing over Mabel, in haar zak had en dat het voorbijgaan aan de premier in strijd met de grondwet was. Sluw mevrouwtje heeft de onnozele premier weer eens een oor aangenaaid. En is er was geen vuiltje aan de lucht. Het parlement slaapt immers altijd. Wanneer een parlementariër toch het naadje van de kous wil weten, zal deze worden afgeserveerd met mededeling dat artikel 42 GW niet toestaat over deze kwestie mededelingen te doen. Toch maar eens proberen, Femke of Alexander. Je hebt nu niets meer te verliezen.

Hoe dan ook, het Thorbeckiaans artikel dat ooit bedoeld was de macht van de koning tot nul te reduceren, is door de manipulaties van mevrouw Amsberg en de onnozelheid van de premier wederom eens precies de omgekeerde richting ingedraaid.

Wie het anders ziet, wie een andere theorie, wie een andere verklaring heeft, hij of zij schrijve ons.

Ik vergat nog te vermelden dat mevrouw, grootmoedig als ze is, ook de familie aangeboden heeft het dode lichaam met het regeringsvliegtuig op te halen. En Balkenende, die goeie nul, knikte weer instemmend, Zij zou zelf voor de kosten opdraaien. Dat zou dan de eerste keer zijn. Wie het wil geloven, gelove het.

Nogmaals: het is de hoogste tijd dat het bedrog, de arrogantie, de geldsmijterijen en dynastie uit ons staatsbestel verdwijnen. We zijn ze zat.

Nawoord van Leo Brabanticus. Ik heb in mijn twee artikelen gezondigd tegen het eigen principe om immer eerbied te hebben voor de dood en de dode. Een geschiedschrijver schrijft per definitie over dode mensen. Toch was het nu anders. Misschien heb ik mensen ook pijn gedaan. Dat wilde ik niet. Ik moest echter zo schrijven omdat het 'onschendbare' staatshoofd haar macht apert misbruikt waar zij slechts mocht optreden als mater familias.

Niet ik heb deze dode misbruikt maar zij, Amsberg, zoals ze dat altijd probeert te doen. Op de foto van het rouwstoetje staat links Annemarie Gualthérie van Weezel. Mevrouw is hoofd van een of andere afdeling van de NOS en als zodanig verantwoordelijk voor al het oranje vuil dat bijna dagelijks onze televisie verpest. Welnu deze dame huwt binnenkort met de zoon van die Carlos. Overal hebben die Amsbergers hun tengels, terwijl wij maar denken dat we in een democratie leven.

Ik wilde in mijn verhalen duidelijk maken hoe we gemanipuleerd worden door die ene familie en die ene mevrouw. Daarom schreef ik dit en liet ik het ene principe iets zwaarder wegen dan het andere. De familie is zelf schuld aan mijn reactie op hun actie. Iedereen roept gemakkelijk dat die Leo Brabanticus graag op de man speelt. Welnee, ik heb die dode man niet hier gehaald, ik heb de grondwet niet geschonden. Dat deden de Amsbergers. Het is maar dat U het weet. Steun Pro Republica.


Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "vijf plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander