Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie

Leo Brabanticus 191, 27.04.2010

Leo Brabanticus

Erger dan een gewone perfectionst is zo iemand die tot staatshoofd omhoog is gevallen: Het Amsberg-evangelie volgens Trouw (24.IV 2010)

Iedereen kent in zijn omgeving wel een uitslover - ook wel dienstklopper genoemd - die zich altijd en overal het vuur uit de sloffen loopt om te laten zien hoe goed hij of zij wel is. Psychologen spreken met een mooi woord over een perfectionist(e), iemand die zich met een eindeloze bijna ziekelijke drang als een volmaakte vakman of -vrouw in zijn omgeving presenteert, hetgeen zowel de afdelingschef op de fabriek kan zijn als wel een hele kongsie van regeerders, journalisten en geleerden. In dat streven wordt alles ondergeschikt gemaakt aan een - veel te hoog - gesteld doel zodat al het andere, dat minstens even belangrijk en kostbaar is, steeds meer in waarde daalt.
Daardoor werd de perfectionist van een op zich nuttig wezen, dat in staat was zijn eigen kost te verdienen, tot een horkerig, betweterig en onuitstaanbaar mens, gehaat bij wie hem/haar beter kenden, geaccepteerd bij wie hem/haar nodig hadden en populair bij degenen die hem/haar alleen maar uit de schund en pulp kennen.

Ik heb vroeger eens de moeite genomen om zowel enkele hagiorafieën in kranten en boeken met betrekking tot het gedrag van Van Amsberg als ook enkele memoires van Nederlandse politici en journalisten nader onder de loupe te leggen. Het eerste wat daarbij ook hier opviel was dat er nogal wat geschiedschrijvers zijn die blindelings elkaar overschrijven.

Wanneer er één de trend gezet heeft met een verhaal over de ministeriële verantwoordelijkheid waarvan beweerd wordt dat die zo voortreffelijk functioneert, bezingt voortaan het hele koor der geschiedschrijvers art. 42 GW als ideaal middel om onwillige ministers tot redelijkheid te brengen en het staatshoofd te prijzen om zijn superieur staatsmanschap.

Op identieke wijze als confessionele leerboeken de godsliefde en de wijsheid van onze vorsten niet ophielden te bejubelen, zo geschiedt dat even kritiekloos en bevooroordeeld ten aanzien van alles wat de vorst uitkakelt of het nu gaat om de majesteitelijke aanspreektitel of om de walgelijke hypocrisie waarmee ze met kerstmis haar boodschap aan het volk voorleest.

Ministers en volksvertegenwoordigers die wel eens wat loslaten - hetgeen niet mag, maar à la - over de privégesprekken, hebben geen woorden genoeg om haar perfecte kennis van zaken te prijzen. Ze weet precies hoeveel Wemelsdingers er zijn en ze kent de laatste beleidsnota van GS van Zeeland uit haar hoofd. Van Agt en Jorritsma sidderden als ze door haar ondervraagd en berispt werden.

Van Amsberg geniet van dit soort situaties: In dat dorp wonen, zo doceert ze, niet 12.122 inwoners maar 12.121. De minister diende zich te schamen als zij/hij met de majesteit sprak en zich beter voor te bereiden.

Die arme echtgenoot van haar moet wat uitgestaan hebben met zo'n pietlut, haarklover en muggenzifter of welk ander naar woord ons spraakgebruik kent voor dit soort kinderachtig en overbodig gedrag.

Ik moest daar allemaal aan denken toen ik in Trouw het verhaal over die perfectionistische Van Amsberg las. Overal gaat ze heen: bij het Staatstoezicht op de mijnen, naar verslaafden, het Anne Frankhuis, het Nationaal Park De Hoge Veluwe,- wat heeft dát mens het druk, zeg..!

Ze doet dat allemaal 'om de genegenheid en het vertrouwen' van het volk te winnen, want 'dat zijn de fundamenten waarop een monarchie rust'. Aha, denk ik dan: 'dus allemaal puur eigenbelang. Kom daar dan eerlijk voor uit en niet alleen in Trouw. Schrijf dat bijvoorbeeld ook eens in Pro Republica.

"Mevrouw Van Amsberg", zo zou ik willen toeroepen: "waarom gaat u niet weg nu steeds duidelijker wordt dat u die liefde en genegenheid mede door de eigen stomme fouten van u en uw familie totaal verspeeld heeft? Ik hoef ze hier niet te noemen. Trouw heeft ze niet al te uitgebreid vermeld. Wat is uw antwoord daarop? Behoren het gedrag van vader Lippe en van de schoonvader van Uw zoon ook tot die vertrouwen opbouwende maatregelen? Neen mevrouw, zolang u geen afstand neemt van het belachelijke geklets van uw biograaf en lakei Fasseur, die de - en uw - geschiedschrijving vervalst en die roept dat u 'regeert in naam van het volmaakte', zult u nooit het vertrouwen en de genegenheid van het volk terugwinnen, zo u al deze ooit bezeten heeft".

Verder ben ik van mening dat monarchieën zo snel mogelijk van de aardbodem moeten verdwijnen.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "zeven min twee is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander