Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie

Leo Brabanticus 187, 18.04.2010

Leo Brabanticus

Je wordt er doodziek van..!

Het wordt tijd dat er spoedig een eind komt aan wat men het zogenaamde charme-offensief van de Van Amsbergers is gaan noemen. Het volk moet inmiddels - op een enkele doorgewinterde dwaas na - doodziek zijn van al die geforceerde vrolijkheid, van die ophef over die iedere keer tot ongekende afmetingen opgeschroefde kwaliteiten van enkele omhoog gevallen, doodgewone en zelfs een tikkeltje ordinaire mensenkinderen en vooral van de van hun gezichten afdruipende arrogantie, waarmee zij het volk voorhouden hoe het zich dank zij de inzet, het voorbeeld en de aanwijzingen der Van Amsbergers eveneens zou kunnen ontwikkelen tot het niveau dat zij - vooral dank zij de medewerking van de lieve God - zelf al lang geleden bereikt hadden. Ieder mens begrijpt best dat de Van Amsbergkliek, intellectueel niet al te begaafd en bovendien tamelijk kleinburgerlijk ingesteld, niet iedere keer opnieuw haar vertier kan zoeken in de mode-, schoenen en juwelenwinkels van New York, Parijs, Rome en Milaan. Dat kost wel klauwen met geld, al draait daar de Nederlandse belastingbetaler graag - je hoort tenminste nauwelijks een protest - voor op. Om echter telkens weer opnieuw de hele godganse dag in de duurste straten te worden gesignaleerd door dat journalistieke schorriemorrie is ook geen pretje.

Bovendien waar moet mevrouw al die spullen laten? Ze had al een deel in Mozambique willen opbergen maar ook hier was het weer dat vervelende journaille dat zulks verhinderde. Nu heeft het paar gelukkig enkele optrekjes in Patagoníë in aanbouw zodat het opslaan daar zeker tot aan de abdicatie wel verzekerd lijkt. Daarna zien we wel verder.

Afgezien daarvan: ook deze koninklijke mensjes kunnen maar één paar schoenen te gelijk aantrekken en niet meer dan drie keer per dag de onder- en bovenkleding verschonen.

Het door moeder Van Amsberg en haar hoogste luizen Balkenende en Lubbers geïnitieerde charme-offensief tot behoud van de monarchale regeringsvorm kwam dus eigenlijk bij wijze van spreken wel uit de hemel vallen. De opluchting was groot. Tenminste zo leek het eindelijk toch weer eens iets stevigs onder handen hebben en nuttigs te kunnen doen voor het daarnaar snakkende Nederlandse volk,- dat was een goede zaak. De jongelui hadden in een van hun - weinige - betere ogenblikken hun luxe leventje wel eens vergeleken met dat van tante Irene, die - ze moge dan knotsgek zijn - dan toch maar met bomen praat, slangen omhelst en varkens koestert. Zorreguieta en haar garnaal leefden al constant met de angst veroordeeld te zijn om hetzelfde leven te moeten leiden als dat van de gewone Nederlandse burgers.

Ze zeggen dan wel dat de drie kindjes de normale burgerlijke ouderlijke aandacht - en misschien zelfs meer dan dat - krijgen. Dat zijn pure leugens. In de eerste plaats is dat al gelogen omdat het paar ergens anders - tegenover een Amerikaanse journalist - stond te verkondigen dat het 24 uur per dag en 365 dagen per jaar bezig is met de behartiging van de belangen van volk en vaderland. Dat is al evenmin met elkaar te rijmen als met de genoemde buitenlandse uitgaans- en inkoopsessies van het stel.

De kindjes krijgen helemaal geen speciale aandacht, maar worden overgelaten aan het huispersoneel. Vol verontwaardiging en afschuw zou mevrouw al het idee van de hand wijzen dat zijzelf de inkopen moet doen bij de supermarkt, zelf koken en de tafel dekken, de borden van de kindjes opscheppen en zorgen dat zij niet knoeien, zelf afruimen en afwassen.

Dat doet mevrouw evenmin zelf, netzomin als het schoonhouden van de WC's en de badkamers, het opmaken van de bedden, het schrobben van de stoep, het lappen van de ramen enzovoorts. Dat is werk voor het personeel. Deze deerniswaardige mensen - voorbeeldig afgeschermd van de buitenwereld, want 'wat niet weet, dat niet deert' zeggen ze bij Pro Republica - knappen het nederige werk op voor dat arrogante en hypocriete stel dat zo graag anderen de spiegel voorhoudt en zichzelf onttrekt aan de meest fundamentele ouderlijke verplichtingen. De heer en mevrouw Van Amsberg-Zorreguieta achten zichzelf veel te hoog voor huishoudeliijk werk.

Alles wat die lui - binnens en buitenshuis - doen, is even onecht, allemaal voor de Bühne, goedkoop toneel. Ze hebben geen klap verstand van wat ze aan het opvoeren zijn. Het enige wat ze nodig hebben, is aandacht - wat dat betreft zijn het net kleine kinderen -, een zak vol cadeautjes en weet-ik-wat nog meer.

Dat ik zo ontplof, komt omdat er in de Brabantpers van 14 april een foto stond van mevrouw Zorreguieta, overdadig lachend aan het ziekbed van een 6-jarig jongetje dat een nieuwe computer uitprobeert in het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven, waar zij zojuist het Michael-Wing System in werking gesteld had, waardoor zieke kinderen contact kunnen onderhouden met de school en met met hun vriendjes. Prachtig natuurlijk, goed voor de fabrikant, goed voor het ziekenhuis dat aan deze hoogheilige dame is toegewijd en goed voor mevrouw zelf, wier ordinair gelach duidelijk maakt hoe serieus zij begaan is met zieke kindertjes. De vrouwelijke omstanders waren vooral geïnteresseerd in de pumps die de dame aan had, de mannelijke in moeder natuur.

Het kan toch niet zo zijn dat alleen krantenlezers ontploffen wanneer zij weer eens geconfronteerd worden met het zoveelste niemendalletje van de familie Van Amsberg. 'De andere kant' - dus de bedenkers van het charme-offensief en de firma Van Amsberg - zullen het toch ook vandaag of morgen spuugzat zijn eindeloos allerlei eenaktertjes te moeten bedenken en uit te voeren om van een ook in hun eigen ogen hopeloos verloren zaak nog te redden wat er te redden valt.

Natuurlijk is er sprake van een uitputtingsoorlog, Pro Republica zal nimmer bezwijken en ziet volop tekenen van vermoeidheid bij de tegenstander, ondanks haar personele en financiële overmacht, terwijl de RVD naarstig het Internet afschuimt op zoek naar de zwakke plekken bij ons - die er niet zijn.

Laten we voor alle duidelijkheid stellen: deze brief is geen bewijs van republikeinse wankelmoedigheid, integendeel, Pro Republica werkt vanuit de historische zekerheid van haar zegepraal die eerder dan ooit te verwachten valt en kan daarbij niet anders dan constateren dat de door de tegenpartij geconstateerde middelen het beoogde doel aan het voorbijschieten zijn: het Nederlandse volk raakt uitgekeken op al die koude drukte, terwijl de Van Amsbergers denken dat 'als het zó moet, het dan voor ons niet meer hoeft '.

Iedereen is het spúúgzat.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "twee min een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander