Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie

Leo Brabanticus 170, 11.01.2010

Leo Brabanticus

De Volkskrant - evaluatie van een verslaggeving

Deze week (7 januari) stond in de Volkskrant een artikel van de journalisten Hoedeman en Meijer over de heer Van Amsberg die - als ik het zo in mijn eigen woorden mag samenvatten - zijn eigen ruiten heeft ingegooid. Het verhaal is even interessant om zowel wat er wél in staat als om wat er niét in staat.

Tot die eerste categorie behoren vijf uit Hoedemans pen voortgevloeide constateringen, te weten dat Van Amsberg c.s. 'oeroude Hollandse waarden, namelijk zuinigheid en 'gewoon zijn' - heeft geschonden. Dat hij heel erg boos is op de Nederlandse media - hij verwijt ze 'kwaadsappigheid' - dat hij zichzelf helemaal niets aanrekent van zijn eigen foutieve inschattingen terzake, dat de irritatie over de gedragingen van het kroonprinselijk echtpaar niet alleen in politiek Den Haag bestaat maar 'natiebreed wordt gedeeld' én dat het tweetal de troonopvolging voorlopig wel op hun buik kan schrijven.

Hoedeman twijfelt er nu zelfs aan of deze man en vrouw überhaupt wel ooit voor het koningschap in aanmerking zullen komen. Volgens hem heeft het stugge vasthouden aan Mozambique 'polariserend' gewerkt en is het 'ongekende krediet' - zo dit al ooit bestaan heeft (CVL) - door een 'combinatie van koppigheid, gebrek aan inlevingsvermogen en commmunicatieblunders verdampt'.

Het was verbazingwekkend deze woorden van Hoedeman te lezen, de man die immer een van de trouwste lakeien van het garnalendom was, die zich als voorzitter van de Vereniging Verslaggevers Koninklijk Huis' (VVKH) regelmatig in Wassenaar liet 'bijpraten' over voor beide partijen interessante zaken en die volgens niet geheel ongeloofwaardige berichten Machangulo van zeer nabij kende. Zo nam hij in augustus 2008 'poolshoogte ter plekke' en wist hij op 30 december 2008 'inmiddels 100% zeker dat volgend jaar de eerste paal voor het vakantieproject de grond in gaat' en dat Willem-Alexander 'bezig was met een architect en 'erg enthousiast over het een en ander was'.

Bijna een jaar lang hebben wij geprobeerd de Volkskrantredactie ervan te overtuigen dat zij op identieke wijze als in het verleden - de koloniale kwestie, de affaire Nieuw-Guinea, de onderwijsproblematiek en de problemen rond Bernhard - nu in de Machangulo-zaak wederom een zeer bedenkelijke koers voer. Let wel, de Volkskrant behoefde van Pro Republica niet met pak een zak naar ons over te lopen, maar zij moest wel objectieve berichtgeving plegen en vooral - zoals dat in kringen van vakhistorici heet - proberen te gaan staan in de ontwikkelingslijn der geschiedenis. Hoon, of wat nog erger was, schouderophalen was ons deel.

Ikzelf, die van huis uit een Volkskrantlezer ben, kon mij niet meer vinden in een vorm van objectiviteit waarin een onderzoeker zich met een der partijen geïdentficeerd heeft. Schamel was het beroep van de krant tegen het verwijt van bevooroordeelde voorlichting, toen zij op de proppen kwam met de verwijzing dat ook republikeinen de gelegenheid kregen hun zegje in de krant te doen over een verwijderde trap in het paleis op de Dam of oversoortgelijke onbenulligheden. Al onze verzoeken tot plaatsing hetzij van een artikel hetzij van een kritisch commentaar werden onverbiddelijk afgewezen.

Vergelijken we onze correspondentie van toen met de vijf hierboven genoemde constateringen in het genoemde kranten-artikel van 7 januari, dan staan we als aan de grond genageld. Het zijn niet Merijn Rengers en John Schoorl - de moedige journalisten van het nieuwe geluid in de Volksrant - maar, zoals gezegd, Hoedeman en Meijer, die zich kennelijk niet generen nu te verdedigen wat zij vroeger bestreden en nu te bestrijden wat zij vroeger verdedigden.

Pro Republica mist in het artikel (waar wij overigens erg blij mee zijn) de eerlijke ontboezeming - en daarop doelde ik in de eerste alinea - namelijk dat Hoedeman en Meijer erkennen ooit een van de felste verdedigers van het Machanguloplan te zijn geweest, dat zij door hun geschrijf het Nederlandse volk op het verkeerde been hebben gezet en dat zijgeprobeerd hebben Pro Republica's visie lacherig terzijde te schuiven.

Nogmaals, Pro Republica verheugt zich meer op de oprechte bekeerling van een ongelovige - laat daar geen enkele twijfel over bestaan - dan met het toetreden van tientallen die geen bekering nodig hebben, maar wij verachten wel een mentaliteit als zou niemand ooit hun dubbele bodem doorschouwen. De heren mogen grote journalistieke kwaliteiten bezitten, Nederland kan niet blij zijn met deze ruggegaatloze weerhanen.

Hoedeman en Meijer hadden een fatsoenlijker manier kunnen kiezen dan net doen of de neus bloedt.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "een plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander