Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie

Leo Brabanticus 132, 20.10.2009

Leo Brabanticus

Hoe lang nog Van Amsberg?

Zowel De Volkskrant als het NRC toetsen vandaag voor de lezers de nieren van Amsberg jr.

Eerstgenoemde krant wijdt daarbij een enkele regel aan wat ik gemakshalve samenvat als de 'bindende' kracht van zijn moeder en van oma Lippe en heeft het verder voornamelijk over de 'volkse koning' die Van Amsberg wil zijn zonder dat hem dat schijnt te lukken.

Ik weet niet of die verschillen tussen oma Lippe/moeder Amsberg enerzijds en de (klein)zoon anderzijds wel zo groot en fundamenteel zijn als de auteurs suggereren. De twee dames zouden, zoals gezegd, 'bindende factoren' zijn, terwijl Amsberg jr. 'een sociaal en volkskoningschap' zou prefereren. Dat mijnheer zich af en toe spiegelt aan oma haalt de tegenstelling al enigszins onderuit.

Je moet een zaak nooit moeilijker maken dan ze is. We hebben hier gewoon te maken met drie verschillende mensen met een eigen karakter, die uiteraard met verschillende omstandigheden te maken hebben maar tegelijk ook alle menselijke eigenschappen en in principe veel soortgelijks hebben: ze zijn alle drie opgevoed in luxe, arrogantie en hebben het graaien naar geld en macht met de paplepel meegekregen. De graaizucht van alle drie is dan ook indrukwekkend.

Ze verbeelden zich bovendien dat ze bij de gratie Gods regeren en dat ze meer zijn dan gewone mensen. De superioriteitsideologie was die van 'wie zijn wij dat we dit doen mogen?'

Op grond daarvan meende 'moe', die niet alleen de streken van de familie had meegekregen maar ook enkele tikken van de molen, dat zij - telefonisch - de ministerraad kon binnen vallen om minister Vredeling mee te delen dat deze ter gelegennheid van een jubileum of zo een regiment soldaten te harer beschikking moest stellen.

Onuitwisbaar is verder op mijn netvlies het beeld geplakt van de journalisten achterna zittende mevrouw die, voortdurend uitroepend dat het 'haar tuin, haar gras' was en met haar tasje meppend de vluchtende horde buiten de omheining joeg.

Op grond van genoemde superioriteitswaan meende ook haar oudste dochter - in zelfs nog sterkere mate - dat zij boven god en gebod was verheven en ze genóót er oprecht van als ze merkte hoe de ministers doodsbenauwd voor haar, de majesteit, waren. Toen ze hoorde hoe bang zelfs een Van Agt voor haar was, voelde ze zich zeer gelukkig: zo hoort het ook, hoorde je haar denken.

Ik wil met dit alles alleen maar zeggen dat de dames helemaal niet die 'bindende' factoren waren die de Volkskrant roemt. Ze waren ordinaire stampvoetende egotrippers die, als het haar uitkwam, zich wel eens als fatsoenlijke mensen konden gedragen.

En wat Van Amsberg zelf betreft: bij hem is het van hetzelfde laken een pak. De man is zowel een even volkse vlegel als opa Bernhard Lippe en als over-opa Heinz Mecklenburg - in de wandeling Schweine-Heinchen genoemd -, terwijl hij met oma gemeen had dat hij niet tot de allersnuggersten behoorde. Of deze eigenschappen hem wel of niet tot een 'bindende factor' maken kan ik verder niet uitmaken.

We moeten dus erg oppassen met het rubriceren langs scherpe lijnen van bepaalde mensen. Het is bij alle drie van alles wat, bij de een wat meer van het zelfde, bij de ander wat minder...

Wat echter wél verschillend zijn, zijn de tijdsomstandigheden. Daartoe voeren de Volkskrantauteurs vóór alles verlies van sympathie voor de 'oranjes' op. Dat is wel een heel magere redenering. Bovendien laten ze de omslag in het denken pas rond de jaarwisseling beginnen en, zo zou je uit de woordkeus - 'echt penibel was het nooit' - kunnen opmaken, dringend nodig was die onslag nu ook weer niet.

Bovendien geloven de auteurs tot overmaat van eigen ongeloofwaardigheid er in dat het ambtenarenapparaat en de politiek over genoeg veerkracht beschikken -'voldoende countervailing powers' - om de Amsbergers tot 'andere beslissingen 'te brengen'. Zulke domme en contra-historische redeneringen doen elke wetenschapper huiveren. Weten de auteurs niet dat de Djaggernautwagen der geschiedenis zijn onverbiddelijke gang gaat, ongeacht de slachtoffers daarvan?

Overigens, wie zijn die countervailing powers? Is het CDA er een van of Lubbers of Donner, of de Raad van State, of de Telegraaf en de roddelpers en Jeroen van de televisie? Of misschien deze auteurs van de Volkskrant?

We behoeven dan niet in een Zeitgeist te geloven, maar dat de situatie ook in Nederland in enkele decennia volslagen omgeslagen is, is zonneklaar, niet alleen technisch, sociaal en wetenschappelijk, maar ook en vooral op kerkelijk en politiek-democratisch gebied. De kerken zijn verdwenen, de gemeenschap is geseculariseerd en het ontmythologiseerd. Het gezag van ouders, scholen, professoren, offcieren, burgemeesters, rechters is niet meer vanzelfsprekend: het moet iedere dag opnieuw verdiend worden. Met het gezag verdwenen ook de uiterlijkheden ervan: de toga, het uniform, de stropdas, de titels, het groeten van de vlag, de flauwe kul van het protocol. Dat ik hier gewoon over de Van Amsbergers spreek en niet meer over hoogheden, majesteiten of weet-ik-veel, is al het beste bewijs voor het bestaan van een levende democratie.

Daarmee heeft Amsberg meer te maken dan zijn moeder en oma ooit hadden. Hij kan niet meer doen alsof het volk lucht is en zo blij als het hem mag toejuichen. Hij zal moeten accepteren dat de monarchie een archaïsch verschijnsel geworden is en hijzelf de kwaliteiten mist om staatshoofd te zijn. Zijn toekomst als erfelijk koning is onherroepelijk voorbij.

Aan zijn ondergang heeft hij met zijn Machangulo én aan zijn quasi-wijsheden op het terrein van watermanagement, bankaangelegenheden even hard meegewerkt als de rest van de familie: zijn moeder met haar kak en quasi-solidarteit met de armen, zijn tantes met haar semi-frauduleuze bankroutes, zijn echtgenote met haar geldsmijterijen en luxe leventje, al geef ik grif toe dat de hele familie de laatste 200 jaar bijgedragen heeft tot de ondergang van de dynastie. Geschiedenis is een wetenschap die je wel kunt negeren en vervalsen, maar nooit ongedaan maken.

Het artikel in het NRC is van de hand van Laura Starink en Peter Vermaas. Het handelt eveneens over Amsberg en Machangulo maar betrekt Balkenende er nadrukkelijk bij. Het is een voortreffelijk verhaal geworden dat ik onmiddellijk aan onze documentatie over 'het project' heb toegevoegd. Ik behoef het hier niet voluit te citeren maar kan volstaan met een warme aanbeveling.

De chronologie is gelijk aan die welke Pro Republica in de loop der maanden zelf ook her en der heeft verzameld. De NRC-verslaggevers dragen echter ook recente feiten aan, met name over de nieuwe NV - Machangulo SA -, opvolgster van Panaroma Investors, waarvan de fotograaf Tawil, een kennis van Zorreguieta uit haar New Yorkse tijd, de leiding heeft.

Het nieuwe bedrijf is uiterst karig met informatie, wat nog bepaald niet wil zeggen dat de zaken er rooskleurig voorstaan. Toen er tot overmaat van ramp allerlei berichten in de wereldpers verschenen over corruptie, uitbuiting, gebruik van geweld, liet Machangulo SA de Italiaanse biologe Alessandra Soresina een onderzoek instellen. Haar kritisch rapport Preliminary Asessment of the Machangulo Community was kennelijk zó explosief dat het al snel van haar website werd verwijderd.

Sindsdien is het rapport totaal verdwenen. Amsberg moet het ontvangen hebben maar zegt het aan de secretaris van de Haagse Stichting van der Smeede overhandigd te hebben, die echter ontkent het ooit gezien te hebben. We weten dat volgens de fantasieën van Balkenende genoemde Stichting tot taak had 'afstand te creëren' tussen Amsberg en het project en hem zo uit de wind te houden.

Pro Republica is onmiddellijk zelf op onderzoek uitgegaan. Soresina zegt echter geen enkele informatie te kunnen verschaffen. Ze zegt het in opdracht van Machangulo SA gemaakt te hebben en verwijst angstvallig naar deze organisatie, waarmee ze niet alleen Pro Republica op ongeloofwaardige wijze afscheepte maar ook zich zelf bespottelijk maakte. Op Femke Halsema is nu al onze hoop gesteld. Ze heeft geruime tijd geleden vragen aan Balkenende gesteld en eist inzage in het rapport.

Om te demonstreren hoe Van Amsberg, de Haagse Stichting en Balkenende opereren, citeren de auteurs uit de statuten dat de stichting de aandelen van Van Amsberg in het vastgoedproject en de commerciële exploitatie van percelen die niet voor individueel gebruik zijn, beheert.
Dat beheer komt 'voor rekening en risico' van Van Amsberg. Hij mag grond bebouwen voor privégebruik en heeft juridische zeggenschap over de ontwikkeling van het project. De opbrengsten zijn echter voor Van Amsberg zelf. Het bestuur is autonoom maar dient de premier te waarschuwen als er belangrijke wijzigingen optreden in de juridische structuur.

Men behoeft geen politicus of geleerde of tegenstander van het project te zijn om te voorspellen dat het verhaal van Machangulo nog lang niet verteld is, alsook dat Van Amsberg nog lang geen Nederlands staatshoofd is.

Was hij er maar nooit aan begonnen en had hij maar immer naar verstandige mensen geluisterd of de website van Pro Republica beter bestudeerd.




Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Plaats een reactie
 
naam
e-mail
Commentaar
 
  Maak de som af: "een plus een is"   
 


republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander