Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Waar het Pro Republica
nu precies om gaat (1)


Overwegingen op vakantie in een republiek‏
Leo Brabanticus

Deel I - Inleiding

Leo BrabanticusIs het niet een inconsequentie - en niet de enige - waaraan monarchalen lijden wanneer zij het lieve vaderland graag enige tijd verruilen voor een verblijf in een republiek? Er is daar kennelijk iets te halen of te beleven waar het thuisland ondanks de heerlijke geneugte van een erfelijk staatshoofd tekort schiet. Er is zelfs een tijd geweest waarin Amsberg himself bijna dagelijks in een republiek te vinden was en het aantal 'koninklijke' reizen - dienstreizen uiteraard - daarheen opsoepeerde met een aan zijn dartele behoeften gelijke tred houdende evenredigheid. Die wulpsheid interesseert me niet zo veel - dat is echt privé - maar ik ben nog steeds nieuwsgierig naar de bestrijding der kosten daarvan. Afgezien van de vraag of Amsberg die allemaal uit eigen zak betaalde dan wel of hij daarbij een stevig handje werd geholpen door de regering, die zoals immer de broek van de Amsbergers probeert op te houden, bestaat er bij het reizen naar republieken voor bewoners van een monarchaal geregeerd land een ander probleem, waarvan de essentie is dat het niet als zodanig wordt erkend.

Ik bedoel dit: gegeven de walging waaraan de monarchale instandhouders van het instituut zich dagelijks overgeven wanneer zij binnenslands in aanraking komen met republikeinen - 'landverraders', 'revolutionairen', 'terroristen', is het op zijn minst verwonderlijk dat reizen naar republieken in het geheel niet in het verdomhoekje staan, terwijl daar toch - mag men aannemen - allemaal republikeinen wonen en mensen wier voorvaderen de Stuarts, Habsburgers, Bourbons, Hohenzollern of hoe die fossielen ook mogen heten, in de vuilnisbak der geschiedenis hebben gestort.

Nooit is er echter bij mijn weten in ons land door monarchalen principieel of praktisch bezwaar gemaakt tegen het bezoeken van en het omgaan met bewoners van republieken. Waar de Erica Terpstra's en haar jubelgenoten er geen been in zien een crimineel uit een republikeins land op een Nederlands monarchaal bordes toe te juichen, valt het ook niet te verwachten dat zij bezwaren maken tegen discriminering van een republiek als vakantieland.

Niettemin bestaat het ergerlijke feit dat brave burgers er in dit verdraagzame, traditioneel republikeinse Nederland - het land van Erasmus, Spinoza en de De Witten - er schrik van hebben zich als republikein te manifesteren: dat zou de goede naam van de familie, de carrière, de klandizie, de wetenschappelijke faam van het instituut, de objectiviteit van het onderzoek en zijn resultaten in de waagschaal stellen.

Gebroken kroonHoe dan ook, ik heb een kort (familie)bezoek gebracht aan een land, waar het gras even groen was als in ons eigen tuintje, de bevolking even aardig of onaardig was als elders in de wereld en de president een transparante politieke macht uitoefent, die bovendien niet zijn hele familie uit de staatsruif laat meeknabbelen en na verloop van tijd plaats maakt voor een andere door het volk aangewezen landgenoot. Je kunt in dit werkelijk vrije land de grootste mogelijke religieuze of politieke onzin verkopen. Men kan er zelfs een monarchale partij oprichten zonder te worden verdacht van revolutionaire gezindheid of terrorisme. Hoogstens zal er getwijfeld worden aan je gezond verstand en aan je historisch en politiek bewustzijn. Voor de rest heb je alle vrijheid.

Zoals gezegd: Vergelijk dat eens met de situatie in dit vrije vaderland. Pro Republica weet van wanten. Hoewel er ontelbare Nederlanders zijn die niet alleen van het monarchale systeem de buik vol hebben maar ook de Amsbergen met hun mateloze arrogantie, met hun 'goede-voorbeeld-gehuichel' en hun onafzienbare rijkdommen het liefst zo spoedig mogelijk naar Machangolo of Patagonië - zouden willen zien verdwijnen, niemand durft daar openlijk voor uit te komen.

Bij zo'n omwenteling behoeft geen druppel bloed te vloeien. De dames en heren trekken gewoon hun portefeuille en boeken een enkele reis. Vertrouweling Jan Hoedeman mag op kosten van de krant weer mee, nu om de laatste woorden van de laatste Nederlandse troon'gerechtigde' te noteren en te zien hoe gelukkig de kindjes daar opgroeien temidden van het dierbare Afrikaanse volk dat de familie zo lief was.

Hoe vreedzaam Pro Republica ook is - noem ons één publikatie waaruit het tegendeel moet blijken -, zo gauw als de naam valt, zie je de monarchalen angsthazerig in elkaar krimpen. Een republiek is kennelijk het ergste wat er is. Hier althans, niet als deze in het buitenland ligt.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander