Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Pro Republica, Verwoorder van de Republikeinse Onvrede of meer dan dat?
door C.V. Lafeber

Deel 3

Los nog van de vraag wanneer in Nederland de republiek zal worden uitgeroepen, het vraagstuk van de ministeriële verantwoordelijkheid voor het gedrag van het staatshoofd dient onverwijld duidelijk te worden geregeld, al zal dat in een republiek aanzienlijk gemakkelijker gaan dan met die onhandelbare Amsberg/Zorreguieta-clan.

De onvrede bij een steeds groter wordende groep republikeinen heeft, zoals we zagen, tot radicalisering geleid, waarbij het centrale punt verschoof van de vraag of Pro Republica 'alleen maar' het republikeinse gedachtegoed moest verwoorden en bij de politieke partijen voortdurend de noodzaak van fundamentele staatkundige vernieuwing moest bepleiten, naar een veel omvattender vraag, te weten of Pro Republica zichzelf niet als politieke partij in de frontlinie moest werpen. Twee zaken waren daarbij duidelijk.

Ten eerste dat van de lamlendige parlementaire democratie anno 2009 niets meer te verwachten is. Zelfs de partijen en hun leiders, die zich buiten de Kamer afficheren als republikein, openbaren zich - wanneer puntje bij paaltje komt - als steunpilaren van de monarchie. Ik heb het hier niet over de VVD, PvdA, SP en D66, die immer met twee monden spreken en zich daar ook nooit voor schamen, en ik heb het helemáál niet over het CDA en alle kreukels - Balkenende, Van Geel, Jack de Vries, Spies, Verhagen - die in die zandbak blinddoekje spelen. Misschien is Groen Links nog de enige oprechte republikeinse partij die ook (een beetje) naar Pro Republica geluisterd heeft. Ik wil hier echter, wetend dat de politiek - alle politiek - corrumpeert, geen propaganda voor Femke Halsema en Kees Vendrik maken, hoezeer ik hen ook acht.

Ten tweede is het zonneklaar dat politici in werkelijkheid slechts in één zaak werkelijk geïnteresseerd zijn: electorale uitslagen. De rest zal ze worst wezen, zoals het schandelijke debat van 8 oktober ten overvloede heeft duidelijk gemaakt.

Men kan bij die houding overigens wel de wenkbrauwen fronsen. Hebben de parlementariërs, zo kunnen we ons afvragen, dan ook niet zelf in de gaten welk een ruk naar het republicanisme de laatste maanden heeft plaatsgevonden, waarbij ik eerlijk toegeef dat de blunders der Amsbergers zeer veel aan de populariteit en het succes van Pro Republica hebben bijgedragen. De onverwachte aanval van de jetset op Amsberg - ik veroorloofde mij zelfs de godslasterlijke opmerking dat Gods wegen écht ondoorgrondelijk zijn - was een late maar duidelijke nagalm op de republikeinse activiteiten, waarvan ook wij ook op 8 oktober dachten: waar doen we het allemaal voor?

Hoe dan ook, bij vele oprechte republikeinen is de gedachte opgekomen om van Pro Republica een politieke partij te maken. Iedereen was er in zijn hart van overtuigd dat we alleen op deze wijze de politieke partijen en daarmee het parlement de stuipen op het lijf jagen.

Uit angst alleen al dat bij volgende verkiezingen Pro Republica nog meer kiezers zou aantrekken dan nu reeds wordt voorzien, zullen ongetwijfeld de zittende partijen 'passende voorzorgsmaatregelen' nemen om een grote overloop te voorkomen.

Ze zouden bijvoorbeeld een uitgesprokener republikeinse paragraaf kunnnen opnemen; ze zouden in de Kamer, bij spreekbeurten en in talkshows - of hoe heten die dingen- , duidelijk kunnen laten verluiden dat ze 'volbloed' republikein zijn, weshalve ze het spraakgebruik van Pro Republica - familie Amsberg, mijnheer en mevrouw - beloven over te nemen.

Overigens: wanneer voegt Maurice de Hond, van wie gezegd wordt dat hij het republicanisme een warm hart toedraagt, aan zijn onderzoeken eens de vraag toe: 'Zou u, wanneer er een republikeinse partij zou meedoen aan de verkiezingen, dat zeer/matig/niet op prijs stellen? Zou u op zo'n republikeinse partij stemmen? Ten nadele van welke partij zou uw republikeinse stem gaan?

Een mogelijkheid, die Pro Republica serieus zou moeten onderzoeken, is dat wanneer de dreiging van een eigen republikeinse partij eenmaal serieus wordt genomen, wij een uitnodiging sturen aan de afzonderlijke partijbesturen met het verzoek samen de mogelijkheden te onderzoeken om het republicanisme aan een meerderheid in het parlement te helpen. Die mogelijkheden variëren tussen het nomineren door de participerende partijen van een uitgesproken republikein op bijvoorbeeld alle plaatsen nr. 3 van de kandidatenlijsten - waardoor iedereen onmiddellijk kan vaststellen hoe sterk de republikeinse gedachte bij zijn electoraat leeft - tot het aangaan van locale of regionale verbindingen met individuele republikeinen.

Daartussen in zijn talloze opties te bedenken als facilitaire samenwerking in alle mogelijke vormen tussen een fatsoenlijke, verwante politieke partij en Pro Republica: in ruil voor de gratis actie die wij dag in dag uit voor onszelf - en dus ook voor de bondgenoot - voeren, maken wij gebruik van zijn expertise, relaties en mogelijkheden.

En dan blijft er tot slot de mogelijkheid dat Pro Republica zichzelf omvormt tot een politieke partij.

Het lijkt mij eerlijkgezegd niet verstandig over ijs van één nacht te gaan. In de eerste plaats: wij mogen ons inbeelden te kunnen meewerken aan de opschoning van ons staatsbestel, maar waar halen wij de kennis vandaan om intelligent mee te kunnen praten over de grote problemen van land en wereld?

Ik zelf kan wel de mening toegedaan zijn dat de hele geschiedenis door ministers en generaals hun oorlogen en 'vredesmissies' als 'rechtvaardig' verkopen - 'elke oorlog is bedrog ' - of rondbazuinen dat iedereen zelf maar moet uitmaken wanneer hij of zij de AOW wil ingaan, maar partijgenoten hebben evenzeer het recht het daarmee volstrekt oneens te zijn.

We kunnen er donder op zeggen dat al op de oprichtingsbijeenkomst van die partij de ruiten rinkelen en de club op de kortst mogelijke termijn uiteenvalt.

De enige uitweg is dan er een one issue-partij van te maken: het intelligent, vredig en snel uitroepen van een republiek naar (bijvoorbeeld) Duits model. Dat zal al werk genoeg opleveren.

Veel beter is het dan dat Pro Republica volle steun geeft aan een burgerinitiatief tot het oprichten van een republikeinse politieke partij. Natuurlijk zullen wij uit alle macht meewerken aan de oprichting daarvan en op alle mogelijke manieren ons best doen voor een succesvolle opgang, maar - en het is nu eenmaal niet anders - zélf het voortouw nemen staat gelijk met een vroegtijdig algeheel fiasco.

Wij hebben immers niets, behalve ons idealisme. De Amsbergers daarentegen verdrinken niet alleen in hun geld, ze hebben overal hun grijpgrage tengels in gezet: het leger en de vloot, de politie, het locale, regionale en nationale bestuur, de schrijvende en filmende pers, de kerken en de kunstwereld, het onderwijs in alle geledingen, de politie en de administratie, de bankwereld en de sport, de 'gewone' burgers, die ingepalmd worden met lintjes, de belastingdienst, de politieke partijen, de parlementariërs en de commercie. Ze hebben zelf duizenden mensen in dienst en tienduizenden die voor hen werken.

Laten we ze vooral niet onderschatten. De strijd die Pro Republica de laatste tijd heeft gevoerd heeft ontegenzeggelijk zoden aan de dijk gezet: denk aan Machangulo, denk aan de omslag bij het volk - maar we weten niet of die omslag kwantitatief en kwalitatief zover gevorderd is dat een puur-republikeinse partij al bij de volgende verkiezingen een schijn van kans heeft, laat staat een meerderheid van zetels zal behalen.

Laten we afwachten, of 50.000 Nederlanders instemmen met een burgerinitiatief om een republikeinse partij op te richten, gelden in te zamelen, propaganda te voeren, leiding te geven, geschike kandidaten te vinden etc. etc.

Voorlopig houd ik het er op dat Amsberg, ontmaskerd door de serieuze republikeinen, door de bevolking in de steek gelaten vanwege zijn arrogantie en spilzucht, zijn onvoorstelbare domheid en ergerniswekkende eigenzinnigheid bewezen heeft een non-valeur te zijn. Afgewezen dus (geen herexamen).

In plaats ervan dat Amsberg sr. er nog een paar jaar aan vastknoopt - in 's Heren naam: neen - of dat Balkenende gaat experimenteren met de jongedame Amalia, Jamaica of hoe heten die zusjes met moeder of met ome Piet als regen(es), zegt Pro Republica: ophouden met al die dure flauwe kul, wegwezen; allemaal! Leo Brabanticus heeft eens geschreven dat er drie soorten koningschap bestaan: een constitutioneel koningschap, een ceremonieel koningschap en geen koningschap.

Laatstgenoemde is het beste.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander