Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

Uit de tapes van Edwin de Roy van Zuydewijn
Ton Biesemaat

Woensdag 13 januari verschijnt op de website het rapport van De Nationale Ombudsman over de klacht van Edwin de Roy van Zuydewijn. Er is geen persconferentie, want er kan maar beter niet al te veel ophef over die affaire zijn. De Roy van Zuydewijns klacht komt er op neer dat hij gedwarsboomd zou zijn door de staat. Daar hoort ook het Kabinet der Koningin bij. De toenmalige directeur Felix Rhodius zou bijvoorbeeld buiten alle procedures om de inlichtingen- en veiligheidsdiensten opdracht hebben gegeven Edwins gangen na te pluizen. Daarnaast schakelde Rhodius de bekende CDA'er en verzamelaar van commissariaten Eelco Brinkman in om Edwin zwart te maken bij het Bouwfonds waar Edwin voor werkte. Dat laatste had als gevolg dat Edwin er zijn opdrachten verloor.

Blijkbaar zit premier Jan Peter Balkenende net zo in zijn maag met de affaire Edwin als met het rapport van de commissie Davids over de Irak-oorlog. Want hoe is het anders te verklaren dat hij brieven schreef naar de ombudsman om hem er tevergeefs op te wijzen dat het Kabinet der Koningin niet door de Nationale Ombudsman mocht worden onderzocht?
[  1  ], [  2  ], [  3  ], [  4  ], [  5  ].

De media en het grote publiek beschouwen Edwin al langere tijd als de nationale dorpsgek. Of dat terecht is is maar de vraag. Ik zelf ben het niet altijd eens geweest met zijn manier van optreden en uitspraken. Ik heb menig conflict met Edwin uitgevochten. Maar het moet gezegd worden dat Edwin, in de interviews die ik in de zomer van 2005 met hem had, ook uitspraken deed die jaren later uitkwamen. Zo informeerde Edwin me toen al over bepaalde aspecten van de vastgoedfraude rondom vooral het Philips pensioenfonds. Uiteindelijk is die affaire zelfs in boekvorm verschenen met als schrijvers twee journalisten van het Financieel Dagblad.

Wat vertelde Edwin in de zomer van 2005 aan mij over de vastgoedfraude waarbij juist zijdelings betrokken is geweest Felix Rhodius1?


Het Bouwfonds, cocaïne en Antilliaanse 'hit women'

Het is een affaire vol superlatieven. Miljardenhandel in vastgoed. Grootste onderzoek van de Fiod. We hebben het over de mega vastgoedfraude waarbij smeergeld werd betaald voor gunstige vastgoeddeals. Het financiële slagveld speelt zich hoofdzakelijk af rond het pensioenfonds van Philips. De hoofdrolspeler is Jan van Vlijmen, een voormalige Bouwfonds-directeur. De Volkskrant heeft er een uitstekend dossier over samengesteld. In de schimmige deals waarbij de spelers miljoenen in hun zakken staken duiken ook namen op van vooraanstaande en vermogende Nederlandse families zoals Fentener van Vlissingen. Maar Jan van Vlijmen had niet alleen zijn oog laten vallen op een samenwerking met Rob Fentener van Vlissingen. Jan van Vlijmen kende volgens een artikel van Volkskrant-journalist John Schoorl ook heel erg goed de voormalige directeur van het Kabinet van de Koningin Felix Rhodius. Zo kocht Jan van Vlijmen van Felix Rhodius een landgoed te Heemstede. Op dat landgoed woont Jan van Vlijmen in grootse stijl en een broer van Felix Rhodius heeft er ook een plekje gevonden.

De naam Jan van Vlijmen liet alarmbellen afgaan. In de zomer van 2005 voerde ik uitvoerige gesprekken met Edwin de Roy van Zuydewijn. In die gesprekken komt Jan van Vlijmen voor. Edwin de Roy van Zuydewijn was aangetrokken door Bouwfonds waarin Jan van Vlijmen een zo belangrijke rol speelde. Het is opvallend dat Jan van Vlijmen en Felix Rhodius elkaar zo goed kennen. Het was immers Rhodius die de inlichtingendiensten een onderzoek deed uitvoeren zonder ministriële toestemming naar de handel en wandel van De Roy van Zuydewijn. De Roy van Zuydewijn hoort in zijn Bouwfonds-tijd via Jan van Vlijmen dat die gebeld is door Eelco Brinkman. Brinkman was door Felix Rhodius benaderd om Edwin na te trekken. De Roy van Zuydewijn stond niet op de loonlijst van Bouwfonds maar werkte er dus wel als general manager property development. Na het telefoontje en mogelijke gesprekken tussen Jan van Vlijmen en Eelco Brinkman verbrak Bouwfonds de zakelijke banden met Edwin de Roy van Zuydewijn.

Ton Biesemaat: Vertel eerst hoe je zakelijk succesvol bent geworden? Dat is natuurlijk belangrijk...
Edwin: Ja, maar wacht even. Laat ik eerst even Joriek Prinsen noemen van Rooswijk Beheer waar ik inmiddels directeur van was geworden. Naast mijn functie als strategisch analist van Bouwfonds. Naast mijn functie als directeur van Fincentives. Naast mijn functie als directeur van Eligo Analyse en Advies. En Joriek Prinsen was de financieel administrateur van Rooswijk Beheer en die belt mij op een gegeven moment en zegt want ik stuurde mijn facturen daar naar toe natuurlijk. En die zegt: die facturen van jou die worden open gemaakt met scheermesjes. Dit weet Nico Vijsma. Dit weet Olivier Lambert. Dit weet Jantje van Vlijmen. Dat zijn jongens die allemaal overal buiten willen blijven omdat ze levensgevaarlijk zijn. Die hebben gewoon RIP Squads, er worden gewoon mensen gekneecapped hoor. En Olivier Lambert en Fijsma en van Vlijmen die hebben ook altijd gezegd, ze lachten er ook echt om. Ach, wij zijn zo onaantastbaar. Als ze ons aanpakken gaat er een beerput open over iedereen. Die tot zijn nek aan de drek zit. Allemaal vastgoeddeals. Allemaal land. Dat zat Glass trouwens ook nog in met dat Fortis. Allemaal deftig. Maar als het om land gaat in Nederland dan zijn dat maar een paar exclusieve partijen. Dat zijn niet honderden partijen. Dat is een monopolie en wie zitten daar natuurlijk ook in? De Nassies. Ja, hallo. Goed. Maar ook uit het buitenland. Mij onbekend. Maar mensen die mij opeens niet meer terugbelden. Ik had een uitstekend contact via Jaap Glass met de grote man van Getronics en die had op zich ook ontzettende grote interesse in het softwareproduct wat Fincentives leverde. Het NowJones-pakket. Van de ene op de andere dag gingen afspraken niet meer door. Toen merkte je het. Toen werd over de hele linie in heel Nederland bij allerlei mensen waar we met open armen werden ontvangen... terughoudendheid, mensen belden niet meer terug, afspraken kwamen ze niet meer na. Ik merkte het allemaal. In beginsel was het paranoïde en hij is gek geworden of hij ziet spoken. Maar het was helemaal niet zo want het gebeurde allemaal. Mensen tegen elkaar opgehitst etc...

Later in de gesprekken:
Ton Biesemaat: Waar regel je veiligheidsagenten dan?
Edwin: Grote kerels die ik nog kende van m'n Bouwfondstijd. Baf... dokken. Ja, dat werd ons te link onder de voeten. We hadden al die hele achtervolging gehad. Nee, nee. Niks. Nax. Ik moest terug. Ik moest de hond ophalen. Die zat er voor een week. Ik heb een taxibedrijfje in Mont Voisin gebeld of ze me konden ophalen. Op Toulouse Airport. Dus ik ben gewoon conform mijn ticket zaterdag (moet ik even checken) ben ik teruggevlogen. En Pacootje opgehaald, die dol van enthousiasme was dat hij me zag. Echt ohh, dat was zo heerlijk. Wij naar huis, uiteindelijk heb ik toen - om een lang verhaal kort te maken - 92 dagen in m'n eentje daar door gebracht.' Of:
Ton Biesemaat: Bij de revolte heb je het over Fortuyn?
Edwin: Nou zo interpreteer ik meneer Brinkhorst bij Barend & Van Dorp. Met z'n oranje das. He? En het licht gaat uit, ja, ja. Iedereen die er in zit, iedereen weet het. Waar het om gaat is, doe je mee of niet. Dat is het. En als je niet meedoet schieten we je met z'n allen af. En dan is het met z'n allen tegen één. Nou dat is met mij gebeurd. En zij vonden dat ik... dit is een eigen deductie van mij. Zij vonden dat ik veel te onafhankelijk was. In mijn denken en doen. En dat ik vraagtekens stel en ook niet al te hard ga tegen ze vertellen maar laat mij dan ook een beetje met rust. En mij mag je alles vragen daar gaat het niet om. Als ik zielsgelukkig met iemand ben en probeer een leven op te bouwen en het staat jullie niet aan, om bijvoorbeeld een huis te bouwen, dat het gewoon ontzettend goed gaat, dat het voor de wind gaat. Dan hoeven er maar een paar lawaaipapegaaien te zijn die roepen wat voor vreselijke vent je bent en dat gaat als een lopend vuurtje. Daarom durft er ook niemand meer te zeggen... Van Eekelen durft toch ook niet te zeggen: 'Nou majesteit het spijt me wel maar ik heb samen met hem sessies voor de WEU met hem gedaan met De Roy van Zuydewijn en ik en mijn vrouw vonden het een uiterst aimable man, zeer intelligent, zeer beleefd. Dus u moet nu eens ophouden'. Niet dat Van Eekelen dat gaat zeggen. Dat kan die toch zelf weet-ik-wat vergeten, zijn commissariaat of zijn pensioen of weet ik veel wat wat die aan het doen is op dit moment. En dat geldt voor alles. Dat moet niet zo moeilijk te zien zijn. Waarom gingen die mensen überhaupt met mij in zee dan? Als ik dan zo'n smerige charlatan was? Als ik dan al zo dichtbij een minister kon komen? Of oud-ministers die zitting hadden in een Raad van Toezicht, van wat? Van een fuck-bedrijfje? Denk je niet dat ik papieren en stukken heb moeten overleggen? Denk je niet dat we om de twee, drie weken vergaderingen met die jongens hadden? Dat we alles doorgenomen hebben. Wie wie is, hoe wat is of als er nieuwe mensen werden aangenomen. Nou meekomen met ome Edwin, gaan we naar de grote jongens. Word je voorgesteld. Zo werkte dat. En dan ook niet de eerste de beste namen. Letitia van Sitters werkte voor mij. Reginald Beelaerts van Blokland werkte voor mij. Hans Prade, zoon van de voorzitter van de Surinaamse rekenkamer. Noem maar op. En die mensen zijn allemaal kaltgestellt. Die hebben allemaal mee moeten huilen, lopen liegen en lopen lullen met... met de vuiligheid. En ook mensen die me niet beschermd hebben. Die met één zin iets wat journalisten verzonnen hebben gewoon teniet hadden kunnen doen. Niet gedaan. En zelfs mede-partner van mij die ook in Fincentives financieel zat, toen die de kans kreeg toen het NRC bij hem aan de deur klopte toen heeft die over z'n eigen bedrijf waar hij geld aan heeft ... zich negatief uitgelaten om zijn eigen reet te redden. Omdat hij de financieel-directeur Bouwfonds Vastgoed Ontwikkeling financiën was. En dat mocht van die jongens boven niet. En jij moet uit het nieuws blijven. Daar zijn ze nog steeds als de dood voor. Maar ik ben als de dood voor hun jongens. Want die leggen je gewoon om.
Ton Biesemaat: Ja?
Edwin: Die leggen je gewoon om.
Ton Biesemaat: Want dat staat hier inderdaad in. Vind je niet terug in HP/De Tijd zo letterlijk. En zo dreigend. Kneecappen ehh.. Omleggen. Maar dat is nogal geen uitspraak.
Edwin: Maar dat doen ze. Huurpenningengeschillen over flats vlak bij het Kurhaus. Dat werd afgehandeld door twee Antilliaanse hitwomen. Women! Dat werd in geuren en kleuren en gierend van het lachen over tafels in restaurants over gesproken. Oh, ik ben even weg. Even sneeuwwitje halen.
Ton Biesemaat: Door de hoge heren van het Bouwfonds?
Edwin: Door de hoge heren van het Bouwfonds. Niet normaal.
Ton Biesemaat: Ja, ik ben even weg sneeuwwitje halen dat kan ik me nog voorstellen, dat ze cocaïne snuiven, dat ze dat voor de grap zeggen. Maar twee Antilliaanse hitwomen? Dat vind ik zo... Nou Edwin ga je nou niet?
Edwin: Jah...
Ton Biesemaat: Ik mag het toch wel zeggen?
Edwin: Natuurlijk mag je dat zeggen.
Ton Biesemaat: Sla je nou niet door? Is het echt zo?
Edwin: Ja. Huurpenningengeschil in Scheveningen. Over twee appartementen. Mensen werden gewoon gesaboteerd. Bang. Moet jij eens kijken hoe het langs je broek loopt als je in je bed ligt en er staat iemand met een pistool op je hoofd. Waar moet ik tekenen? En nou niet meer doen he meneer Jansen? En het is allemaal shady business dus niemand kan naar de politie rennen. Ik heb de gekste dingen meegemaakt man! Op vrijdagavond de hele Scheveningse bioscoop, er stonden 3000 man die naar de bioscoop willen op vrijdagavond. Had Bouwfonds van een hele zaal alle kaartjes gekocht. Zo dat wij met 15 man daar en bediening naar een film konden kijken. Ja!
Ton Biesemaat: Wat voor film was dat dan?
Edwin: Titel film onverstaanbaar, ik zal het nooit vergeten.
Ton Biesemaat: Gewoon een bioscoopfilm?
Edwin: Ja.


Ton Biesemaat: Ga verder met die Bouwfonds...
Edwin: Nou ja, we hadden de gekste dingen. Nou dan waren we daar. Toestanden. Acht, negen body guards. Die maakten gewoon een weg vrij, een haag. Bij het bioscooptheater daar. En daar kwamen de heren in het driedeel. Catering was er dan al. Nou dan die hele zaal helemaal, gigantische zaal. Zaten we daar met z'n 15en, 20 man.
Ton Biesemaat: Dat was niet speciaal aanleiding...
Edwin: Nee.
Ton Biesemaat: Geld moest op?
Edwin: Precies. Ik kon van iedereen als ik maar even een naam gaf. Op Bouwfonds. Kon ik ook telefonisch even doorbellen vanuit mijn kantoor. Doe mij even alle bankrekeningen en hypotheekgegevens van de heer T. Biesemaat in Den Haag. Stond binnen een kwartier op de fax. Ik geef maar een voorbeeld.
Ton Biesemaat: Dat geloof ik onmiddellijk.
Edwin: Nou ja in al die clubs. Het gaat allemaal om land en om geld. Er zijn maar weinig clubs in Nederland die land hebben.
Ton Biesemaat: Hoezo zijn er weinig clubs die land hebben dan?
Edwin: Dat is allemaal de Grondmij, allemaal... daar hebben ze allemaal wat mee te maken.
Ton Biesemaat: Laat ik het zo zeggen ik heb er geen verstand van maar je hebt toch heel veel particuliere landeigenaartjes in Nederland?
Edwin: Ja, nee maar goed. Het onteigeningsbeleid dat de overheid heeft ingezet vanaf de jaren 60 dat heeft er toe geleid dat er op die markt, de landmarkt om het zo maar te zeggen. Dat gaat om monopolies. De NAM zit daar in, de Gasunie, noem maar op. Fortis zit daar in. ING, lalala. Ik had ook zitting in de Technopolis Groep. Technopolis dat moest in Leiden correctie in Delft een brain park gemaakt worden. TU... brain park. Technopolis heette dat. Ik zat daar voor Bouwfonds samen met Ernst & Young. Met ING-hoogleraar, ik heb z'n business card nog, hoogleraar vastgoed. Die zat er in. Vent van de gemeente zat daar in. Echt een soort geiten wollen sokken Harry maar inmiddels omgeslagen en wist ook wel dat er als wethouder wat aan de stok bleef hangen. Links lullen Rosenmuller vullen. En hadden we meetings in Utrecht en Delft zelf. Ik moest voordrachten houden. Ja, ja wat zouden we dan als prototype van een brain park kunnen nemen? Noemden ze natuurlijk allemaal de verkeerde voorbeelden. Jullie kunnen je veel meer geld besparen door in een keer naar Silicon Valley te vliegen. Om precies weten hoe jullie het moeten doen in plaats van dat jullie vijf verschillende locaties in Europa gaan afzoeken. Je bent meer geld kwijt en die vijf locaties in Europa zijn allemaal gebaseerd op Sillicon Valley. Dus als je daar nou gaat kijken dan weet je precies hoe het moet. En je moet hier aan denken, zus aan denken. Jôh, ik leek een wandelende encyclopedie toen we de strategische plannen voor de expansie van het Bouwfonds en die was op tweeërlei belangrijk a. voor de overname van het ABN-AMRO van het Bouwfonds te consolideren. Dus bij ons te houden. En om de concurenten in de markt een hak te zetten die ABN-AMRO ook wou overnemen. Maar daardoor ons vastgoedspelletje dus projectontwikkeling ...in de vingers zou snijden en in de kaarten zou kijken. Dat wouden ze niet. Die wilden ze helemaal. Dus er moest een rapport komen hoe gedegen Bouwfonds Vastgoedontwikkeling wel niet het onderzoek had gedaan naar buitenlandse expansiemogelijkheden. Volledig en geheel geresearched en geschreven en directed by moi. En alles bij Loys [slecht verstaanbaar] en Volkmar [slecht verstaanbaar] dat deden we nooit ... Bouwfonds hadden we er stuurgroepvergadering want er werden allemaal BV-structuren in Duitsland of in Oostenrijk of in Frankrijk of in België of in Spanje. Hoe dat zat? Kon ook meteen meegenomen worden. Dus zet je in Frankrijk een SN op of een SFS of een ... net zoals in Nederland doe je een holding of zit je in een BV. VOF of een eenmanszaak, lalala. Allemaal verschillende juridische mogelijkheden. Dat moet allemaal opgetuigd worden. Dus ik zat bij al die jongens in de buitenlandse kantoren. Dan kwam oom Edwin daar binnen met chauffeur. Grote, dikke auto.
Ton Biesemaat: Handgemaakt pak.
Edwin: Handgemaakt pak! En was het: Klop. Who's there? Ome De Roy en ik kom mijn stukken ophalen. Nou dan zat zo'n heel kantoor te bibberen. Als het niet in orde was dan kregen ze er van langs. En dat werd meteen ook gedaan, boem, liep ik de kamer uit en werd niks dan, bel ze maar op. Zat ik daar een uur te wachten. Juristen gingen dan snel en ik kwam achter dingen die juristen helemaal niet wisten. Bijvoorbeeld in Frankrijk had je een loi de rafferin (van de oud-minister) die loi de rafferin die zei zoveel als er zijn allerlei voorwaarden waarom buitenlanders geen vastgoed meer op A1-locaties in Parijs mogen hebben, blabla. Dat wisten ze helemaal niet die juristen. Moest ik mee komen, in België gingen we een winkelcentrum overnemen maar waren de juristen er even bij vergeten te vermelden aan ons de kopers dat als er één bestemming in het winkelcentrum verandert. Dus bijvoorbeeld, er zitten 20 winkels in en die hebben allemaal vergunning om in het winkelcentrum te zitten maar de friterie die maakt plaats voor een schoenwinkel dan kan de vergunning voor de hele winkelcentrum komen te vervallen. Begrijp je? Nou dat wisten ze helemaal niet. Nou toch handig dat ik ze een uur voordat ze gingen tekenen nog even mededeelde. Wat denk je dan? Dan werd er gevloekt en gescholden hoor. Dan gingen die advocaten door het stof.
Ton Biesemaat: Nou hoe komt een politicoloog in vredesnaam..?
Edwin: Ik ben een strategisch analist.
Ton Biesemaat: Nee.
Edwin: Het maakt niet uit het product. Of het nu politics is of kauwgum is of olie. Of huizen zijn. Je hebt standard formats. Dat is heel simpel terug te brengen.
Ton Biesemaat: Standaard analyse formats?
Edwin: Ja, natuurlijk. Moet je luisteren. Er zijn drie gouden regels bij producten. Alles is een product. Geschreven tekst, sigaretten, hout, olie, gas, water, licht, lucht, mensen. Alles. Een goed product wil nog niet zeggen... nee, ik moet het zo zeggen. Een goed idee wil nog niet zeggen dat het een goed product is en een goed product wil nog niet zeggen dat het een winstgevend product is. En aan die drie dingen moet je altijd voldoen. Dus je moet altijd eerst kijken: is het een goed idee? Dat is mooi dan je stap één. Maar kan uit dat goede idee een goed product komen? Is de markt bijv. voor winkelcentra en kantoorgebouwen niet verzadigd. Of loop je niet achter de feiten aan. Is het niet beter om een concurrent uit te kopen. Die je zo in de markt knalt. Dat soort dingen. Het is politiek gewoon. En ik heb daar een hele heldere blik op.
Ton Biesemaat: In wezen is het een stroomdiagram, ja, nee, ja, nee.
Edwin: Die maakte ik dan zelf. En dan ging ik ook al die kopstukken interviewen wat voor criteria er waren. Bij ons moesten ze ook wel het achterste van hun tong laten zien omdat er een bepaalde bijbedoeling zat. Het ging bijvoorbeeld om een aantal zaken bij dat Bouwfonds namelijk om die andere club ook kalt te stellen. Dat was van twee broers en die naam kom ik nog wel op en die waren heel goed vastgoed aan de weg aan het timmeren. Projectontwikkelaars. Die deden al veel in Portugal en in Spanje en ABN had daar een oogje op. Maar wij moesten zorgen... mijn opdracht was om een dergelijk rapport te schrijven dat het volstrekt overbodig zou zijn voor de ABN om de andere tent er bij over te nemen want die zou dan geïncorpereerd worden met Bouwfonds Vastgoedontwikkeling en dat was wat ze niet wilden. Want Vastgoedontwikkeling stond ook al, dat heb ik je vorige keer al verteld, in een totaal los gebouw. Je kwam niet met een pasje van Bouwfonds bij Bouwfonds Vastgoedontwikkeling naar binnen. Er liep ook geen slurf door. Ze hebben een noodgebouw neergezet en dat hebben ze altijd zo gelaten. Met directe bedoelingen.
Ton Biesemaat: Bouwfonds was voor hypotheken?
Edwin: Bouwfonds heeft natuurlijk verschillende dingen. Hypotheken... god wat hebben ze nog meer... ze hebben bepaalde afdelingen, dat kan ik allemaal voor je opzoeken. Een andere afdeling daarvan is Bouwfonds Vastgoedontwikkeling. En daar werden de deals geclinched. Dus ik schrijf dat rapport. Ik filter die landen uit. Op een gegeven moment zitten we bij Loois en Folkmar [slecht verstaanbaar] en waar... roept Bernard Bavink van Loois en Folkmar thans voorzitter van de belastingkamer geloof ik. Waarom zouden we Nico, Jan... kopstukken van Vastgoedontwikkeling: Hoezo niet Engeland? En dan moet ik ze uitleggen. Dat kunnen ze wel proberen Engeland maar dan heb je een probleem. Omdat daar land bijna allemaal particulier bezit is. Niet in bezit van pensioenfondsen, niet in bezit van banken. Niet in bezit zoals in Nederland van de Grondmij of de Gasunie. Als jij in Westminster een kantoor wil neerzetten moet je met de Duke of Westminster praten. Want die is daar nog steeds eigenaar van. Every fucking inch of it. Dan gingen hun ogen open. Dat wisten ze helemaal niet. Die dachten het is gewoon business as usual. En dan moet je ook met wat anders komen. Dan moet je een aristocraat naar voren schuiven. Daarvoor hebben ze mij ook ingehuurd. Het was niet alleen de brein, het was ook de kop, het was alles.
Ton Biesemaat: Maar je bent geen baron? Hahhaha, grapje.
Edwin: En de manier waarop ik me daar doorheen bewoog. Europa is altijd mijn terrein in die zin geweest. Ik kom al sinds m'n jeugd overal. En heb heel veel dingen opgesnoven en opgepikt. Ik ben heel erg alert, ik zie alles. Ik sta helemaal open voor de allerkleinste dingen. Dus ik kan makkelijk een taal leren. Ik begrijp wat culturele verschillen zijn. Ik snap wanneer een Fransman het niet zo prettig vindt als er in een zakelijk gesprek dit of dat of zus en zo om de oren komt. Ik ken de nuances. Ik weet hoe ik een Italiaan moet bejegenen. En hoe ik een Engelsman moet bejegenen. Ik weet wanneer ik een Duitser los moet krijgen. Dat weten deze boerenlullen helemaal niet. Als de Generale Bank voor overleg naar Nederland komt dan kan je niet een schaal broodjes neerleggen en melk serveren. Dat pikken die jongens gewoon niet. Wat is dat? Dat is secretaressenvoer. Begrijp je en dat doen ze dus wel. Dat verhaal van Kalf over de overname van de Generale. Dat die een afspraak met de directie heeft. De directie heeft niets te zeggen daar. Het zijn de adelijke families. Dan komt die Kalf met zo'n hemd met zo'n gouden spijker door z'n strot. Dat moet je helemaal niet doen. Dan zien ze in Belgie meteen die Hollandse dikke nek. En dan ga je ook nog de presentatie in het Nederlands doen. De aandeelhouders zijn allemaal Fransen, eikel. En in het Engels! Klaar, geen deal. Zo werkt het. Had ik ze ook kunnen vertellen. Heb ik ze ook verteld. Nou meneer Kalf, dat is niet zo slim van u. Dan ben je een betweter.
Ton Biesemaat: Dat is omdat de aandeelhouders grotendeels Belgisch zijn?
Edwin: Ja.
Ton Biesemaat: Ook al zijn ze Vlaams dan spreken ze Frans?
Edwin: Ja, tuurlijk.


1 Het werd vastgelegd op tapes die de Amsterdamse politie in 2007 bij het Amsterdamse mediabedrijf Campus TV in beslag nam. Die tapes heb ik nog steeds niet terug. Net zoals in 2009 archiefbestanden van mij over De Roy van Zuydewijn bij een huiszoeking in een kantoorpand in beslag zijn genomen. Die inbeslagname was in dezelfde periode dat het particuliere K2 recherchebureau ook een huiszoeking om de oren kreeg en er ook bestanden over Edwin in beslag werden genomen. Was hier een coverup-operatie aan de gang om onwelgevallige informatie in handen te krijgen? Ik heb er geen bewijs voor maar wel zo mijn gedachten. Het gesprek tussen mij en Edwin zoals hier weergegeven is gebaseerd op het typoscript dat ik uitwerkte bij het afluisteren van de tapes.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander