Nadat toenmalig commissaris van de koningin Dries van Agt samen met zijn vrouw een keer naar Florida was afgereisd "om de vriendschapbanden tussen Noord-Brabant en Florida te bevestigen en te bestendigen" klonk er terecht alom hoongelach. In de kranten kon men lezen dat Van Agt door kloek diplomatiek optreden ternauwernood had weten te voorkomen dat er oorlog uitgebroken was tussen de Nederlandse provincie en de zonovergoten Amerikaanse staat.

Zo'n soort gevoel bekruipt ons nu ook weer, dat van een volkomen overbodigheid, de zinledigheid druipt er vanaf. Waarom zou je de Zweedse koning laten knikkebollen bij een seminar Work for All; Challenges and Solutions in Times of Economic Crisis", om hem daarna met zijn vrouw een werkervaringsproject voor jongeren in Kudelstaart te laten bezoeken? (Wat moet -ie in 's hemelsnaam anders zeggen dan bijvoorbeeld "Everybody should have the opportunity to work, even in times of crisis"). Op dat soort tautologische nonsens zit niemand te wachten.

Daar waar het voor de (al dan niet zelf-)gekroonde hoofden het uitsluitend om een leerzaam verzetje gaat onder OSM - ons seurt mansen -, moet altijd weer zonodig de schijn worden gewekt dat dit circus als glijmiddel dient voor de meegesleurde handelsmissies. Indien het om de handelsmissie gaat, kunnen we dat natuurlijk ook gewoon doen zonder het soort poeha waarbij Beatrix (lees: de Nederlandse belastingbetaler) Gustaf een staatsbanket aanbiedt, en de Zweed dan weer bij wijze van contraprestatie onze vorstin een concert cadeau doet.

Máxima en Silvia, ijverig in de weer onze nationale vriendschapsbanden te bestendigen in de Keukenhof
Verreweg het interessantst en leerzaamst was gezamenlijke lunch in het torentje met Balkenende. Al was het alleen al omdat middeleeuwse fossielen als koningen en koninginnen op zulke plaatsen überhaupt niks te zoeken hebben. Nu de geruchtenmolen over Beatrix' abdicatie op volle toeren gonst kan er nog wel een gerucht bij: namelijk dat reeds geruime tijd achter de schermen - hoe kan het ook anders in een monarchie - gewerkt wordt aan een wetswijziging die het koningschap zou moeten depolitiseren. Een mooi woord voor lintjesknippen, en verder geen regeringsdeelname meer. En daar zouden wij dan blij mee moeten zijn. Dat was ongetwijfeld een leerzame lunch: hoe op het hoogste bestuurlijke niveau te kunnen blijven bemoeien zonder formele politieke zeggenschap.

Blij zijn wij dan echter allerminst, immers, wij eisen een republiek. Geen pseudo-republiek als Zweden of pseudo-monarchie als de toenmalige Nederlandse republiek. Over dit onderwerp kunt u hier meer lezen. Wie het Zweedse model nader beschouwt kan weliswaar vaststellen dat de lintenknippende koning niet meer in de regering zit, maar zijn invloed nog steeds enorm is.
Een voorbeeld: wat doet Willem Alexander in de Raad van Commissarissen van de Nederlandse Bank? Wat heeft die knul daar te zoeken? Al elf jaar lang zit hij daar, uitsluitend op grond van geboorte, tussen mensen die hun sporen hebben verdiend in de financiële wereld en/of politiek. Wat doet hij daar,- behalve dan een zoveelste salaris opstrijken? Maar afgezien van de vraag wat hij daar doet - namelijk helemaal niks, dat snapt ieder klein kind - is het duidelijk dat dit soort hoge bestuurlijke functies niet onder politieke zeggenschap vallen. Bij de overstap van een constitutioneel naar een ceremonieel koningschap is er nochtans geen enkele aanleiding Zijne Koninklijke Vettigheid dat bijbaantje te ontnemen. Bovendien - en dat is het allerbelangrijkste argument - als je de Oranjes zichtbare politieke macht ontneemt, dan maak je ze geheel onkwetsbaar. Hoe paradoxaal het misschien ook moge klinken uit de pen van een volbloed republikein: geef ze juist méér politieke macht en wacht op die ene fatale politieke uitglijer, maar dan wél vergezeld van een moedige premier die zich niet laat intimideren door hun traditionele grote mond. Anders zullen ze significante bestuurlijke invloed blijven behouden, en ruimschoots op de publieke middelen kunnen blijven (parasi-)teren, met als enig verschil dat we dan helemáál nooit meer van ze afkomen.

Daarom dus: de republiek!

Deel dit artikel op:

Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.