Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Samenzweerders horen voor het gerecht
C.V. Lafeber

Terecht schrijft Jouke de Vries 9 juli 2010 in Trouw dat Tjeenk Willink heel goed weet 'dat er eigenlijk maar één moment is waarop in Nederland de bakens kunnen worden verzet en dat is: tijdens de vorming van een nieuw kabinet. Zowel de brief als de bijlage van de informateur aan Van Amsberg is in dat opzicht interessant'.

 

Diens constatering brengt met zich mee dat, wanneer mensen zoals wij van Pro Republica, die een onheilspellende ontwikkeling van de twee samenzweerders tegen de democratische staat vermoeden, onmiddellijk in de hoogste staat van alarm geraken. Ook voor ons geldt dan immers het 'nu of nooit'.
De twee coupplegers lijken het moment van toeslaan goed gekozen te hebben: het land is moe en aan vakantie toe en in oranje(?)stemming vanwege het voetbal, terwijl de politici ergens aan een strand liggend, niet in de gaten hebben wat er momenteel aan het Noordeinde en omgeving precies aan de hand is en de journalisten het hele politieke gedoe een beetje zat zijn om het Haagse nieuws onder ogen te krijgen, laat staan te bestuderen. Het is precies die mentaliteit waarop het niet zo nobele tweetal zijn hoop heeft gevestigd met betrekking tot het Nederlandse volk in zijn geheel. Het gaat het duo er momenteel alleen om de bijlage van 5 juli bij het eindverslag ongeschonden door de (in)formatiefase te slepen.

Ik wijs dan ook mede vanwege kritische reacties op onze eigen website er met de grootst mogelijk nadruk op dat in genoemd document het tweetal het plan heeft geopperd om een homogeen kabinet te laten aantreden met 'een zeer beperkt coalitieakkoord, waaraan fracties zich gebonden weten. Kwesties die niet in het regeerakkoord zijn opgenomen, zijn vrij en kunnen dus niet tot een kabinetscrisis leiden. Het contraseign op initiatieven vanuit de Kamer wordt geweigerd als de beginselen van de democratische rechtsstaat, de internationale positie van Nederland of de financiële uitgangspunten van het beleid in het geding zijn'.

De beide initiatiefnemers moeten zich wel heel erg in het nauw gebracht weten dat zij het resultaat van een wetgevingsproces betreffende alle zaken die zij - al dan niet met enig gemak - bij een van de drie genoemde voorwaarden kunnen onderbrengen, van meet af aan dat wil zeggen vóór het genoemd proces zelf heeft plaats gevonden, blokkeren.

Stel dat in de Kamer een wetsvoorstel wordt ingediend om de erfelijke monarchie te vervangen door een republiek met een gekozen president en dat daarbij de normale werkwijze van de volksvertegenwoordiging wordt gevolgd tot en met de ondertekening door het staatshoofd en het contraseign van de verantwoordelijke minister. Wat is daarop tegen? Zo wil immers de grondwet en zo behoort het te gaan. Mevrouw A en mijnheer T moeten kennelijk doodsbenauwd zijn dat zo'n wetsontwerp het staatsblad zal halen, dat zij op voorhand de volksvertegenwoordiging voorhouden: 'U kunt praten en beslissen wat u wilt, deze wet komt er NIET, NOOIT. We brengen u nu - 5 juli 2010 - daarvan al op de hoogte'. Het is de schaamteloosheid ten top. Het kan niet anders of mevrouw en mijnheer hebben zelf al op hun klompen aangevoeld dat zij vér over de schreef der parlementaire democratie én die van het politiek fatsoen zijn gegaan.

Realiseren we ons goed de ernst van de situatie. Het gebruik van het woord contraseign veronderstelt dat het staatshoofd een royaal aandeel - wellicht is zij zelfs de Urheberin ervan - heeft in al die vreemde zaken die momenteel aan het Noordeinde en in de vergaderzaal van de Eerste Kamer spelen. Nu reeds weet men te vertellen dat het staatshoofd een zodanige wet wel zal ondertekenen, maar dat de mede-ondertekening door de verantwoordelijke ministers niet zal plaatsvinden. De conclusie voor de dames en heren parlementariërs is: bespaart u zich de moeite van de wetgeving - zelfs de indiening van een wetsontwerp tot wijziging van de grondwet is al overbodig - want uw eigen minister die het onderwerp heeft verdedigd en het staatshoofd kennelijk de redelijkheid en noodzaak ervan heeft duidelijk kunnen maken, zal het ontwerp van wet namelijk niét ondertekenen. Misschien is het erg stout van ons te veronderstellen dat hier een nieuw staatshoofdelijk contraseign wordt ingevoerd. Een en ander lijkt verdacht veel op het invoeren van nieuw anti-constitutioneel recht. Hier is bewijsbaar een staatsgreep gaande. Een ordinaire coup door de twee hoogste ambtsdragers van ons staatsbestel.

Wat betreft de drie Kamerinitiatieven die door Van Amsberg en Tjeenk geveteerd zullen worden: je behoeft geen aanhanger van Wilders te zijn om te kunnen vaststellen dat de eerste voorwaarde - 'schending van de rechtsbeginselen' - een regelrechte, doorzichtige en domme aanslag tegen de PVV is. Volgens het Brabants Dagblad van 10 juli eiste Wilders 'meteen het ontslag van de onderkoning, waarmee hij acuut scoorde'. De vraag rijst waarom alleen de onderkoning zou moeten opstappen? Het betreft hier immers toch dief en diefjesmaat, dus: allebei eruit.

Het derde initiatief van A en T betreft de 'financiële uitgangspunten van het beleid' en is duideljk bedoeld als onschuldige verpakking voor met name het tweede initiatief dat zwijmelt over over 'het in geding zijn van de internationale positie van Nederland'. Wat voor ergs moeten we ons hierbij indenken? Een atomaire, bacteriologische en chemische aanval van Mozambique op Zierikzee? Of een Belgische agressie jegens de Zuidelijke Nederlanden? Of een Nederlandse blamage bij de voetbalkampioenschappen? Of misschien ook wel de verbanning van de Van Amsbergers naar Sint Helena? Of wellicht is alleen al de kale verandering van de grondwet reden genoeg voor het buitenland - bijvoorbeeld een verbond van de verenigde nog bestaande monarchieën - om de aanval op de economische en politieke macht van Nederland definitief te breken. Het is maar hoe je het voorstelt.

A en T hebben het tweede initiatief zodanig geformuleerd dat met enige goede wil en veel fantasie een republikeinse machtsovername al kan worden geïnterpreteerd als een ramp voor het Nederlandse bedrijfsleven.

 

Wie denkt dat wij de werkelijkheid nu uit het oog hebben verloren, kent zijn geschiedenis niet. De smerige koloniale oorlog van 1945-1949 tegen Indonesië heette een 'politionele actie', zoals de oorlog in Uruzgan een 'vredesoperatie' wordt genoemd. Waarom zou men te zijner tijd ook niet de afschaffing van de Van Amsbergers beschouwen als een tegen God zélf gerichte opstand die Hij niet ongestraft zal laten passeren? Werd een particulier vakantie-optrekje van Machangulo niet opgebombardeerd tot een modelvoorbeeld van ontwikkelingssamenwerking en dienen de snoepreisjes van de familie naar de Zuidpool, New York, Rome en Parijs geen duidelijk wetenschappelijk doel? De hypocrisie van de taal is waarlijk grenzeloos.

A en T kunnen het wantrouwen van het Nederlandse volk alleen wegnemen door een openlijke verklaring dat een door de Kamer ingebracht initiatief tot wijziging van de grondwet en de herinvoering van de republiek nimmer door een veto van wie dan ook zal worden getroffen. Alleen dat zal de troebele lucht die de twee geschapen hebben wellicht kunnen zuiveren.

De (in)formateurs, de fractievoorzitters én mevrouw Van Amsberg én de vice-voorzitter van de Raad van State dienen te weten het Nederlandse volk de ogenblikkelijke intrekking eist van de bovenstaand geciteerde vetgedrukte passage uit de bijlage. Niet eerder zal het vertrouwen hersteld kunnen worden.

Nederlanders, help ons en stuur nú nog een afschrift van deze brief aan de heer Tjeenk Willink via dit formulier, of aan postbus 20019, 2500 EA Den Haag.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander