Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Pro Republica wordt een politieke partij Oranjevereniging
Miranda Ungula

'Tsuwwedoen?' Montivagus haalde verveeld zijn schouders op. Er hangt sinds enige tijd een bedrukte sfeer op de redactie. 'Het begon met de Volkskrant, toen volgden de andere kranten. Toen alle media, daarna de oranjebond, en nu staat zelfs Lepeltak aan onze kant. Ik vind er eigenlijk niks meer aan op deze manier' Iedereen leek zo in zijn eigen gedachten verzonken. 'Vroeger besodemieterden ze hun onderdanen nog tenminste achter hun rug om, maar nu nemen ze gewoon recht voor je neus drie professionele leugenaars in dienst' zuchtte Leo Brabanticus. 'Ja, in die goeie ouwe tijd viel er voor ons tenminste nog wat uit te zoeken en te ontdekken' beaamde Ton Biesemaat. Montivagus draaide zinloze rondjes met zijn cursor over het beeldscherm en Leo legde zijn voeten op tafel en vroeg: 'Hoeveel leden hebben we nu?' Maar op dat moment kwam Annie de Vries net met een fax binnenlopen en schudde meewarig haar hoofd. 'Hier, voor jou Leo, of je woordvoerder bij de RVD wilt worden. Je bent zo lekker kritisch', zeggen ze. 'Het moet niet veel gekker worden...' Ton grijnsde, haalde triomfantelijk een stuk papier uit zijn binnenzak en vouwde het open. 'Geachte Heer Biesemaat' riep hij theatraal, 'graag zouden wij met u op kortst mogelijke termijn van gedachten wisselen over de mogelijkheid u te benoemen tot Algemeen Directeur van de AIVD. Hoogachtend, namens de minister, [...]' Niemand was onder de indruk. De brief van vorige week van het Kabinet der Koningin om ons voor te dragen voor het predikaat 'Koninklijk' was tot op heden onovertroffen. Het was hun antwoord op onze brief aan hun dat wij Z.K.H. De Prins Van Oranje erelid van Pro Republica hadden gemaakt: 'Koninklijke Pro Republica - Hofleverancier van kritische antimonarchale lectuur'. Inderdaad, heel veel gekker kon het niet worden.

Leo maakte een prop van de fax en mikte naast de prullenbak, zuchtte en herhaalde zijn vraag: 'Ik vroeg hoeveel leden we nu hebben'. Annie ritselde wat tussen een ongeordend stapeltje papieren, en antwoordde: 'Ik weet het niet precies, maar ik schat rond de zestien miljoen'. Montivagus liet zijn muis los, vouwde zijn handen achter zijn hoofd en gaapte: 'Dus hebben we ongeveer € 25 miljoen in kas...' Annie tuitte haar lippen en haalde quasi-bevestigend haar schouders op. 'Zoiets ja,- ik zou het Ruud of Michel even precies moeten vragen. Nog niet iedereen had betaald, geloof ik. Maar de laatste tijd zijn er nogal wat leden uit Mozambique bijgekomen en die waren WimLex zó spuugzat, dat ze veel meer dan de contributie hebben overgemaakt'. Vorige week gaf inderdaad al ene Herrn Flick zich als lid op. Niet via onze internetsite, maar gewoon per brief. Aan zijn cheque van twee ton zat een klein briefje 'Ihre Pro Republica-Seiten finde ich sehr lustig. Also, viel Spaß'. Er viel wederom een drukkende stilte. Montivagus stond op, maar ging meteen vermoeid kreunend weer zitten. 'Ja eeh... jongens, kijk mij er niet op aan. Ik heb tenminste nog geprobeerd te schrijven dat de Van Amsbergjes het het juist om doen!'

Ton knakte zijn vingers, keek met lome ogen ongeïnteresseerd naar buiten en probeerde: 'Zal ik anders weer eens wat over Benno schrijven? Benno en Lepeltak z'n broer, kan je lachen! Misschien krijgen we 'm wel op de kast voor volgende week zondag'. Maar iedereen begreep dat er dan niets te lachen viel. 'Ach schei toch uit' antwoordde ik, 'Lepeltak gaat gewoon overal in mee - als -ie er überhaupt nog op ingaat. Zelfs wanneer je...'. Maar Leo interrumpeerde mij met luide stem en zei, charmant, als altijd: 'Dames en Heren. Ik vind er geen bal meer aan op deze manier. Hoe scherper ik schrijf, des te leuker onze tegenstanders het vinden. Sterker zelfs, ze worden meteen lid en word ik vervolgens als woordvoerder voor de RVD gevraagd'. Stilte. Montivagus klemde zijn balpen tussen zijn neus en bovenlip, en met dat wankele evenwicht suggereerde hij snuivend: 'Zullen we anders die hele Amsberg-kliek opkopen? Gewoon, privatiseren. Dan pleuren we die hele zooi als Oranje NV op de beurs'. Ton lachte schamper: 'Voor onze schamele € 25 miljoen zeker? Laat je nakijken, man! Bovendien, wat zou die NV dan voor product moeten leveren?' Annie bestudeerde de punt van haar rechterschoen en mompelde: 'Gewoon, we verhuren ze dan toch als lintenknippers of zo. Daar hebben ze veel ervaring in, hoor'. 'Ha!' antwoordde Ton nog even sarcastisch, 'is dat dan inclusief zwaaien én gouden koets?' en keek chagrijnig naar buiten. Hoewel Leo ook wel inzag dat € 25 miljoen een veel te laag bedrag zou zijn om de Amsberger Operette op te kopen, opperde hij nog: 'Misschien kunnen we ze verhuren als bemoeials; dan leveren we ze een dagje aan een of andere Raad van Bestuur of zo, en dan kunnen ze daar een grote mond opzetten. Inclusief 5 minuten stampvoeten tegen de voorzitter. Een Joint Venture met het Belgische koningshuis is ook wel een interessante optie'. Maar niemand die er echt om kon lachen.

Montivagus' pen kletterde op de vloer, maar hij nam niet de moeite hem op te rapen. In plaats daarvan nam hij een andere pen van zijn bureau en probeerde zijn kunstje opnieuw. 'Nou ja, weet ik veel, dan kopen we anders toch gewoon heel Bariloche op of zo? Laten we ze daar lekker skieën en de Associated Press wat foto's van ze maken. Dan hebben we tenminste weer een leuk kort gedingetje of zo...' Hier en daar klonk een diepe zucht. Iedereen wist dat wij dan lang niet enigen zouden zijn met kritische artikelen. Integendeel, iedereen zou dan juist om het hardst roepen. Nu iedereen republikein was geworden was er inderdaad geen lol meer aan.

Annie, de enige die nog een beetje fatsoenlijk op haar stoel zat, sloeg met haar vlakke hand op tafel. 'Jongens, ik weet wat. Waarom richten we geen Oranjevereniging op? Oranjevereniging Pro Republica!' Leo haalde zijn voeten van zijn bureau, maar wist duidelijk niet zo gauw wat te zeggen. Ton - altijd tegenwoordig van geest - vroeg schamper: 'Oranjevereniging? Mag ik vragen wat die lui met Oranje te maken hebben?' Maar Montivagus leek het wel wat: 'Nou gewoon, dan schrijven we dat de Amsbergjes rechtstreekse nakomelingen zijn van Willem van Oranje en dat soort gekkigheid'. Ton was nog niet overtuigd, maar hij luisterde tenminste weer. 'Ton, zeur nou niet zo' sneerde Leo, 'schrijf jij nou maar gewoon dat Bernhard al vóór 1932 in het verzet zat en Nederland heeft gered van Nazi-Duitsland'. Terwijl iedereen opleefde - inclusief ikzelf - leek Annie nu als enige aan haar eigen voorstel te gaan twijfelen: 'Moeten we dan gaan hossen en zo, met zo'n oranje toeter op ons hoofd?' 'Welnee', stelde ik haar gerust, 'we blijven gewoon alleen maar schrijven'. Nu werd Montivagus zelfs enthousiast: 'Ja, dan gaan we ze juist aanmoedigen. Hup Wimpie! Je kúnt het!' Weer viel er even een stilte, want niemand van ons had ervaring met dit soort zaken. Met zachte, maar doordringende stem vroeg Ton: 'Kunt wát? Wát kan Wimpie precies?' Montivagus aarzelde en zocht naar de juiste woorden voor deze onverwacht moeilijke vraag, maar werd gelukkig te hulp geschoten door Leo: 'Nou ja, een samenbindende factor voor de Nederlandse samenleving zijn, en dat soort prietpraat'. Hij streek zich traag over zijn kin. 'Wimpie bekleedt een symboolfunctie, je kent die kletskoek toch wel?'

'En onze politieke partij dan?' piepte Annie. Tja, onze politieke partij in de Republiek der Nederlanden, die...





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander