Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Prins(ess)en overschot
Leo Brabanticus

Wat zijn prinsen en prinsessen eigenlijk voor creaturen?

I. Dichtung und Wahrheit
Elders op deze site heb ik al eens mijn mening gegeven over prinsen en prinsessen. Omdat de kranten maar niet ophouden over dat volk jubelend - lees: alleen maar die flauwe kul over wat er momenteel in Stockholm aan potsierlijks plaats vindt - te schrijven, kan Pro Republica over die doorluchtigheden dus ook niet zwijgen. Hoewel ons bijna dagelijks verweten wordt, ook door republikeinse 'medebroeders', dat wij op de man spelen en niet het instituut koningschap zélf aan de kaak stellen, moet het onze lezers genoegzaam bekend zijn dat Pro Republica met de kritiek, wat iets anders is dan 'op de man spelen', op majesteiten en hoogheden zuiver defensief bezig is.

Let dus goed wel: het zijn de Van Amsbergers die samen met hun door de gemeenschap betaalde ambtenaren, lakeien, hofnarren en Lippe-luizen zichzelf voordoen als superieure wezens. Het is de kern van elke monarchie: wij zijn door God gegeven, die in Zijn oneindige wijsheid de meest voortreffelijke mensen voor dat ambt uitkiest ('wie ben ik dat dit mag doen?') die dat vanzelfsprekend nièt zijn. Het zijn doodgewone mensen met dezelfde goede en slechte eigenschappen die u en ik bezitten.

Het zogenaamde bovenmenselijk en bovennatuurlijk karakter van deze supermensen dwingt hen echter wel om de godganse dag anders te zijn dan zij door de natuur zijn voortgebracht. Ze stinken niet, ze ruimen nimmer in het openbaar hun neus uit, hoeven nooit in bad, zijn nimmer driftig, dronken of aan de diarree en maken zich ook niet schuldig aan diefstal, bedrog, geldzucht, vervalsing, machtsmisbruik of onkuisheid. Ze zijn bovendien verschrikkelijk knap. Als ze niet ergens doctor honoris causa zijn, dan behalen ze toch spelenderwijs allerlei wetenschappelijke graden en onderscheidingen. Ze werken hard voor hun dagelijks brood, soms wel meer dan 400 dagen per jaar en maken per dag meer dan 30 uur, als we mevrouw Máxima mogen geloven. Hoe die lui dat vol houden zeg, is onvoorstelbaar. Dat moet wel een bijzonder soort mensen zijn. Nu ja, dat is ook precies de bedoeling.

Veel mensen slikken al die nonsense als zoete koek. Kijk ook maar naar het eerste het beste t.v.-programma, dat gewijd is aan vorstelijke personen of blader eens in een royalty-tijdschrift. Het is in één woord: walgelijk. Om het dwaze, verouderde en peperdure koningschap als staatkundig systeem te verkopen, spelen ze recht-toe recht-aan op de persoon: die moedige Willhelmina, die dappere Bernhard, die lieve Juliana, die door zorgen geteisterde Beatrix, die doc-to-ran-dus Alexander, die miskende Mabel, die bomenkenner Irene, die prachtige schouders en schenkels van die Máxima, die alleen al goed is voor meer dan 50% van de populariteit.

 

Neen, zeggen wij van Pro Republica dan in onze tegenaanval, dat hele zooitje prinsen en prinsessen, ook als we ons beperken tot de periode vanaf 1890, deugde voor geen meter. En die constatering is dichter bij de waarheid dan dat gefantaseer over al die aangeboren voortreffelijkheden van dat zooitje. Immers, wie kaatst kan de bal terug verwachten. Iedereen die zegt of ooit gezegd heeft dat Mecklenburg of de Lippes of de Van Amsbergers van die heerlijke, perfecte en volmaakte Übermenschen waren, liegt als hij barst.

Het zou prachtig zijn - u weet hoe Pro Republica floreert dankzij de samenwerking tussen redactie, bestuur en lezers - wanneer u als bezoekers en lezers van deze site, voor Pro Republica enig historisch onderzoek zou willen verrichten. U behoeft daartoe niet meer te doen dan het gemeente-archief in uw woonplaats te bezoeken en daar te noteren wat er allemaal, pakweg van 1900 tot de Tweede Wereldoorlog of van 1940 tot 2000, voor prachtigs over die prinsen en prinsessen is gezwetst, waar klaarblijkelijk niets van klopte. Wanneer uw onderzoek serieus is opgezet en wetenschappelijk juist is, publiceren wij het graag op onze website. Misschien is het zelfs mogelijk dat enkelen uwer zich tevens beschikbaar stellen om als ad hoc-redacteur te fungeren die samen met ons een wekelijkse of dagelijkse rubriek - geheten 'DE WAARHEID VAN GISTEREN' - verzorgt. Bovendien kunnen we best nog wel enkele bekwame auteurs gebruiken. Latere geschiedschrijvers zullen met verwondering kennis nemen van die enorme groei van de historische belangstelling in de nadagen van de monarchie.

 

 

II. Van één exemplaar naar een veelvoud
In de eerste plaats zijn er veel te veel van die koninklijke jongens en meisjes. Een vermindering, zelfs een algehele opruiming van de adel zou een weldaad zijn, mits er dan ook geen nieuwe meer gecreëerd worden. Laten we eerst de ontwikkeling van de laatste eeuw in grote lijnen schetsen. Enkele generaties geleden was er maar één enkele prinses, die tegelijkertijd kroonprinses was. De onder andere door zijn vele ziekten inmiddels impotent geworden Willem III, de man aan wie als vorstelijk model drs. Willem de Overbodige zich zo graag spiegelt, slaagde er niettemin in met behulp van al dan niet voor de hand liggende menselijke hulpmiddelen de toekomst van de monarchie - wat zeg ik: van de monarchie? ik moet natuurlijk zeggen: van de hele staat en van iedere burger - afhing, veilig te stellen. Een zucht van opluchting golfde door het Nederlandse volk toen op 31 augustus 1880 de redster Wilhelmina werd geboren. De grote God en de immens vieze koning hadden samen weer eens het onmogelijke gepresteerd. Op wie leek dat kind nu precies?

Terzake van dit precaire onderwerp bleek het met de kwaliteit van de latere echtgenoot, Heinrich von Mecklenburg, met wie prinses Wilhelmina in 1901 huwde, al even treurig gesteld te zijn als met die van haar wettelijke vader. Deze tot 'prins' gebombardeerde nul, was een patjepeeër van het ergste soort, ook op andere terreinen dan waarvoor hij was ingehuurd. Het kon eigenlijk niet erger. Hoe dan ook, na reeksen miskramen - arme Wilhelmina - werd er in 1909 dan toch een kind geboren: Juliana. Weer heette het dat de troon en het land 'gered' waren, alsof de wereld zou vergaan zijn wanneer dit meisje niet geboren zou zijn.

We kunnen niet genoeg onze verbijstering verbergen over de kletskoek die onze ouders en grootouders is voorgehouden toen deze redsters Wilhelmina en Juliana het daglicht aanschouwden. Het ene feest was nog groter dan het andere. Vooral op de christelijke en katholieke scholen evenals op het platteland en in de arme stadswijken werd uitbundig feest gevierd met beschuit-met-muisjes, chocolademelk, een half uur extra voorlezen en een hele dag vrij. Er verschenen feestnummers van kranten, week- en maandbladen. Toen ik in de vorige paragraaf u opriep om wat historisch graafwerk voor Pro Republica in uw gemeente te gaan doen, dacht ik vooral aan verslagen van die geboortefeestjes van 1890, 1909 en - maar dat komt nog hier onder - in 1938. Door uw eigen onderzoekjes en publikaties daarover wordt u persoonlijk geconfronteerd met de gigantische kletskoek, die onze grootouders en ouders toen te geloven werd voorgehouden. Zoals gezegd bewijst u ook de redactie een grote dienst door ons uw bevindingen toe te sturen. Wij nemen ze graag op, het liefst inclusief illustratiemateriaal.

Toen Juliana huwbaar was geworden, ontstond er een groot probleem: het meisje bleek weinig lichamelijke en geestelijke aantrekkingskracht te bezitten. De jongedame was bovendien niet erg verstandig door haar moeder en opoe opgevoed, wat haar voor potentiële bruidegommen nog minder tot de echtgenote hunner dromen maakte. Het enige wat Juliana aantrekkelijk maakte was dat ze rijk was, onmetelijk rijk. Gedachtig het woord van Lodewijk XV 'dat 's nachts alle katjes grijs zijn', was de verwachting dat er niettemin drommen vrijgezellen zich aan de paleisdeuren zouden melden.

Omdat de vorige ballotagecommissie zich de ogen uit het hoofd had geschaamd voor het huwelijksadvies inzake prins Hendrik, alias 'Zwijnen-Heintje', waren de nieuwe hof-hotemetoten vast van plan die fout niet meer te maken. Daarom werd ook de zich nu aandienende kandidaat Zur Lippe op alle mogelijke aspecten van zijn leven onderzocht. Waarschijnlijk hebben de heren veel gekeken waarin de man verschilde van zijn ambtsvoorganger als gemaal. Inderdaad verschilde hij aanzienlijk van Mecklenburg. Was de laatste een vieze domme lomperik, terwijl Zur Lippe zich voordeed als een man van de wereld, ontwikkeld en vooral sluw. Zo wist hij in een mum van tijd uiterst geraffineerd in de eerste plaats zijn bruid, vervolgens de Nederlands regering en tenslotte het Nederlandse volk met open ogen te bedriegen. Hij kwam niet voor die onnozele maar zielige vrouw, hij kwam voor haar geld, relaties en status. Gemakshalve verwijs ik hier naar de dissertatie van Dr. Annejet van der Zijl. Lees dat boek en trek u niets aan van de psychologische verklaringen die mevrouw wellicht onder invloed van Fasseur helaas meende te moeten opnemen, hoewel ze haar historisch onderzoek duidelijk schaadden. Niemand kan aansprakelijk worden gesteld voor de wandaden van zijn voorgeslacht, maar het is echter een eeuwige schande dat Juliana's oudste dochter nimmer afstand heeft genomen van die schoft die haar vader was. In 1945 merkte de Britse koning op dat de oorlog voor alle mensen een verschrikking was geweest, maar dat als er één iemand van de oorlog genoten had, het de heer Zur Lippe was. In elk geval presteerde deze man het om, nog afgezien van een aantal bastaarden, de monarchie met vier dochters te verblijden.

Om in het chronologisch spoor terug te keren: in 1938 werd die oudste dochter geboren, gevolgd door drie zussen. En weer was er die oprechte oranjevreugde op scholen en in de dorpen en steden. Weer was de wereld gered en weer deed de commercie uitstekende zaken. De kindjes groeiden op, opgevoed door een eenzame moeder en een afwezige vader. Echter, de procreatie was voortaan geen probleem meer, veeleer was er nu sprake van een overschot. Want die kindjes kregen ook weer partners en kindjes en zo voort. Allemaal prinsen en prinsessen. Hele bordessen vol.

Weliswaar zijn de tantes Irene en Christina geen prinses meer maar indien nodig zijn ze het eventueel toch weer wel. Ook hun kinderen noemen zich prins of prinses. Zo hebben we sinds 12 juni door een huwelijk wéér een nieuwe prinses bij: de vrouw van Carlos, zoon van Hugo en Irene. Deze mijnheer is geen topambtenaar - dat is weer een andere prins uit die kliek - op het bureau van mevrouw Kroes (VVD) in Brussel, waar die onze koninkrijkszaken in zijn portefeuille heeft. Het moest niet maggen en het moest niet kunnen.

Bedoelde bruidegom Carlos is echter o.a. directeur van de Nederlandse Stichting voor Innovatie en Duurzaamheid en opgenomen met de hele familiekliek in het Nederlandse adelsboek. Sjongejonge, wat een geweldige prestatie en welk een aanwinst voor ons land. De kersverse bruid van Carlos is onze nieuwe prinses. Zij is als parlementair redactrice van de NOS belast met de propaganda voor de Van Amsbergers op de Nationale televisie. Daar kunnen wij, armzalige republikeinen, niet tegenop. Mevrouw is wel de naam Annemarie Gualthérie van Weezel blijven voeren, maar haar functie is dezelfde gebleven. U bent dus gewaarschuwd, want dit is geen volksmisleiding. Dit is de politiek van een 'boven de partijen staande' zwarte-doos-dame.

Tot slot een raad aan alle vrijgezellen: wanneer u werk met prinsentitel zoekt voor uzelf en uw partner - wendt u dan tot tante Bea. Tenminste, zolang het nog kan. Opschieten dus.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander