Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Opperlakei informateur
C.V.Lafeber

De parlementaire democratie in Nederland vraagt minimaal eens in de vier jaar zijn burgers om een politiek mandaat voor een volgende regeerperiode. Een goede zaak, die al vanaf het begin in 1848 doorkruisd wordt door één familie die op grond van een toen 35 jaar oude pretentie meent dat al haar rechten eeuwigheidswaarde hebben, die zelfs door een grondwetswijziging niet verloren mogen gaan. Je moet dan wel als regeringshoofd goed op je tellen passen, een grote mond opzetten, stampvoeten zodat ze het aan de overkant kunnen horen én je daarbij geassisisteerd weten door ministerieel personeel en ambtenaren met een krom gegroeide ruggegraat, waggelende benen en knikkende knieën. Willem III, alias 'koning Gorilla', heeft daarvoor de toon gezet en de vrouwen die na hem kwamen, voegden daar nog eens expliciet een goddelijke opdracht - het moet nog eens goed nagegaan worden wie precies haar die flauwe kul heeft aangepraat: misschien kan Lubbers als hij toch eenmaal bezig is deze gedachte ook meenemen - aan toe, zodat hun baan met al haar ten onrechte verworven politieke en financiële privileges van meerdere kanten tegelijk afgeschermd werd tegen aanvallen van het volk.

Dat wij anno 2010 nog gebukt gaan onder een autocratisch koningschap, dat met zijn erfelijkheid, diffuse vorstelijke macht, arrogantie, geschiedvervalsingen, belastingvrijstellingen, de idiootste privileges, luxueuze uitgaven,- enfin, alles wat ondemocratisch is niet meer weg te branden lijkt, is echter ook mede veroorzaakt door onze eigen lamlendigheid. Het volk smolt immer weg van bewondering bij het zien van walgelijke oranje-programma's en het lezen van literatuur over royalties. We zijn bijna allemaal wel eens een tante Erica geweest.

In deze situatie schijnen echter de laatste tijd aanzienlijke verbeteringen te hebben plaats gevonden. Dankzij het betere onderwijs, de steeds groter worden verspreiding van het vrije nieuws in kranten en via internet, de afbrokkeling van de zuilen en de grote bloei van een kritische geschiedbeoefening lijken de poten onder de stoelen van de Van Amsbergers te zijn afgezaagd, zodat de troon een wankele indruk maakt en de persoon die er op zit steeds meer gaat lijken op een naar adem snakkende patiënt die aan het eind van haar lijden lijkt te zijn gekomen.

Alle traditionele geneesmiddelen faalden tegen de komst van het onvermijdelijke. Naast de reeds genoemde grote mond, de stampvoeterij, de inzet van hoge en lage luizen zoals Lubbers, Balkenende en Fasseur en de zielige accentuering van het 'bij de gratie Gods', mislukten ook de nieuwste geneesmiddelen als de diverse charme-offensieven, de quasi-democratisering van de familie met de veurleesjuffrouw Petra, de onrespectabele Mabel Los van de wapenhandel en de dochter van een Argentijns junta-lid met een kennelijk imponerend uiterlijk, de bedienkwaliteiten van moeder Van Amsberg en de overgang naar een zogenaamd 'linkse' politiek van duurzaamheid, spaarzaamheid en overleven, waar natuurlijk na zoveel onoprechtheid helemaal niets van terecht kwam. De doodsteek echter moeten de publicaties geweest zijn over de stommiteiten van Willem de Overbodige en de smeerlapperij van pappie Bernhard over wie men het zwijgen doet.

Ondanks alle gewankel van de troon en ondanks alles wat er bekend is geworden over de weinig eerbare familie Van Amsberg, ondanks ook het grote volksontwaken lijken echter de volksvertegenwoordigers te slapen en dat te blijven doen. Bij de laatste verkiezingen heeft het erop geleken dat de onvrede over het functioneren van de Nederlandse gemeenschap ook de democraten in de volksvertegenwoordiging had aangeraakt. Ik heb het hier dus niet over het gestaag oprukkende populisme, maar over de oude partijen die kennelijk door schade en schande wijs leken te zijn geworden. We zien echter dat deze lieden hun oude gewoonten en slechte zeden nog lang niet afgezworen hebben.

In plaats van nu het mes te zetten in alle aanslibsels en in de vals ingeburgerde interpretaties van de grondwet te en in plaats van het wegsnijden van alle sinds 1848 door de vorsten zich toegeëigende macht, lijkt er met name bij de kabinetsformaties nu al niets veranderd te zijn. Wederom durft men niet tegen de gillende en trappende Van Amsberg op te treden. Men gelooft kennelijk nog steeds in het fabeltje dat er niets onpartijdigers en zeker bij kabinetsformaties is dan het boven een alle partijen staande koningshuis. Hoezo boven de partijen staand? Iemand die haar hele leven maar één zorg had en wel dat zij voor de volgende kabinetsperiode weer zou kunnen vertrouwen op iemand als premier die nooit in der eeuwigheid gehoor zou geven aan die redelijke en verstandige republikeinse inblazingen. Zelfs van een inperking van haar macht als monarch wil mevrouw niets weten, evenmin als haar zoon en nog minder de geld- en machts- en aanzienbeluste Zorreguieta, telg van een wel zeer ondemocratische familie.

 

 

'De koningin wil geen politieke keuze maken, omdat ze dan onmiddellijk beschuldigd kan worden dat ze een politieke keuze maakt'

Met angst en beven heeft Van Amsberg de verkiezingen en de kabinetscrisis tegemoet gezien. Nu het zover is, heeft zij alvast de knoop doorgehakt en haar adviseur, huisvriend en opperlakei Herman Tjeenk Willink aangewezen als kabinetsinformateur. Deze man zal ervoor zorgen dat een radicale monarchist - over links of over rechts - premier zal worden. De man zal dat moeten beloven - maar niet zwart op wit; dat is te riskant. Stel je voor dat die rotjongens van Pro Republica die tekst onder ogen krijgen - dat er onder zijn premierschap geen fundamentele veranderingen zullen plaatsvinden in haar machtspositie, dat er geen republiek zal komen, maar een ouderwets Lubbersiaans koningschap zonder enige beperking van haar macht en met Jorge Zorreguieta op het bordes.

Dat te bereiken is het enige wat deze mevrouw voor ogen staat en stond, zoals altijd maar nu heel in het bijzonder. Laat de kranten maar schrijven over die brave Van Amsberg die geen enkele partij dient en boven alle staat. Van de personen die aan tafel zitten is er één die juist haar partijbelang zit te verdedigen en dat is: voorlopig de eerste vier jaar het behoud van haar absolute macht. Pro Republica en alle volbloedrepublikeinen zullen er wel voor zorgen dat mevrouw en haar zaakwaarnemer Willink gehallucineerd blijken te hebben.

Met de benoeming van Tjeenk Willink heeft het er alle schijn van de mevrouw Van Amsberg het kynische advies van onze huisfilosoof serieuzer dan bedoeld heeft genomen.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander