Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
De oplichtersmonarchie - een tirade1
de webredactie

De wereld wil bedrogen worden, laat haar dus bedrogen worden2
Petronius

 

Het charme-offensief begint thans epidemische vormen aan te nemen. Het lijkt erop alsof iemand een heel lang verhaal wil vertellen, maar dat het eindpunt in de tijd reeds vastligt en dus steeds sneller begint te praten. Het is om helemaal de zenuwen van te krijgen. Na de rampzalig verlopen koninginnedag vorig jaar in Apeldoorn leefde de populariteit van de koninklijke familie heel eventjes op - weliswaar een handje geholpen door de NOS door middel van een potsierlijke applausverlenging op de Dam - om vervolgens een duikeling naar ongekende diepten te maken. Die korte populariteitsstijging was minder solide dan waar men kennelijk op gehoopt had, want het bleek eigenlijk meer een soort zieligheidsindex te zijn. De daarop volgende populariteitsdaling hebben zij overigens geheel en al aan zichzelf te danken. Daar was geen Pro Republica voor nodig.

Per slot van rekening waren wij niet degenen die onfrisse fiscale sluiproutes vanaf het Haagse werkpaleis arrangeerden. Wij waren het niet die tegen elke prijs een naar corruptie stinkend vakantiehuis in Mozambique wilden doordrukken, om vervolgens doodleuk de hele vastgoed-narigheid naar Argentinië te verplaatsen. Wij zijn niet degenen geweest die de totaalkosten van € 114 miljoen cosmetisch naar beneden gegoocheld hebben naar € 39 miljoen. En wij hebben er part noch deel aan gehad dat de publicatie van een paar nietszeggende vakantiefoto's op een Argentijnse skipiste die door de familie 'die zich kan niet verdedigen' hardhandig de kop werd ingedrukt. En het was écht niet alleen Pro Republica die riep dat het - op zijn zachtst gezegd - nogal ongepast was om de toch al pervers hoge uitkeringen nóg verder op te schroeven, juist op het moment dat Nederland in de diepste financieel-economische crisis sinds de jaren dertig was beland. Wij hebben niet in New York op gemeenschapskosten staan hossen en onze handen gewassen in champagne, en evenmin waren wij het die met de Amerikaanse president achter gesloten deuren over de Nederlandse missie in Uruzgan zaten te konkelen. Uiteindelijk zijn wij het ook niet geweest die een lucratief baantje ter waarde van een paar ton door een welwillende minister toegeschoven kregen, dat eigenlijk Europees aanbesteed had moeten worden. Om nog maar te zwijgen over de niet-aflatende stroom ranzige onthullingen over de prins-gemaal, de notoire charlatan en pathologische schuinsmarcheerder. Dit, en nog veel meer, hebben ze hélemaal zelf gedaan, deze ellende hebben ze geheel en al op eigen kracht, willens en wetens over zichzelf afgeroepen. En dat alles in - jawel - een half jaar tijd.

 

Inderdaad, we hebben er samen met u wél bovenop gezeten. Maar wij niet alleen, in de pers en andere media vielen naast woorden als 'asociaal' en 'respectloos' ook krachtiger kwalificaties, zoals 'immoreel' en 'obsceen', en dat in samenhang met termen als 'wapen- en drugshandel', 'chantage', 'staatsgreep' en 'belastingontduiking'. Een half jaar lang liep men nagelbijtend door de paleisgangen zich te bezinnen op een tegenoffensief, en daar bevinden we ons nu middenin. Om u enig gevoel voor de proportionaliteit te geven: over de ontdekking dat Bernhard zijn verloren DM 87.000 na de oorlog 1 miljoen uit de Wiedergutmachung claimde wenst de RVD geen commentaar te geven. Maar diezelfde RVD haalt het vervolgens wel in hun treurige hoofden om mevrouw Van Amsberg ter compensatie dan maar een schuurtje te laten verven of op een zorgboerderij een koe te laten aaien. Niemand, maar dan ook helemaal niemand die het lef heeft om te zeggen: 'Mevrouw, met alle respect, maar dit kán gewoon niet. Dat geld moet en gaat terug. Met rente'. De smerigste streken worden ófwel door een kruiperige lakeien-premier afgedaan als een privékwestie, ófwel uit het zicht verplaatst, ófwel beantwoord met een polyester glimlach van de familie. Brutaal, bot, verknipt of gewoon stapelgek - wie het weet mag het zeggen.

Er gaat nu werkelijk geen dag voorbij, of een of volgende rare charmefrats vliegt ons weer om de oren, in een wanhopige poging het onherstelbaar geschonden imago weer een beetje op te poetsen. Blader maar eens een beetje terug in ons archief, het is werkelijk teveel om op te noemen: geschiedenis wordt voor onze neus vervalst of er wordt door middel van een psychologiserende draai van een schoft een sukkel gemaakt. Aan de drie Willems wordt zelfs een complete televisieserie gewijd, maar die heet onwetenschappelijk te zijn. Dus wordt er zonder enig gevoel voor schaamte een ex-premier uit de kast getrokken die voor ruim 6 ton, nota bene uit het Prins Bernhard Cultuurfonds(!), de drie biografieën van Willem I tot en met III laat herschrijven die mevrouw Van Amsberg wél bevallen. Of het voltallige parlement wordt voor een kopje thee ten paleize uitgenodigd, en wie het waagt hierover iets te vertellen vliegt eruit. Máxima legt intussen aan schooljeugd uit hoe zij met krappe budgetten om moeten gaan, terwijl haar goddelijk uitverkoren echtgenoot met een glimmende pet op door de Afghaanse blubber fietst of als zwaar overbetaalde conducteur3 een treinritje maakt. Net op het moment dat we denken onze verkrampte kromme tenen weer te kunnen ontspannen, dan moeten we met afgrijzen en plaatsvervangende schaamte aanzien hoe de familie gewoon een schuurtje gaat staan verven terwijl de kroonprins intussen schlemielig een paaltje in de grond slaat. Weg zappen heeft geen zin, want daar komt zojuist een hagiografische drieluik over de jubilerende vorstin onze huiskamers binnen juichen. Zelfs op internet heeft de familie in allerijl een eigen YouTube kanaal met propagandafilmpjes in het leven geroepen, waar ze zekerheidshalve - kennelijk bang voor de publieke opinie - de mogelijkheid tot reageren hebben uitgeschakeld. Waarmee kan het volk nog meer dichtgeplamuurd worden? Met een tijdelijk afgeprijsde 'zwaar vergulde en zeer gewilde' gedenkflorijn, of met een preview van de film over ons staatshoofd waarvan de opnames zojuist begonnen zijn? Maar laat ze in ieder geval wél een half jaartje langer 'genieten' van de expositie over Beatrix op Soestdijk.

 ¶

Dat de proportionaliteit tussen de uitglijders en goedmakertjes ver te zoeken is moge duidelijk zijn. Het overdreven haastige - om niet te zeggen: paniekerige - charme-offensief ligt er nu inmiddels zó dik bovenop, dat het de monarchale zaak tot een mythisch sjabloon karikaturiseert en lijkt zichzelf daarmee in de eigen voet te gaan schieten.

Maar de wanhoop tekent zich nog wel het sterkst af wanneer we ze vervolgens zien wegzakken in hun eigen semantische drijfzand. Dit getuigt van een impertinentie die zijn weerga niet kent. Eerst zette het feestcomité van Lubbers de wereld op zijn kop, door het in hun zieke hoofden te halen om de begrippen 'democratie' en 'rechtsstaat' te herdefiniëren in termen van de Nederlandse constitutionele monarchie. Let wel, er wordt niet beweerd dat de monarchie democratisch is, maar juist het omgekeerde: wie wil begrijpen wat een democratie is wordt brutaalweg verwezen naar onze monarchie. Je moet maar durven.

En nu krijgen we daar de ongekende schoffering van Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra, die tevens voorzitter van het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren is, nog eens overheen. Joustra heeft de gore moed om volstrekte wartaal glashard als 'rationele' argumenten voor de monarchie aan te dragen. Jawel, u leest het goed: ze zijn aan de overkant inmiddels zó in de war, dat er niet langer geprobeerd wordt rationele argumenten voor de monarchie uit de hoge hoed te toveren,- neen, volkomen irrationeel intellectuele diarree wordt zonder blikken of blozen als 'rationeel' gepresenteerd.

Aan de carnavaleske oplichterspraktijken van de familie, die meent ons voor hersendode randimbecielen te kunnen verslijten, zijn we intussen wel gewend. Maar dit soort abjecte beledigingen aan het adres van het menselijk intellect en de moeizame verworvenheden van de verlichting overstijgen elke fatsoensnorm en voorstellingsvermogen.

Het lijkt er op dat ze daar aan de overkant helemaal gek aan het worden zijn.

 

 


1 Retorische stijlfguur
2 Mundus vult decipi, ergo decipiatur - (toegeschreven aan) Petronius
3 Karikatuur: Zijne Koninklijke Dommigheid: 'Als iemand nou met de nieuwe OV-chipkaart zwartrijdt, moet -ie dan bij iedere keer overstappen télkens opnieuw niet inchecken?'




ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander