Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Onvrede, zelfs bij oranjegezinden I
Leo Brabanticus

In de goede oude tijd dat wij nog onbewust waren van het onheil dat 'geen vrinden van Pro Republica' ons bereidden, verscheen er in Trouw – 26 september 2009 - een door Breedveld verzamelde collectie 'antwoorden van lezers' over het onderwerp 'hebben de oranjes – Pro Republica spreekt immer op puur weten- en politiek-maatschappelijke gronden van Amsbergers – het dit keer te bont gemaakt?'

Dit probleem is op zo goed als elke uitgave van onze site hét centrale vraagstuk. Wij waren er daarom erg gelukkig mee dat een journalist van een krant, met wie wij in ons hart vanwege de immer aan de dag gelegde eerlijk- en ondubbelzinnigheid (waarvoor we zelfs bewondering – ik herinner me het niet precies, maar het was in de geest van 'lees die krant' – hadden) ook aandacht aan dit fundamentele probleem wijdde.

Niet alleen signaleerden wij zelf al lang de verandering, onze duizenden bezoekers meenden zelfs dat de omslag in het denken over de omzetting van een monarchie in een republiek het resultaat was onze principiële maar gematigde, weloverwogen en fatsoenlijke redeneringen. Wij hebben immer consequent op de ingebouwde zwakheden van de – zelfs van elke - monarchie in heden en verleden gewezen: erfelijkheid, mystieke relaties met het Opperwezen, arrogantie, verwaandheid, inadequate verrijking en vooral geheimzinnigheid. Dat deze in een familie zich opeenhopende diskwaliteiten sterker naar buiten treden in volgende generaties, ook en met name in het aangehuwde deel daarvan, hebben wij eveneens voortdurend gesignaleerd.

Tevens hebben wij als bewuste burgers er immer op gewezen dat Pro Republica nimmer Parijse, Petrogradse, Berlijnse of Weense toestanden wenst. Integendeel, ons denken en doen waren en zijn er op gericht een bloedige revolutie te voorkómen. Wij willen een ommekeer in het denken van de verantwoordelijke elite, waaruit een staatrechtelijke verandering in de top van het bestuursapparaat noodzakelijkerwijs voortvloeit.

Dat er geen bloed bevlekte omwenteling komt, is echter niet alleen afhankelijk van Pro Republica en onze Republikeinse vrienden. Dat zal mede afhangen van de intelligentie en het wijze inzicht van vigerende politici en van journalisten, van geleerden en maatschappelijk leidinggevenden, van schoolmeesters en professoren. Wanneer zij hun politieke verantwoordelijkheid voor een geweldloze staatkundige omwenteling niét nemen, is al onze intellectuele vredelievendheid vergeefs.

Het uiteindelijke voorbeeld zal echter moeten worden gegeven door de Amsbergers zelf: voelend dat de grond onder hun voeten trilt en inzakt, kunnen zij zelf het beste het initiatief nemen tot een grondige fluwelen wijziging van ons staatsbestel. Ze kunnen ook gewoon weggaan. Weg is weg. Stadhouder Willem V was ook op een stille morgen naar het strand gegaan en weggevaren. Helaas lijkt dat nu niet te gaan geschieden.

De Amsbergers hebben niets in de gaten of willen niets in de gaten hebben van wat er zich in het land afspeelt. Volgens Breedveld maken de Amsbergers het nu zelfs wel 'te bont': terwijl de hele familie baadt in rijkdom, sluit zij bewust de ogen voor de gevolgen van de wereldcrisis, de bezuinigingen en de armoede in het eigen land. Mevrouw Amsberg sr. weigert belasting te betalen, reist en koopt er op los en laat zich fêteren als ware er niets aan de hand. De zusjes Lippe, eveneens steen- en steenrijk – zij putten immers uit dezelfde erfenis van de schavuit Lippe en zijn echtgenote als mevrouw Amsberg sr -, gebruiken een paleis als steunpunt in een fiscale sluiproute, haar zoon doet alsof hij nooit tijdens zijn geschiedenisstudie iets opgestoken heeft van het constitutionele recht; integendeel, hij gedraagt zich als een Willem I-II-III - 'koning Gorilla' - en doet alsof hij het volste recht van spreken heeft over Uruzgan, de G-20 en de vrijheid van drukpers. Als de vuigste kapitalist ter wereld probeert hij in een van de armste gebieden van de wereld onder het motto van ontwikkelingshulp een gigantisch vakantiehuis te bouwen en in Patagonië kocht hij zich als grootgrondmagnaat een miljoenen kostende ranch. En dan is er ten laatste maar niet als minste, zijn echtgenote, een omhoog gevallen Zorreguieta. Terwijl ze zich voordoet - een streek, die ze van haar schoonfamilie heeft overgenomen.- alsof ze ten diepste begaan is met het leed van arme mensen en voortdurend erover preekt hoe veel mededogen iedereen moet hebben met het lot der minvermogenden, geeft mevrouw zelf het slechtst denkbare voorbeeld. Ze reist er wat op los - miljoenen kilometers per jaar -, ze baadt in weelde, ze koopt voor miljoenen in New York, Parijs, Londen, Florence en Rome aan kleren en schoenen en andere luxe – wat we niet mogen weten want dat is allemaal privé – en wat weet, dat deert. Ze gebruikt haar gezicht en de rest van haar lichaam als reclame voor zich zelf , zoals ze dat in New York en Sevilla deed – alle foto's en flimpjes zijn opgekocht en zekerlijk vernietigd – om een rijke Europeaan aan de haak te slaan en nu om de monarchie te behouden.

Tot slot dreigt er voor ons volk de bordesscène: zij wil met haar vader, Zorreguieta de slechterik, op de trappen staan en door hem als eerste begroet worden als Nederlands koningin.

Welnu, Pro Republica zegt dit maal duidelijker dan ooit: dat willen wij helemaal niet, wij willen geen Zorreguieta's op het bordes, wij willen geen Máxima als koningin, wij willen geen Willem IV, wij willen gewoon de republiek met een gekozen president. Zo simpel is het.

Na deze herhaalde principiële uiteenzetting van waar Pro Republica voor staat, volgt in deel II het pièce de résistance van dit artikel over de door Breedveld geselecteerde reacties van mensen die in Trouw hun beklag deden over de Amsbergers. Met mijn commentaar. Als dat tenminste mag en ik geen proces aan mijn broek krijg.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander