Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

De onderzoekscultus
Peter

Wat in het geval Nationale Ombudsman – De Roy van Zuydewijn helemaal onderbelicht wordt is het nuchtere feit dat het 'Hoge College van Staat' de aanklacht ten principale niet heeft onderzocht. Te meer ook omdat in aanvang nog de schijn leek te bestaan, dat de zaak serieus zou worden opgepakt, waarna direct actie volgde van de best betaalde lakei van dit moment: onze minister-president. Dit was een duidelijk signaal naar iedereen hoe in dit land de hazen lopen: aan de leiband van de macht. Hierdoor is de integriteit van dit College weggevallen.

Hoe kan het ook anders: de slager laat zijn knecht een eigen gehaktbal controleren. Met deze ombudsman is het al niet anders en is ook de zoveelste uitwas van allerlei mechanismen in ons staatsrechtelijk systeem, die slechts dienen om schade te beperken, zaken in doofpotten te laten verdwijnen en de kruimeltjes nauwkeurig uitvergroten om voor de bühne onafhankelijkheid te veinzen. Ik denk dat we dit instituut teveel verwarren met een tribunaal, waar als het goed is altijd koppen rollen en hopelijk de juiste koppen.

Niet veel anders is het gegaan met het onderzoek naar de Irak-oorlog en Nederlandse betrokkenheid daarbij. Na zestien moties heeft de regering er uiteindelijk in toegestemd de zaak door een 'onafhankelijke' commissie te laten onderzoeken, geleid door de heer Davids, ex-voorzitter van de Hoge Raad, het hoogste rechtscollege in dit land, welke 'richting geeft aan de rechtspraak'. Uiteraard staan er kritische noten in maar de commissie geeft geen waarde oordeel, dat moet de politiek zélf maar doen. En wat denkt u dat de politiek gaat doen? De nationale hopman kan naar eigen zeggen omgaan met kritiek en gaat door tot het bittere eind. Daar kunnen wij het dan mee doen.

Twee voorbeelden waarbij het publiek denkt dat er 'wat aan de toestanden wordt gedaan', de politiek schijnbaar maatregelen neemt om het in de toekomst te voorkomen, maar de bepalende machtsfactor het moment bepaalt wanneer een bepaalde status quo 'haar langste tijd heeft gehad'. Zo zijn de ongeschreven spelregels en zo wordt het gespeeld.

In dat netwerk wat ik maar even diffuus aanduid als 'bepalende machtsfactor' zit vrij centraal een nogal vreemde familie van obscure komaf, die we voorlopig nog 'Von Amsberg' zullen noemen. In bovengenoemde twee voorbeelden speelt het instituut monarchie als privé-onderneming een centrale rol, of we het willen of niet. Dit instituut laat zich aan de belastingbetalende burger van dit land niets gelegen liggen en is aantoonbaar bezig met bescherming van privébelangen onder het mom van staatsbelang en of zelfs staatsgeheim.

In het geval van de ombudsman heeft het instituut groot belang bij onderdrukking van informatie omtrent haar machinaties ter bescherming van haar privébelangen. Er zal namelijk nooit duidelijkheid ontstaan als de aanvoerder van deze familie niet zelf wordt gehoord wat betreft deze aanklacht. Weeffoutje in de grondwet, zullen we maar zeggen.

In het geval Irak spelen de 'energie-belangen' een buitengewoon grote rol, want de zeven grote prijsdicterende oliemaatschappijen houden graag de aanvoer van de grondstof onder controle, anders loopt de prijsvorming uit de hand (naar beneden, welteverstaan). Voor de Gasunie, lees Staat der Nederlanden is van belang dat die controle in de hand wordt gehouden, niet in het minst vanwege belastingopbrengsten aan de pomp, via de gasprijs en koersprotectie van aandelen Koninklijke Olie, waarvan bovengenoemde familie er destijds een pakketje cadeau heeft gekregen en vandaag de dag een heus miljardenkapitaal vertegenwoordigt.

Tenslotte is er normaalgesproken toch niemand meer in dit land die gelooft dat de 'moeder des vaderlands' in de eerste plaats aan haar onderdanen denkt? Of is het hele systeem nog corrupter dan wij al dachten? Wij weten het niet, omdat wij het grondwettelijk niet mógen weten. In moederlijk jargon heet dat dan: 'Wij zullen je er niet mee vermoeien; vanavond is er een leuke film op televisie...'





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander