Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.
HPdeTIJD -Buitenlandse media verbaasd over ons ‘duurste koninklijk huis’ ter wereld
Telegraaf -Verhoren Poch van start
Wikipedia -Vrije Republiek Twente
NUJIJ.nl -Het nieuwe (Republikeinse) volkslied
ZAPLOG.nl -Vragen van teeven en van velzen over de nederlandse tak van gladio


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
De moordenaar van zijn vader
Ton Biesemaat

Met de achternaam Rost van Tonningen heb je eeuwig een probleem, het kan namelijk positief of negatief uitpakken. Vooral als je Grimbert Rost van Tonningen heet, en je bent hoofdredacteur van de Pluspost. Grimbert heeft veel geld verdiend bij de overname van PCM, de uitgever van mainstream media als NRC en Volkskrant, door een Brits hedgefonds. Grimbert was ook zo handig dat hij van het Stimuleringsfonds voor de Pers een krediet kreeg van meer dan € 172.000. Zo werd de door de familie Fentener van Vlissingen geprotecteerde Grimbert een heuse mediatycoon.

Dat is allemaal voorspoedig verlopen voor de kersverse hoofdredacteur1 maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Grimbert ontsnapte er niet aan een artikel te wijden aan de wapenhandel en staatsgreeppoging van Bernhard in Indonesië. Hij maakt er een zouteloze opsomming van bekende feiten van. Waarbij hij zelfs verwijst naar mijn artikel 'De stadhouderlijke verspreking', maar alleen een link naar de website van Stan de Jong. Schijnbaar vermijdt hij Pro Republica te noemen. Merkwaardig is dat Grimbert in zijn artikel niet de dood/moord/zelfmoord2 van/op3 zijn vader Meinoud Rost van Tonningen in juni 1945 vermeldt. Hij moet daar toch veel over gehoord hebben van zijn moeder Florentine Rost van Tonningen-Heubel alias 'de zwarte weduwe' of anders wel van zijn broer Ebbe? Want die laatste heeft de dood van zijn vader en de betrokkenheid van ene Bernhard zur Lippe daarbij haarfijn uitgezocht. Vermeldt Grimbert het niet in zijn zwaar gesubsidieerde Pluspost dan doet een vrijwilliger van het onafhankelijke Pro Republica het wel. Hier komt het verhaal van Meinoud Rost van Tonningen en Prins Bernhard.


Meinoud Rost van Tonningen was aan de vooravond van de Duitse inval in Nederland één van de leidende figuren binnen de NSB. Hij was de voorman van de pan-Germaanse stroming, de pro-SS stroming. De Nederlandse regering had hem met enkele andere NSB'ers en communisten geïnterneerd. Bij de Duitse inval van mei 1940 werden deze politieke gevangenen op transport gezet. Inmiddels was de oranjefamilie met de staart tussen de benen Nederland ontvlucht naar Engeland. Onmiddellijk keerde Bernhard zur Lippe weer terug naar Frankrijk en het nog niet door de Duitsers bezette Zeeland. Het is nooit duidelijk geworden waarom zur Lippe deze reis tegen de stroom in van terugtrekkende Geallieerde troepen en vluchtelingen ondernam. Wilde hij contact maken met zijn alte Kameraden? In Zeeuws-Vlaanderen kwam Bernhard het transport tegen van de geïnterneerde NSB'ers en communisten. Naar eigen zeggen had hij die tegen de muur willen zetten. Dat klinkt allemaal heel gewelddadig maar anderzijds was het ook zeer patriottisch. Maar er zit een addertje onder het gras. Bij dat transport zaten minimaal twee figuren die voor zur Lippe een gevaar vormden. Die teveel wisten over zijn landverraderlijke rol. Dat was dus Meinoud Rost van Tonningen en de andere was een Duitse spion genaamd Lalieu. Die laatste was lid geweest van een spionagenetwerk van de Duitse Abwehr dat dicht tegen de spionagepraktijken van Bernhard aanlag. De adjudant van Bernhard weet hem te weerhouden o.a. Rost van Tonningen en Lalieu neer te laten schieten. Dat zou een oorlogsmisdaad zijn geweest. Vijf jaar later zal Rost van Tonningen niet aan de wraak van Bernhard ontsnappen. Lalieu krijgt wel een tweede kans en mag naar Mexico City vertrekken, alwaar hij in 1971 wordt witgewassen (oranjegewassen) door de geschiedenispaus L. de Jong van het RIOD4. Lalieu wist teveel en dat mocht niet naar buiten komen.

Bernhard keert weer terug naar Engeland van zijn mysterieuze reis in mei 1940 naar Zeeland. Meinoud Rost van Tonningen, Lalieu en de andere gevangenen van de Nederlandse regering worden in Frankrijk door de zegevierende troepen van de latere woestijnvos generaal Rommel 'bevrijd'. Meinoud Rost van Tonningen wordt voor de ware vaderlandse nazi het betere en krachtiger boegbeeld dan de wankelmoedige Mussert. Zo wordt Rost van Tonningen o.a. directeur van De Nederlandsche Bank, die bank waar nu brigadegeneraal Van Amsberg toezicht houdt op Nout Wellink. Meinoud Rost van Tonningen kende alle grote nazi's zoals Hitler en Himmler persoonlijk. En hij wist daardoor heel veel over de rol van Bernhard. Bij de bevrijding van Nederland wordt dat Rost van Tonningens ondergang. Hij wordt op 8 mei 1945 gevangen genomen door de Canadezen en verhoord door hun Field Security5. Daarna komt hij vanaf 4 juni in handen van de BS (Binnenlandsche Strijdkrachten) van Bernhard zur Lippe. Rost van Tonningen leeft nog tussen zes en tien uur 's ochtends van de 6e juni. Daarna zou hij volgens officiële rapporten zelfmoord hebben gepleegd door vanaf een verdieping in de gevangenis van Scheveningen naar beneden te zijn gesprongen. Maar de meer aannemelijke oorzaak is dat hij zo zwaar mishandeld is dat hij tot zelfmoord werd gedreven of een zetje kreeg. Zijn stoffelijk overschot verdwijnt in een anoniem graf. Het medisch rapport dat in 1950 opdook meldde dat hij 'een gewelddadige dood was gestorven', 'suicidum fractuur'6. Voor zur Lippe was met hem een belangrijke, belastende getuige van het toneel verdwenen.

Bent u, Grimbert Rost van Tonningen, het als hoofdredacteur van de Pluspost eens of oneens met deze versie van het verhaal? Reageer!


1 Een betere loopbaan dan mijn mislukte gooi naar het hoofdredacteurschap van Pro Republica.
2 Doorhalen wat niet van toepassing is.
3 ibid
4 'Brieven aan Loe de Jong' door Bas Kromhout bldz 118+119
5 spionage-afdeling van het Canadese leger
6 onderzoek Ebbe Rost van Tonningen naar de dood van zijn vader





Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.


Reageer op dit artikel
 
naam
e-mail   (wordt niet getoond)
Commentaar
 
  Maak de som af: "zeven min twee is"   
 
 


Op 12/4/2009 10:34:35 PM schreef attie
In deze kwestie was de Zwarte Weduwe FLORrie rost van tonningen altijd wel geloofwaardig.Ik heb ook altijd gedacht dat haar man is vermoord, maar wist niet precies dat Benno hier ook wel weer de hand in zal hebben gehad.Ik dacht dat het meer een wraakactie was van degenen die zich opeens verzetsstrijders noemden.
Het lijkt wel erg op de affaire rondom KingKong.....
Was dat wel zuivere koffie allemaal?
ER is toch nog heel veel uit te zoeken.
EErst maar eens verkiezingen en een kabinet van andere samenstelling.
Met deze gluiperds komen we er nooit uit.
Off topic maar ik zag een vooruitblik van een toneelstuk over Claus dat zondag opgevoerd gaat worden ten overstaan van mevr.Amsberg.Is dit een joke?
Ik werd lichtelijk onpasselijk
 
Op 12/4/2009 11:48:38 PM schreef peter
"vrijwilliger van het onafhankelijke Pro Republica"
Dat is nu juist het mooie: onafhankelijk. En dat moet vooral zo blijven. Eerlijk duurt het langst.
@attie
Met deze gluiperds komen we er inderdaad nooit uit. Waarom? Het aangehaalde toneelstukje van wijlen van amsberg spreekt boekdelen. Bewindslieden voeren het op in bijzijn van een vreemde uitverkoren familie. Het is weer volkomen overbodig en levert geen bijdrage aan...aan wat dan ook. Hoogstens aan onze zaak, als we het goed spelen. Het bevestigt maar weer dat de leden van het kliekje op een rare manier elkaar aan het besnuffelen zijn en zich wentelen in zelfvoldaanheid, zonder zich ook maar iets aan hun financiers gelegen te laten liggen. Het is te gek voor woorden en niet meer serieus te noemen. Komt de regering ook mee naar de opvoering, of voeren die hun eigen stukjes op?
Verkiezingen zullen helaas niet helpen, alleen een nieuwe beweging kan die nep-vertoning in Den Haag opblazen.
 
Op 12/5/2009 4:29:57 AM schreef Willem Freriks
Bernhard was als Duitser een landverrader, die man heeft zijn eigen vaderland in de steek gelaten en meegewerkt om dat land kapot te maken, nog geen drie jaar nadat hij met een Nederlandse prinses was getrouwd en zelf amper Nederlands sprak. Zeer kwalijk en getuigend van een opportunisme waar de honden geen brood van lusten (de holocaust, daar was toen nog geen sprake van). Dergeleijk laf landverraderlijk gedrag kan Rost van Tonningen niet verweten worden, en die man was (in tegenstelling tot Bernhard) voor de duvel niet bang.
 
Op 12/5/2009 8:38:04 AM schreef maartje
GELEZEN:- Het vonnis van het gerechtshof in den Haag in 1991 bepaalde dat het pensioen van de weduwe van de fascist Rost van Tonningen onrechtmatig en onregelmatig was. De Hoge Raad evenwel heeft vrijdag 22 januari 1993 dit vonnis vernietigd. De Zwarte weduwe zal dus haar pensioen behouden zonder dat daar inkomstenbelasting vanaf wordt getrokken. Buiten de AOW is dat een bedrag van fl.1850.
De Zwarte weduwe heeft dit pensioen aangevraagd in 1950 en het werd haar toegewezen op grond van het feit dat haar man NSB-lid Rost van Tonningen, Kamerlid was van 1937 tot 1941. Pas in 1986 werd dit algemeen bekend en toen volgde na verontwaardigde reacties een uitgebreid onderzoek. Dat onderzoek toonde aan, dat er juridisch juist was gehandeld en dat het pensioen niet zomaar afgepakt kon worden.
Een meerderheid in de Kamer was het daar mee eens. Echter, drie organisaties en 33 particulieren spanden een rechtszaak aan bij de rechtbank in den Haag en vervolgens bij de Hoge Raad. Beiden verklaarden de eisers niet ontvankelijk en de Zwarte weduwe behoudt haar extra pensioen.
De eisers, bestaande uit verzetsmensen en organisaties van oorlogsslachtoffers, hebben veel werk verzet om de Zwarte weduwe het extra pensioen te ontnemen. Er zijn publicaties verricht, acties gevoerd, demonstraties gehouden, kamerfracties bezocht, hoorzittingen bijgewoond en nog zo het een en ander. Dat resulteerde in een initiatief-wetsontwerp gericht tegen dat pensioen maar dit wetsontwerp werd nietig verklaard.
De Stichting Herwaardering Pensioenen NSB-Kamerleden is gevestigd in de gemeente Apeldoorn en heeft als doel het herstel van de zuiverheid van de rechtsstaat. Nadere studie voerde tot de conclusie, dat de rechtmatigheid ontbrak aan de pensioentoekenning van de weduwe Rost van Tonningen en aan alle pensioentoekenningen aan NSB-Kamerleden en hun nabestaanden.

De Stichting beschouwt dit als een historische schandvlek voor de rechtsstaat en heeft daarom tot het uiterste geprobeerd deze pensioenen nietig te verklaren, echter zonder resultaat. Nog steeds komt de Zwarte weduwe in het nieuws door haar racistische en fascistische uitspraken. De landsadvocaat J. de Wijkerslooth zei in een eerste reactie dat de huiveringwekkende teksten die de weduwe nog steeds uitslaat niet kunnen worden bestraft met het afnemen van het pensioen maar gewoon voor de rechter moeten worden gebracht en veroordeeld.
Ze is in 2007 overleden.
 
Op 12/6/2009 2:26:03 PM schreef spuitelf
@WillemFreriks, Lees ik het nu goed dat u het voor deze NSB (landverraders bij uitstek) -voorman Rost v Tonningen opneemt?
Uw kritiek op B.Z.L. deel ik, gezien de historische feiten, maar als er (zelfs maar een zwakke) loftrompet klinkt (zonder commentaar) voor landverkwanselaars als R.V.T. , zit ik waarschijnlijk toch op de verkeerde site. Heb ik gewed op het verkeerde paard.
Ik hoop van harte het verkeerd geinterpreteerd te hebben.
 
Op 12/6/2009 9:08:37 PM schreef willem-zoveel
Ho ho Willem Freriks! Wil je beweren dat Duitsers die anti-nazi waren, landverraders waren? Dus ook mensen als Thomas Mann en Willy Brandt? Wat ben jij raar bezig. Of ben je vanmorgen vergeten je pillen te slikken? Wel ben ik met je eens dat Bernhard een rasopportunist was, waarschijnlijk zonder verdere principes.
 
Op 12/6/2009 9:20:08 PM schreef willem-zoveel
En alle joodse Duitsers die moesten vluchten waren zeker ook landverraders?
A propos, wisten jullie dit: toen Bernhard in een interview eens werd gevraagd wat hij destijds van de jodenvervolgingen (in de 30-er jaren) in Duitsland had gevonden, zei hij dat hij daar tegen was, omdat het "niet fair" was. Niet fair!! Niet meer dan dat.
 
Op 12/9/2009 6:04:49 AM schreef P.Creutzberg
Rost van Tonningen was een landverrader in optima forma met een uiterst verderfelijk gedachtengoed Laat daar geen misverstand over bestaan. Een andere kant is dat direct na de bevrijding toch een soort bijltjesdaggevoel was en dat het nieuwe gezag waaronder de BS een soort eigen richting volgde, waarbij we nu zeggen dat doen we in deze beschaafde tijd anders. In hoeverre Bernhard hier iets mee te maken heeft, het blijft gissen.
 
Op 12/12/2009 10:04:47 PM schreef Grimbert Rost van Tonningen
De veruit grootste investering in Pluspost doe ik zelf, verder ben ik (helaas)geen media tycoon. Misschien is het interessant vandaag naar mijn commentaar op de slechte behandeling van NSB'ers te kijken bij Welingelichte kringen. Ik zal hier morgen op Pluspost een artikel aan wijden.
 
Op 7/1/2010 2:34:37 AM schreef Ronald van der Helm
Het reconstrueren van de geschiedenis is geen eenvoudige opgave. Diverse getuigen zijn inmiddels overleden en de archieven zijn of vervalst of verdwenen. Rondom mevrouw en meneer Rost van Tonningen zijn vele zaken onduidelijk. Vaststaat in ieder geval dat mr Meinoud een perfect fincancieel deskundige was, die alom werd geroemd vanwege zijn bijdrage aan de ordening van Oostenrijks Financien. Reeds in die Oostenrijkse tijd kreeg hij veel contacten met die nieuwe wereldorde. Mr Meinoud wist veel, erg veel over dit gedachtengoed. Zaken die het daglicht niet konden verdragen, omdat pluchezitters in een kwaad daglicht zouden kunnen wordeng esteld door de President van DNB, die bekend was met vele dubieuze transacties. Ook zijn weduwe, mw F.S. Rost van Tonningen-Heubel, was bekend met hetgeen haar man wist. Het echtpaar had een uitstekende verhouding met Himmler. Wat Himmler wist, wist mr Meinoud en zo zijn vrouw. Hun archief getuigt hiervan. De waarheid mag echter niet gehoord worden en zodoende moest mr Meinoud om zeep worden geholpen. Hij wist te veel! Zijn lijk werd anoniem weggestopt en zijn weduwe kreeg te rekening te betalen. Doordat zij haar hele leven als een luis in de pels van de Overheid heeft gevochten om de waarheid op tafel te krijgen, is ze in de jaren '70-'80 dermate zwart gemaakt, dat ze uiteindelijk haar geronommeerde bedrijf kwijt raakte. Vervolgens moest zij op hoge leeftijd uitwijken naar Vlaanderen om haar laatste levensdagen te slijten in ballingschap. Dat is Nederland. Dat is de waarheid!
Enig goed onderzoeksjournalistiek zou veel boven tafel kunnen krijgen, waarbij begonnen moet worden met de namen van lieden die de vrezen hadden over hetgeen mr Meinoud uit hoofde van zijn funcite bij DNB en als vriend van Himmler bekend was. Daarbij speelt ook de stadhoudersbrief een rol. Zoekt en gij zult vinden, maar elk mysterie kan met een goede speurneus worden opgelost!
 
Op 3/4/2011 7:04:27 PM schreef Gerard de Boer
Destijds was iedere NSB'er een landverrader en alle niet-NSB'ers, ondanks dat ze zwaar hadden gecollaboreerd, 'goede vaderlanders'.
Vlak na de Nederlandse capitulatie in 1940 schopte minister van arbeid De Quay alle werklozen de Duitse oorlogsindustrie in. Als ze weigerden, kregen ze ook geen uitkering meer. De Quay was geen lid van de NSB. Dus een 'goede vaderlander'. Hij werd in 1959 zelfs minister president. Hier de feiten:

http://gerard45.bloggertje.nl/note/14096/de-collaboratie-van-jan-de-quay.html

Ir. Staf was de naaste medewerker van Rost van Tonningen bij het Oostland-project. Staf was ook geen NSB'er. Begin jaren '50 werd deze 'goede vaderlander' minister van Defensie. Hier de feiten:

http://gerard45.bloggertje.nl/note/15926/de-collaboratie-van-c-kees-staf.html

Ook waren er nogal wat burgemeesters (die geen lid waren van de NSB) die joden hebben aangegeven. Zo heeft burgemeester Westrik van Barneveld (geen NSB'er) tijdens de Duitse bezetting op eigen initiatief huiszoekingen verricht naar ondergedoken joden, waarbij door hem 27 joden aan de Sicherheitsdienst (SD) zijn overgedragen voor transport naar Westerbork. Bij één van die huiszoekingen op 5 oktober 1942 bij de familie Dekkers op de Stroeërweg 17 te Voorthuizen werd een joods meisje, dat zich daar gillend van angst had verzet, door de burgemeester persoonlijk van de trappen naar beneden gesleurd. De door hem opgepakte joden zijn nooit meer teruggekomen. Deze 'goede vaderlander' mocht na de oorlog burgemeester van Barneveld blijven en heeft later nog eervol ontslag gehad ook. Hier de feiten:

hhttp://gerard45.bloggertje.nl/note/22028/minister-beel-hield-foute-burgemeester-de.html
 
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander