Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Monarchie, horigheid en slavernij
Hans Vogel

De Franse Revolutie maakte een einde aan de een politiek systeem met schrijnende economische en sociale ongelijkheid, dat in stand werd gehouden door de monarchie. Meer dan 90% van de Europese bevolking woonde nog op het platteland en de meeste boeren waren wettelijk dan wel feitelijk lijfeigenen of horigen. Nederland was toen een eiland van relatieve vrijheid in een grotendeels onvrij continent. Wat je ook van Napoleon kunt zeggen (bijvoorbeeld dat het een gewetenloze avonturier was die de dood van miljoenen op zijn geweten had), hij is het wel geweest die aan het hoofd van de Franse legers de boeren in West-Europa heeft bevrijd van het klemmende en mensonwaardige juk van de horigheid. De bevrijding van de boeren stuitte op heftige en verontwaardigde weerstand van de monarchie en de adel. Zij gaven hun bevoorrechte positie niet zomaar op. Alleen grof geweld door de lange tijd onoverwinnelijke Franse legers heeft ervoor gezorgd dat de West-Europese koningen, hertogen, vorsten, graven, baronnen zich uiteindelijk schikten in de bevrijding van de boeren.

 

In Oostenrijk-Hongarije en grote delen van Duitsland en Polen bleef de horigheid voortbestaan totdat de revoluties van 1848 er een einde aan maakten. In Rusland moesten de lijfeigenen tot 1863 wachten tot ook zij werden bevrijd. Maar zij moesten vervolgens hard werken om de prijs van hun vrijheid af te lossen bij hun landheer. Het was daar een bevrijding op afbetaling zogezegd. Ook in Midden- en Oost-Europa verliep de boerenbevrijding niet zonder slag of stoot, maar de keizer, de tsaar en de andere vorsten hadden geen keus. Zij hadden maar al te goed in de gaten dat de bevrijding van de boeren de prijs was die zij moesten betalen om op de troon te kunnen blijven zitten.

Op de Balkan kwam de bevrijding voor de boeren, (die als christenen een discriminerende, zware extra belasting aan de Turkse overheersers moesten betalen), op het ogenblik dat de Turkse heerschappij werd beëindigd. Evenmin als de monarchieën in de rest van Europa gaf de sultan in Constantinopel zich gemakkelijk gewonnen. Hij werd ertoe gedwongen door de grote Europese mogendheden die aasden op grote delen van zijn rijk.

In een proces dat meer dan een eeuw heeft geduurd (1789-1921) zijn zo de Europese boeren bevrijd uit een toestand waarin hun voorvaderen sinds de middeleeuwen hadden verkeerd. Nadat dat proces was afgerond, was ook de bestaansgrond voor de monarchie verdwenen, waardoor in dezelfde periode ook de meeste Europese monarchieën zijn afgeschaft. Er bestond dus in Europa een nauwe samenhang tussen de onvrijheid van de plattelandsbevolking en de monarchie. Anders gezegd, de horigheid had de monarchie nodig en de monarchie de horigheid.

In de Nieuwe Wereld bestond geen horigheid. In plaats daarvan heerste er in grote delen de absolute onvrijheid, namelijk slavernij. In het zuiden van de VS, in het Caribisch Gebied, Mexico, Venezuela, Colombia, Ecuador en Peru lieten grootgrondbezitters hun plantages (katoen, tabak, suiker, cacao, koffie) bewerken door grote aantallen zwarte slaven.

Die plantagehouders waren werkelijk doodsbang dat de 18de-eeuwse revolutionaire ideeën uit Europa zouden overslaan naar de Nieuwe Wereld. Niet vergeten mag worden dat ook de sociale en economische ongelijkheid in de Engelse, Spaanse, Portugese en Franse koloniën in stand werd gehouden door een monarchie. Tegen die achtergrond moet de onafhankelijkheid van de koloniën dan ook worden bezien. De VS en de Spaanse en Portugese koloniën zijn onafhankelijk geworden juist omdat de grootgrondbezitters er de ongelijke sociale en economische orde van de monarchie wilden handhaven. Op Cuba waren de planters zo bang voor revolutie dat ze bescherming zochten bij de uiterst reactionaire koning Ferdinand VII, die in 1814 weer op de Spaanse troon was gekomen. In de VS hebben de rijke planters van Virginia geopteerd voor een soort gekozen koning (de President), in Brazilië hebben de plantagehouders maar meteen een keizer op de troon gehesen, en die is er tot 1889 gebleven. Ook Mexico is korte tijd een keizerrijk geweest, evenals Haïti. In de meeste andere landen hebben de revolutie makende aristocraten geprobeerd om Europese prinsen als koning aan te stellen. Maar de aangezochte kandidaten hebben bedankt voor de eer. In de 19de eeuw was de slavernij economisch het belangrijkst in de VS, Cuba en Brazilië.

 

Vooral die laatste landen zijn interessant, omdat de slavernij er het langst heeft kunnen overleven, juist dankzij het feit dat beide gebieden een monarchale staatsvorm kenden. In Cuba, een Spaanse kolonie tot 1898, werd de slavernij pas in 1886 afgeschaft, in Brazilië in 1888. Zodra de slavernij er was verdwenen, viel ook de basis onder de monarchie weg. Voor deze gebieden gold de regel: geen slavernij zonder monarchie en geen monarchie zonder slavernij. In de VS was er een bloedige burgeroorlog nodig om een einde te maken aan de slavernij, maar het is bij de meesten niet bekend dat de (monarchale) president Andrew Johnson zich in 1866 uit alle macht via een veto heeft verzet tegen de wet die de vrijgemaakte slaven het burgerrecht verleende. Iedereen weet wel dat de (monarchale) president Lincoln is vermoord vanwege de opheffing van de slavernij.

En Nederland dan? Welke betekenis hebben de voorgaande historische feiten voor Nederland?

Nederland is door toedoen van de reactionaire 'movers and shakers' op het Wener Congres (Metternich, Castlereagh, Talleyrand) een monarchie geworden, met een dynastie die ook toen al geen recht had op het voeren van de naam Oranje. Ook toen al bestond de familie uit inhalige praatjesmakers en gewiekste opportunisten. Gelegaliseerde ongelijkheid, en gesanctioneerde discriminatie deden daarmee hun intrede in dit land en hebben er gezorgd voor een onhoudbare juridische situatie,waarin allerlei hoogdravende wetten op de meest flagrante wijze met elkaar in tegenspraak zijn. Eigenlijk heeft die situatie meer van een slechte klucht, een derderangs toneelstuk waar steeds minder mensen in kunnen geloven.

Maar de familie van Amsberg, die zich parmantig de naam Oranje heeft toegeëigend, probeert uit alle macht nog iets terug te halen uit de tijd dat Europese monarchen de top vormden van een feodale piramide, met onderop de horige boerenbevolking. Het liefst zouden ze de Nederlandse bevolking terugbrengen naar de staat van gedweeë, volgzame horigen.

 

De parvenu's die zich Oranje noemen, doen alles indirect en in het geniep. Ze klampen zich vast aan de macht, laten zich “majesteit” noemen, maar zijn in feite ordinaire beursspeculanten en politieke intriganten die zich omgeven met penose. Bij de Gratie Gods, laten ze hier op de munten graveren! Alsof het de Franse Bourbons betreft, of de Savoies. Maar wat je ook van die families kunt zeggen, zeker niet dat ze van de straat zijn. De familie van Amsberg doet wel erg zijn best, koninklijk te lijken, maar het wil maar niet lukken. Vandaar de persistente geur van Ersatz, van nep die om hen heen hangt.

Maar iemand zou hen toch eens aan het verstand moeten brengen dat de Nederlanders geen horigen zijn, geen slaven en geen lijfeigenen. Wij zijn zelfs geen onderdanen. Wij kunnen het prima af zonder de nep-Oranjes en hun gevolg van foute vrienden, lakeien en idolate bewonderaars. In het Nederland van vandaag en in het Europa van straks is er voor koningen geen plaats.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander