Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Mijmeringen van een onderdaan (1)
Miranda Ungula

New YorkHet bevalt mij niet, want dit keer is het anders. Anders dan toen ze met Ronald Plasterk - u weet wel, die Minister van Feesten en Partijen - vakantie vierden in Antarctica. En helemaal anders dan al die andere vakanties van ze. Of die nu in Italië, Argentinië of desnoods in Mozambique gehouden werden. Natuurlijk weet ik dat hun stuitende vakantiegedrag in elk geval meneer Van Amsberg junior slechts ten dele aan te rekenen is. Immers, als je vanaf je geboorte omringd wordt door kruiperige ja-knikkers, altijd naar de mond gepraat wordt, nooit tegengesproken, altijd gelijk krijgt en altijd in de kiezende positie verkeert - probeer daar maar eens normaal onder te blijven. Het moeten wel héle sterke benen zijn die dat kunnen dragen. En als je dan ook al niet een van de allerslimste bent... Gottfried Benn schreef eens dat gelukkig zijn hetzelfde is als dom zijn en werk hebben. Of de prins werk heeft weet ik eigenlijk niet, maar vermoedelijk meent hij zelf van wel, dus in zekere zin ben ik nog wel bereid hem dit krediet te geven. Het zou trouwens wel een leuke titel voor een kinderboek zijn: 'De Gelukkige Prins'. Er was eens een domme prins die dacht dat hij werk had - zoiets. Maar bij zijn vrouw, het geblondeerde Argentijnse geheime wapen dat de monarchie moet redden, ben ik gevoelsmatig daar niet toe bereid. Net als bij zijn opa vermoed ik bij haar toch een materieel opportunisme van kwalijker soort.

Hoe het ook zij, deze vakantie is anders. Dat hun kinderen, die, als het zo uitkomt, als menselijk afweerschild worden ingezet bij een proces tegen een Amerikaans persagentschap, het nu weer een poosje zonder hun ouders moeten stellen, is op zich niet zo bijzonder. Nu komt het even niet uit, want pappa en mamma moeten dringend met vakantie naar New York. Dat beschadigt de kinderen namelijk niet, maar skifoto's wel. Daarin zit 'm dat verschil dus niet. Is het dan de herdenking van de VOC die vierhonderd jaar geleden tijdens het bewind van de overmatige geile boef Maurits voor het eerst voet aan de Manhattense bodem zette? Met die VOC ben ik inderdaad ook nog niet klaar, überhaupt niet met het Nederlands koloniaal verleden,- als ik klaar ben met mijn boosheid over de monarchie, dan ga ik mij daar ook nog eens flink kwaad over maken. En niet in de laatste plaats over de rol die de Oranjes daarin gespeeld hebben. Maar niet eerder dan dat ik met pensioen ben. Nee, dat is toch ook niet wat ik bedoel. Niet nu, althans.

New YorkWat is het dan wel? Welnu, dat zal ik u vertellen. Wat mij niet bevalt aan deze vakantie in New York is dat deze twee mensen, wier levenswijze ik tot in iedere vezel van mij verafschuw, dat juist déze twee patserige nietsnutten, die net als iedereen voor tachtig procent uit water bestaan maar voor de overige twintig procent uit gestolde arrogantie, precies dit abjecte koppel, deze twee verwende zilveren bonbonschaaltjes - mij de komende week in Amerika gaan vertegenwoordigen. Laat dat maar eens goed tot u doordringen: vertegenwoordigen. Dit woord dient begrepen te worden als representeren, op een zeker abstractieniveau 'in de plaats stellen van'. Dát is wat mij niet bevalt. Wát zeg ik? Ik voel mij tot in het diepst van mijn wezen gekrenkt en beledigd dat mij dit moet overkomen. Voel ik mij soms beter dan deze mensen? Daar gaat het niet om, het gaat niet om 'beter' of 'slechter', maar wel om de totale vervreemding die ik voel als ik naar deze mensen kijk. En dan moet ik met lede ogen toezien hoe dit ontspoorde stel mij vertegenwoordigt.

Eigenlijk moet ik hun aanwezigheid ook niet uitsluitend op mijzelf betrekken, maar op de gehele Nederlandse bevolking. Dan wordt onmiddellijk duidelijk dat dit paar beter als een curiosum, als een soort kermisattractie in den vreemde tentoongesteld kan worden dan als een representatie van ons land. Tussen de vrouw met de baard en de man met de drie armen zouden ze bepaald niet misstaan: 'Hooggeëerd Publiek! En dan nu een échte prins en prinses uit een sprookjesreservaat speciaal voor u overgevlogen uit het verre Nederland, die geen enkel idee hebben hoe de alledaagse wereld in elkaar steekt!' [scène]

SprookjeskoninginMaar dan het allerergste. Iedereen weet dat wij voor dit soort klusjes ministers hebben, die hun positie ontlenen aan een verkiezingsuitslag. Misschien heb ik dan wel niet op die ene minister gestemd die mij en mijn land elders vertegenwoordigen, maar die is er in elk geval op aan te spreken. En als hij het niet naar onze zin doet, dan kunnen we hem daarop afrekenen en de volgende keer een ander kiezen. Hoe anders gaat het er nu aan toe: deze mensen gaan gewoon hun gang, hebben überhaupt niets van doen met verkiezingen of welke democratische notie dan ook. Hun verblijf in New York is voor hen gewoon een zoveelste vakantie op kosten van de staat, en worden ze nota bene begeleid door een minister die - als klap op de vuurpijl - ook nog eens verantwoordelijk voor hen is. Kan het erger? Jazeker, want zijn moeder - een koningin, zoals we kennen uit Doornroosje - staat aan het hoofd van onze regering in de echte wereld en treedt af wanneer ze daar zin in heeft. Of niet wanneer ze daar geen zin in heeft. En dan staat ineens die rare prins in haar plaats aan het hoofd van onze regering. En zo wordt Nederland van het ene op het andere moment ineens door iemand anders gesymboliseerd en, als ze daar zin in hebben, gerepresenteerd. En wij, wij staan er naar te kijken, het overkomt ons gewoon en hebben er niets over te zeggen en gaan door met democratie'tje spelen.

Is dit soms een boze droom, of ben ik per ongeluk in een verkeerd decor beland? Nee, helaas niet. Ik ben klaar wakker en ga maar eens aan het eten beginnen.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander