Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

Lippe-ontluizing van stad en dorp - deel 1
Leo Brabanticus

1. Ontluizing of ontbernhardizering?
In de kringen van Pro Republica heeft van meet af aan de gedachte geleefd dat de Nederlandse steden en dorpen eens ontdaan zouden moeten worden van al die namen van nare mensen aan wie het volk niet dag in dag uit herinnerd behoeft te worden. Wij hebben dit onderwerp nog steeds hoog op de agenda staan.

De waardering die Pro Republica van meet af aan ten deel is gevallen, heeft ons ontegenzeggelijk enorm veel goed gedaan, maar had als keerzijde dat wij gedurende het eerste half jaar van ons bestaan nauwelijks tijd hadden om aan zo'n belangrijk actiepunt als de ontbernhardizering aandacht te besteden. Eerlijkheidshalve moeten we echter ook erkennen dat het monarchale bouwswerk dichter de ontbinding nabij was dan we dachten, dat we onverwachte en uitmuntende bondgenoten hadden binnen de paleizen der Van Amsbergers - trouwe Pro Republica bezoekers - zelf en dat de kwaliteit van de dynastie welgezinde politici als Balkenende, burgemeesters als de Petter en auteurs als Fasseur nauwelijks van enig niveau was.

Nu onze organisatie vet op de botten begint te krijgen - al beseffen we ter dege dat er nog veel water door de Maas moet stromen vóór de door ons zelf gestelde opdracht voltooid is - is het zaak die ontbernhardizering aan te pakken. Ons ledenaantal is kwantitatief en kwalitatief dermate gegroeid, dat wij een beroep kunnen doen op onze leden om lokaal of regionaal het initiatief te nemen tot ontbernhardizering van een gemeente. Uiteraard zal Pro Republica met raad en daad iedereen bijstaan en faciliteren. Hier geven wij na een korte inleiding enkele richtlijnen. Ze zijn uiteraard voor uitbreiding en correctie vatbaar.

2. Waarom het woord ontluizing?
Is het woord ontluizing niet te vulgair? Tegenstanders staan gauw klaar met de beschuldiging dat wij er steevast op uit zijn de leden van de Van Amsbergclan stetselmatig persoonlijk onderuit te halen. Ik ontken dat met klem. Dat doen zij namelijk zelf.

Het enige dat Pro Republica doet, is de ophemeling om niet te zeggen de verheerlijking en vergoddelijking - hetgeen een wezenlijk onderddeel van elk monarchaal systeem is - van die superieure-wezens-met-blauw-bloed even systematisch tot peuple ordinaire terug te brengen. Wanneer het domste deel van het Nederlandse volk spreekt over het koningschap bij de gratie Gods, over majesteiten en over koninklijke hoogheden, moet het niet verwachten dat het verlichte deel van onze volksgemeenschap zulks zomaar voor zoete koek slikt en niet op een fatsoenlijke manier terug mept.

Het woord ontbernhardizering dat ik aanvankelijk had gebruikt, heb ik dan ook uiteindelijk vervangen door ontluizing, als enig passend antwoord op de huichelachtigheid en godslastering van degenen die deze vieze vent zo niet een geschenk van God waanden dan toch als een excellent Nederlander waardeerden. Ik herinner me dat bij de uitzending van de uitvaart van deze smeerlap NOS-verslaggever Arninkhof met tranen en de ogen en gebroken stem stond te janken dat 'hem, juist hem, die zoveel voor Nederland had betekend', de laatste jaren van zijn leven vergald waren door achterklap en leugens. Waar het Nederlandse volk zo openlijk wordt belogen en bedrogen, is er maar één remedie: het beestje openlijk bij zijn naam noemen.

3. Hof, hoge en lage Lippe-luizen
Zoals de jongen piepten zo hadden al de ouden gezongen. Ontelbare straten, plantsoenen en verenigingen zijn sinds de jaren '30 genoemd naar die Bernhard von Lippe, die met de erfdochter van het staatshoofd getrouwd was om haar geld, invloed en binnen- en buitenlandse relaties. Het was een tijd waarin het Nederlandse volk nog in zijn kritiekloze, blinde bewondering voor gezagsdragers - gemakkelijker dan nu - door staat en kerk, onderwijs en opvoeding, film, radio en kranten kon worden opgepept tot de meest waanzinnige staat van vorstenverering met alle vervalsingen die daarbij hoorden. Aldus werd Lippe met zijn hele familie opgenomen in een hype, die op hoog bevel van de dames W. en J. Mecklenburg werd ingezet en door de hoge en lage Lippe-luizen klakkeloos werd overgenomen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog is die heldenverering - inclusief de geschiedvervalsing - verhevigd voortgezet. De man had zich inmiddels laten benoemen tot opperbevelhebber der strijdkrachten, een merkwaardige benoeming voor iemand geen lor verstand van krijgswetenschappen had en bij wijze van spreken nog geen revolver van een tank kon onderscheiden. De man genoot in 1945 de twijfelachtige eer de geschiedenisboeken in gegaan te zijn als 'de enige van gehele de wereld die echt van de oorlog genoten heeft', aldus Winston Churchill. Het onderzoek naar de kwaliteiten van deze huwelijkspretendent is destijds niet geheel zorgvuldig geweest. Gescheiden van zijn in het verre Canada op veilige afstand opgeborgen echtgenote kon hij in de geallieerde metropolen zich met zijn militaire vriendjes als een beest uitleven, hetgeen hij inderdaad ook gedaan heeft. Het is een grof schandaal dat deze man nimmer aan de parlementaire enquêtecommissie voor welke daad of welk verzuim verantwoording heeft moeten afleggen. Dat scheen de dames en heren volksvertegenwoordigers moeilijkheden op te leveren voor de ministeriële verantwoordelijkheid. Weer dus die ellendige koninklijke onschendbaarheid.

Het lijkt onbestaanbaar dat deze schavuit tot in de tegenwoordige tijd, althans aanvankelijk zijn vóór de oorlog begonnen, quasi-helden-naamsbekendheid historie bijna ongestoord verder heeft kunnen uitbouwen. Dat was alleen mogelijk door de bewuste en vooropgezette misleiding van de zijde van de dynasten, die, omringd door hoge-Lippe-luizen als Drees, Romme, Oud, Gerbrandy en Tilanus, gewoon de vooroorlogse vorstenhuis-aanbidding voortzetten en het staatshoofd-met-familie nog steeds als Godsgeschenken in plaats van satanskinderen plachten te beschouwen. Zoals ook nu - maar wel minder dan vroeger - werd het Nederlandse volk in zijn blinde bewondering voor gezagsdragers gemakkelijker dan nu worden opgepept door staat en kerk, onderwijs en opvoeding, kranten, film en radio tot de meest waanzinnige staat van vorstenverering. Het volk werd vanaf de kleuterschool overladen met aandoenlijke foto's maar niet of nauwelijks ingelicht over de achtergrond van de echtgenoot van de toenmalige troonskandidaat en de beoogde vader van een toekomstige.
Meer nog dan de regeringslakeien waren er sinds 1945 de lage-Lippe-luizen, de schoolmeesters en dominees, de catechisatie-docenten en de journalisten van kranten en radio die nu de kans van hun leven kregen om hun verbondenheid met en eerbied voor 'het gezag' onder woorden te brengen, in de stellige verwachting dat zulks ook loonde. Zo ontstond die waanzinnige staat van Balkenendsiaanse vorstenangst en -verering waar ze nu nóg in het CDA zoveel last van hebben, maar die momenteel, de hemel zij dank, sterk aan het verdwijnen is.

Die collaboratie van hof, hoge en lage Lippe-luizen heeft er voor niet alleen voor gezorgd dat Lippe na publicaties over zijn schandalig en crimineel gedrag niet achter de tralies verdween, min of meer begenadigd werd en in geur van heiligheid de laatste adem uitblies. Zij is er ook verantwoordelijk voor dat simpele zielen het een groot voorrecht achtten wanneer hun straat naar de krijgsheld Bernhard zou worden genoemd of hun vereniging de eer kreeg zich onder patronage mocht stellen van deze uitzonderlijke man, zoon van Jupiter, een maecenas, waardoor hun straat en organisatie hoog boven al die andere straten en organisaties zou worden verheven, die genoemd waren naar miezerige verlichtingsgeleerden, quasi-weldoeners der mensheid en armzalige Nobelprijswinnaars. Zijn roem zou ook op de naar hem genoemde straat afstralen. Tegenwoordig weten we wel beter.

Het paradepaard Lippe blijkt niet meer dan een smerige luis.


In het tweede deel volgen de beloofde richtlijnen





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander