Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Lijst i
de webredactie

Reeds op de lagere school leerde iedereen dat de 'meeste stemmen gelden', en dat wie er won dan de baas werd. Zo leerden wij - weliswaar in het klein - wat eerlijk was. Vannacht zagen we in het groot een democratie aan het werk: tot op op sub-zetel niveau werden de stemmen geteld, waarbij mogelijk nog gewacht moet worden op Spaanse pensionado's en eventueel te verschuiven reststemmen van lijstverbindingen. Zó nauwgezet en zó precies gaat men, al dan niet hossend, men met het tellen van stemmen om. Toch haalt de republikein meewarig zijn schouders op, want vandaag begint namelijk de collectieve belediging van de miljoenen burgers die gisteren naar de stembus zijn gegaan.
Uit het niets zal er een vreemde mevrouw op het politieke toneel verschijnen, iemand die in de verste verten helemaal niets met democratische beginselen te maken heeft. Ineens zullen de lijsttrekkers de democratische zone verlaten en zich in het schimmige gebied begeven van een duister en ongelegitimeerd politiek handjeklap. Het blijft toch bevreemdend om te zien hoe zij enerzijds de grootst mogelijke zorgvuldigheid in acht nemen wanneer het om het tellen van individuele stemmen gaat, om vervolgens met een onvoorstelbaar gedweeë laksheid de instructies en geboden op te volgen van iemand die de meest elementaire democratische beginselen aan haar koninklijke laars lapt. Het felle licht van de verkiezingscircuspiste wordt van het ene op het andere moment moeiteloos verruild voor het besloten schemerduister van het koninklijk paleis.

De vaste bezoekers van deze website weten het inmiddels wel, maar het kan nooit kwaad het nog maar eens te herhalen. De rol die mevrouw Van Amsberg speelt bij de kabinetsformatie heeft geen enkele grondwettelijke basis. Nog maar enkele maanden geleden probeerden Ineke van Gent en Boris van der Ham de ooit aangenomen motie Kolfschoten onder het stof vandaan te trekken om ervoor te zorgen dat het nieuwe parlement de formateur zou kunnen aanwijzen. Stelt u zich eens de transparantie en de helderheid voor, wanneer er vandaag in de Kamer gedebatteerd zou worden over wie de formatie zou moeten gaan begeleiden; in alle openheid en te volgen door iedereen die gisteren heeft staan wikken en wegen in het stemlokaal. En stelt u zich vervolgens eens voor hoe zo'n gekozen formateur aangesproken zou kunnen worden op zijn of haar keuzes en overwegingen, en hoe die op inzichtelijke wijze, in alle politieke openheid de (tussen)stand van zaken zou rapporteren aan de voorzitter van het nieuwe parlement.
Maar dat voorstel is uiteindelijk verzand in iets dat in de verste verte niet meer op de motie Kolfschoten lijkt: in plaats daarvan heeft de Kamer 'het recht de verkiezingsuitslag te evalueren, maar pas nadat is vastgesteld dat daar behoefte aan is'. Goeie hemel. Dat deze heldere motie uit het begin van de jaren zeventig zo is ingedikt tot een volstrekt betekenisloze en onbeweeglijke bureaucratische pap is met name te danken aan de reactionaire amenderingen Willibrord Van Beek. Wat de Kamer sowieso al mocht - napraten over de betekenis van de verkiezingsuitslag - hebben zij slechts formeel nog eens in ambtelijk beton gegoten. De kans om monarchale politieke machtsprivileges naar zich toe te trekken laat de Kamer liggen. Joost mag weten waarom.  

Het ligt in de lijn der verwachting dat er als eerste onderzocht gaat worden of er een 'Paars Plus'-coalitie gevormd kan gaan worden. Wie zich aan de ijdele hoop vastklampte een voorkeurstem uit te brengen op een republikeinse kandidaat, zal die persoon vandaag met ijzeren fractiediscipline de hakken tegen elkaar horen klakken. Met lede ogen zal - oh ironie! - moeten worden aangezien hoe juist Alexander, Femke en Job geheimzinnig glimlachend en met de lippen stijf op elkaar paleis-in en paleis-uit zullen lopen, op straffe van politieke diskwalificatie voor wie zijn of haar mondje open doet. Juist deze verkiezingswinnaars, en dat geldt evenzo voor Geert die ongetwijfeld op zeker moment bij de besprekingen zal worden betrokken, die allemaal 'eigenlijk' van mening zijn dat het staatshoofd gekozen behoort te zijn en 'eigenlijk' vinden dat zijzelf de formateur zouden moeten aanwijzen, zullen strak in het gelid gaan staan voor iemand die zichzelf ('zechzalf') Majesteit laat noemen.

Laatstgenoemde deftige vreemde mevrouw is namelijk hun vaste ongekozen en onzichtbare coalitiepartner, met verborgen eigen belangen en zorgvuldig geheimgehouden partijpolitieke voorkeuren en van wie onbekend is hoe groot haar macht is. Deze fractievoorzitter van de Lijst i, waarbij i staat voor niet alleen een imaginair, maar vooral ook een irrationeel getal, wordt - dat staat immers nu reeds vast - hun nieuwe baas in de regering waarvan zij hopen deel uit te gaan mogen maken.

 

Het obscure politiek gewroet van Lijst i is begonnen, en wij, wij houden ons hart vast.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander