Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Hellend vlak
Miranda Ungula

Het heeft bijna iets surrealistisch: ik volg reeds jaren de voortstrompelende monarchie als een rariteitenkabinet, als op een negentiende-eeuwse kermis, tussen de vrouw met de baard en de dwerg met drie armen. Vanwege die grote betrokkenheid, zo u wilt gebrek aan distantie, neem je dan na verloop van tijd weliswaar de subtielste schommelingen waar, maar hoe dit fossiele bestuurlijke apparaat er in groter perspectief voor staat blijkt je dan toch een beetje te ontgaan. Onze democratie, waaraan een middeleeuwse monarchie is vastgeklonken, net zoals een menselijk lichaam met daar bovenop vastgeschroeft een stierenkop - zo'n rare Minotaurus doolt nu al bijna twee eeuwen verdwaasd op Het Binnenhof rond. Iedereen is er gewend aan geraakt, sommigen koesteren het, maar anderen - waaronder ik - blijven zich verbazen.

Ik ben gewend geraakt aan dubbele bodems, alert te zijn op kleine versprekingen, schijnwerkelijkheden te ontmaskeren en massapsychologische mechanismen te analyseren. Soms, héél soms kon het wel eens gebeuren dat de familie Van Amsberg een foutje maakte, een schoonheidsfoutje, en zo een krasje maakte op hun fonkelende lak, dat meteen door de RVD en de zittende premier werd weggepoetst. Soms liefdevol, maar steeds vaker plichtmatig. Maar juist van zulke republikeinse pareltjes moest ik het altijd hebben; dankbaar kneep ik dan mijn vuist dicht, rende ermee naar huis om vervolgens in de pen te klimmen. Deze geoliede propagandamachine werkte al twee eeuwen nagenoeg perfect. Wilde je iets te weten komen over de werkelijke gang van zaken, dan bleek die ronddolende Minotaurus over kameleonachtige eigenschappen te beschikken. Piepte er een stukje van de voering naar buiten, dan bleek dat achteraf vaak slechts schijn geweest te zijn. Meestal was je dan ook aangewezen op een hoogbejaarde ex-premier, die wel eens een heel klein beetje uit de school wilde klappen. Dat was dan weer zo'n pareltje.

Maar er is iets gebeurd, en dan ook nog eens heel snel. Want zo gaat dat bij een hellend vlak: eerst héél langzaam en bijna onmerkbaar, om dan plotseling te kantelen. Mijn sensibele republikeinse voelsprieten zijn niet gewend aan zoveel impulsen tegelijk. Waar je vroeger als Sherlock Holmes met een loep op zoek moest naar steun voor de republiek, daar hoef je nu alleen nog maar een willekeurige krant open te slaan. Story, Privé, Voetbal International en zelfs de oranjebond lijken mij ineens amicaal op de schouder te slaan. Of zet gewoon de TV aan om met eigen ogen te zien dat de betovering is verbroken. Gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op en verdichten zich tot een onontwarbare kluwen van republikeinse argumenten. Alles lijkt ineens met alles samen te hangen: fiscale sluiproutes, salarisverhogingen, een gearresteerde Transavia-piloot, de veelheid aan vakanties, de verborgen kosten, de Afrikaanse vakantievilla. Die kluwen balt zich verder samen tot er een harde, kritische massa wordt bereikt, en precies dat lijkt zich op dit moment te voltrekken.

De goed-geoliede machine hapert, en niet alleen omdat de brandstof bijna op is. De vering piept en steunt, de lak is verschraald en van enige schittering is al lang geen sprake meer, de onzekere mechanische glimlach van de bestuurders ten spijt. Vertwijfeld wuiven zij nog wat naar de omstanders terwijl zij door hun rechter achterwiel worden ingehaald, en iedereen begrijpt: dit duurt niet lang meer, en spoedig zal het vehikel knarsend tot stilstand komen. Staken zij ooit - onzichtbaar voor het hoi polloi - vanuit hun veilige voertuig hooghartig de middelvinger op, nu zien zij met afgrijzen aan hoe hun onderdanen met dezelfde uitgestoken middelvinger terugzwaaien. Ineens is iedereen een Theseus.

Morgen zitten er twee redactieleden van Pro Republica op de publiekstribune van de Tweede Kamer om u 's avonds verslag te doen of het parlement daadwerkelijk het volk vertegenwoordigt.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander