Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
De grote verstoring
Ton Biesemaat

De media blikken terug op de chaotisch verlopen 4 mei-herdenking op de Dam in Amsterdam. Door massahysterie vielen er zo'n 63 gewonden. De Volkskrant dook in het verleden van de herdenking en kopt 'Eerste grote verstoring dodenherdenking'. Afhankelijk van wat je onder 'verstoring' verstaat, is dat nog maar zeer de vraag. De allergrootste verstoringen van de voorgaande dodenherdenkingen waren de deelnames van de zeer foute - boven ons gestelde - figuren:

 

    Bernhard zur Lippe Biesterfeld – bekend crimineel, witwasser, landverrader, SS'er en NSDAP'er, medewerker van IG Farben en de Abwehr. De aanwezigheid van deze charlatan en intrigant was elk jaar een belediging voor de slachtoffers en hun nabestaanden. De wapensmokkelaar had het onfrisse idee SS'ers naar Indië te willen sturen om ze te laten vechten tegen de Indonesische nationalisten. Hij graaide een miljoen uit de Wiedergutmachung omdat hij kennelijk meende immers ook een oorlogsslachtoffer te zijn.

    Ir. C. Staf – was in de jaren vijftig invloedrijk minister van Oorlog, een vriendje en bondgenoot van zur Lippe ten tijde van de Greet Hofmans-affaire. Staf was in de Tweede Wereldoorlog voorzitter van de CULANO (Commissie Uitzending Landbouwers naar Oost-Europa). Staf zorgde er in collaboratie met de Nazi's voor, dat Nederlandse boeren naar de door de Duitsers bezette gebieden in de Sovjet-Unie vertrokken om daar landbouwbedrijven te starten, een vorm van 'Nazi-kolonialisme'. Als directeur van de Heide-Maatschappij was hij ook verantwoordelijk voor de tewerkstelling onder slechte omstandigheden van Joodse Nederlanders in de bosbouw waarna ze naar de kampen in Polen werden gestuurd1. Vooral dit laatste aspect wordt gemakshalve weggelaten in de levensschetsen over Staf.

    Opperbevelhebber van het Nederlandse leger in de jaren vijftig Generaal B.R.P.F. Hasselman werkte, evenals zur Lippe, tot de meidagen van 1940 voor de Abwehr. Hij had zeer sterke pro-Duitse sympathieën en was een notoir antisemiet. Door zijn collaboratie en landverraad zou hij na 1945 uit het leger worden gezet maar maakte - waarschijnlijk omdat hij teveel wist over o.a. zur Lippe - een ongekende bliksemcarrière door de rangen. Als militair-attaché in Praag werd hij door de communistische Tsjechoslowaakse geheime dienst gefotografeerd in een balletjurkje(!)2. Wellicht een aanwijzing dat hij net als zur Lippe doelwit geweest kan zijn van chantage door geheime diensten? De Telegraaf stond via haar adjunct-hoofdredacteur Jan Heitink in 1969-1970 op het punt de landverradersrol van Hasselman te onthullen, maar dat werd op het laatste moment tegengehouden door één van de aandeelhouders, de toenmalige minister van Defensie De Koster3.

    J.E. De Quay – minister-president begin jaren zestig, was één van de drie leiders van de met de bezetter collaborerende Nederlandsche Unie. Hij sprak zonder problemen met de voorman van het fascistische Nationaal Front Arnold Meijer en toonde zich daarbij tegenstander van de democratie. Uiteraard werd deze aarts-collaborateur volgehangen met lintjes. De Quay kende zur Lippe al voor de oorlog en was volgens zijn dagboeken vaak op de hoogte van de verdachte zaakjes van zur Lippe. Het hoeft geen nader betoog dat deze politicus met Jezuïtische trekjes die kennis met de mantel der KVP-liefde bedekte.

     

Dat dergelijke figuren prominent konden optreden en door hun rol de 4 mei-herdenking een huichelachtig karakter gaven is te danken aan het ontbreken van zuivering na 1945. Althans, de kleine NSB'ertjes werden gestraft onder vaak erbarmelijke omstandigheden terwijl de grote collaborateurs zich zeer hypocriet en vrijelijk konden bewegen. Nimmer werden ze ter verantwoording geroepen. De dochter van een Argentijnse fascist en de met medailles rinkelende kleinzoon van de bandiet staan op 4 mei in een voor hen vertrouwde traditie. De show op de Dam in aanwezigheid van de hypocriete familie moet doorgaan. Ook na massahysterie, want het verraderlijke verleden drukt niet alleen te zwaar op de schouders van deze familie - maar ook op de gehele Nederlandse maatschappij, die deze familie immers in het zadel houdt.

 

 


1 Igor Cornelissen – Raamgracht 4
2 Memoires J. van der Gaag – Vrijgevochten
3 Onderzoek voormalig politie- en Telegraafmedewerker Anne Snippe, mededelingen voormalig adjunct-hoofdredacteur Telegraaf Jan Heitink en het boek Bernhardgate




ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander