Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Europese Republikeinse Conventie 2010
de webredactie

Dat de monarchie op zijn laatste benen loopt is inmiddels wel duidelijk. Graag koesteren wij de ijdele gedachte dat wij daar iets aan bijdragen, en misschien is dat inderdaad ook wel een beetje zo, maar in zekere zin is het onvermijdelijk. Onze zeer gewaardeerde collega Prof. Kees Lafeber spreekt in dit verband graag over de 'Jaggernautwagen' die zijn onverbiddellijke gang gaat, daarmee refererend aan een Hindoemythologie waarbij een kolossale houten wagen met maar liefst zestien wielen op niets-ontziende wijze alles vernietigt dat op zijn weg komt. Zo zou de geschiedenis er zélf de oorzaak van zijn dat archaïsche instituties zoals de monarchie vroeg of laat het veld zullen ruimen. Of het inderdaad de geschiedenis zelf is die dit proces voltrekt is wellicht de vraag, maar als men het tanende aantal monarchieën bekijkt dan is dat in elk geval wel een vaststaand feit. En dat Nederland wat aan de late kant is kunnen wij eveneens vaststellen.

 

Na het Weens Congres bestond Europa nog voor ruim 99% uit monarchaal grondgebied. Thans is daar nog maar een krappe 14% van over. (bron: Prof. Dr. W.H. Roobol - 'De avondschemer van de Europese monarchie')

Op het monarchale bestel werkt een aantal krachten dat tezamen uiteindelijk zal bewerkstelligen dat hier een einde aan komt. Soms is de ene kracht wat nadrukkelijker zichtbaar dan de andere, en welk zetje de spreekwoordelijke druppel zal zijn en op welk moment die precies komt is vooralsnog niet te voorspellen. Het is te vergelijken met een kapseizende boot: eerst gaat het langzaam en onmerkbaar, tot er een kritiek punt is bereikt. Dan is de verdeling van de verschillende krachten dusdanig dat het omslaan onvermijdelijk wordt en ineens heel snel gaat.

De eerste kracht: de familie zelf
In de eerste plaats is er de kracht van binnenuit: een familie, die volkomen losgezongen is van de alledaagse werkelijkheid, en als zodanig de ene op de andere fout stapelt. Wanneer wij dan bijvoorbeeld lezen dat de kroonprins de ophef over een of andere kwestie niet begrijpt, dan is dat omdat hij het ook wérkelijk niet begrijpt in de gevoelsmatige betekenis van het woord. Dat hoeft namelijk niet eens zozeer aan zijn beruchte intellectuele kortademigheid te liggen, maar veeleer aan zijn verknipte kijk op de wereld. Wat dat betreft was 2009 een vruchtbaar jaar voor republikeins Nederland: eigenlijk hoefden wij niet eens zoveel te doen, want de ene na de andere keurige pass plus loepzuivere voorzet kwam van de familie Van Amsberg, waarna wij 'm alleen maar hoefden in te koppen. En zelfs dát was niet eens altijd nodig, want niet zelden scoorde de familie domweg in eigen doel. De ironie is op zulke momenten dan ook niet van de lucht, waarbij hardop de vraag werd gesteld waarom Willem-Alexander maar niet meteen tot erelid van Pro Republica moet worden benoemd. In volslagen verbijstering kunnen wij er dan niet meer aan toevoegen dan: 'Als de monarchie valt, dan zal dat niet eens onze schuld zijn'.

De tweede kracht: (buiten-)parlementaire oppositie
Ten tweede is er de kracht van de politiek. Neen, nu niet meteen beginnen te stuiteren, want inderdaad, van de huidige politici is nagenoeg niets te verwachten op het gebied van bestuurlijke vernieuwing op het allerhoogste niveau. Pro Republica is partijpolitiek neutraal en heeft om die reden dan ook aanhang uit alle partijpolitieke gelederen - sinds enige tijd is daar zelfs klein christelijk rechts aan toegevoegd. Of het nu Job of Mark wordt: eerstgenoemde vond het een hele eer Alexander en Máxima in de echt te hebben mogen verbinden1, terwijl Mark steevast vanuit zijn partijcongres een aanhankelijkheidsverklaring aan de familie Van Amsberg telegrafeert2. Maar ook binnen de andere gelederen van het parlementaire spectrum komt geen enkele partij verder dan schoorvoetend de wens uiten om de koning uit de regering te verwijderen, daarmee niet beseffend dat er dan geen enkele weg terug meer is. Met een gedepolitiseerd koningschap zit de monarchie definitief op slot en komen we nooit meer van deze rare familie af. De ministeriële verantwoordelijkheid blijft dan gewoon bestaan, wij allen blijven onderdanen, de koning blijft staatshoofd en zal tot in lengte van dagen op royale wijze schaamteloos uit de publieke ruif blijven eten.

Maar clubjes als Pro Republica - hoe klein die ook mogen zijn - bedrijven ook politiek. Het is weliswaar een buitenparlementaire oppositie die wij voeren, maar dragen wel degelijk bij tot de vorming van de publieke opinie. Door de familie en de ruim vertegenwoordigde lakeienkring rondom hen onophoudelijk en onvermoeibaar op de huid te zitten, onfrisse zaakjes te ontrafelen en vervolgens aan de kaak te stellen, brengen wij het af en toe wel eens tot Kamervragen. Toegegeven, het is weinig, maar is het is ook niet niets. Als een druppel, die langzaam een steen uitholt blijven wij net zolang voor de muren van Jericho staan toeteren, blijven wij net zolang aan de paleishekken rammelen tot deze Moloch uiteindelijk onder zijn eigen gewicht bezwijkt.

De derde kracht: Europa
Tenslotte is er een derde kracht die vaak over het hoofd wordt gezien, namelijk Europa. Sinds de laatste decennia begint Europa een steeds federaler karakter te krijgen en het is zeer de vraag in hoeverre een parlementaire monarchie, zoals die in Nederland, nog past binnen die politieke structuur. Niet voor niets is ons land al meerdere malen door Europa op de vingers getikt vanwege archaïsch-monarchale instituties zoals de Raad van State. Enkele dagen geleden hebt u op deze website nog het betoog kunnen lezen van de Staatsrechtjurist Han Warmelink, waarin de zeer elementaire vraag gesteld wordt waar in Nederland nu eigenlijk de soevereiniteit ligt. Deze - en nog veel meer basale knelpunten - wringen meer en meer in het federale Europa en zullen ons monarchale bestel steeds verder onder druk zetten. Op den duur zal een politiek systeem met een onschendbaar staatshoofd dat - naar eigen zeggen - door God is uitverkoren om te regeren, in federaal Europees verband onwerkbaar en onhoudbaar blijken.

In het kader van deze derde kracht, de externe Europese druk, zal deze maand een republikeinse conventie in Stockholm worden georganiseerd. De toonaangevende Europese republikeinse bewegingen zullen daar informatie uitwisselen, overleg voeren en proberen tot een verregaande samenwerking te komen. De beide oprichters en woordvoerders van Pro Republica Prof. Kees Lafeber en Bob Elbracht zullen het congres bijwonen en een aantal zaken aan de orde stellen. Allereerst zal gestreefd worden naar een verdergaande samenwerking met de Belgische Republikeinse Kring (CRK) en vanzelfsprekend zullen de Zweedse argumenten worden geïnventariseerd voor de republiek, in het bijzonder omdat zij reeds zijn overgegaan op een ceremonieel koningschap. Met name op dit laatste gevaar zal door Pro Republica zwaar ingezet worden, nu er geregeld stemmen opgaan om ook het Nederlandse koningschap te depolitiseren. Afhankelijk van de behaalde resultaten wil Pro Republica de mogelijkheden onderzoeken om het congres volgend jaar in Nederland - of wellicht nog beter, in Brussel - te organiseren, teneinde de republikeinse zaak direct onder de Europese aandacht te brengen.

Vooruitlopend op dit congres ontvingen wij enkele dagen geleden een letter of intent, die in de huidige vorm weliswaar nog zeer generiek is, maar die wij u als lezer/lid daarom graag ter eventuele amendering willen voorleggen.

Letter of intent: Alliance of European Republican Movements


Alliance of European Republican Movements (AERM): CRK - Cercle républicain - Republikeinse Kring - Republikanischer Kreis (Belgium), Den Republikanske Grundlovsbevægelse (Denmark), Norge som republikk (Norway), Pro Republica (the Netherlands), Red Inter Cívico Republicana (Spain), Republic (the UK), Republikanska Föreningen (Sweden).


AERM is launched in June 2010 as an alliance of republican movements in Europe. We are committed to creating a network of cross-party republican movements in all the countries in Europe that continue to have monarchs as their head of states. Member organisations are each working towards achieving non-monarchial constitutions based on the principles of democracy, accountability and transparency.


Our Cause
AERM is committed to the ideals of democracy and equality in our national constitutions, the Universal Declaration of Human Rights and other binding European law texts. Member organisations are each working towards the replacement of their respective constitutional monarchies with republics based on the principles of democracy, accountability, transparency and merit.


Working Together
AERM provides a framework for the member organisations to share information, resources and ideas to bring about their common goal. Reflecting their distinctive political and constitutional circumstances, each of the organisations will retain their autonomous national campaigns.


Guiding principles
Friendship: AERM is recognition that all countries have ongoing political, social, economic and cultural histories that bind each country to the other. These formal ties are reinforced by personal and family friendships between the countries. Equality: Each member organization of AERM is an equal member regardless of its size or history.
Co-operation: AERM is a commitment to discussion and mutual assistance. It is a shared willingness to talk through any differences and disagreements in order to continue the working relationship and further the aims of the agreement.
Democracy: Each member organisation will maintain a commitment to openness and democracy within their internal structures and procedures and in all matters concerning the Agreement.


While limited to republican organisations in Europe, AERM is supporting any republican movement sharing its principles.

 

 


1
Plus, niet te vergeten, het ranzige interview dat Cohen het kroonprinselijk paar 'mocht' afnemen ('bewaar'-nummer Margriet nr. 9, 26 februari-5 maart 2010).
2
Toen Rutte probeerde in het VVD-partijprogramma te laten opnemen dat de VVD 'koos' voor de constitutionele monarchie, werd hij teruggefloten. Er staat nu dat zijn partij de monarchie 'steunt'.




ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander