Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Beveiligingsblunder uit de oude doos
Ton Biesemaat

Al de ophef rondom het relletje rondom Alberto Stegemans pseudo-terrorisme herinnerde mij er aan dat het vroeger echt niet beter was. Ook toen stelde de beveiliging van de familie niets voor. Ik put uit mijn boek 'Bernhardgate' waar ik de aanslag op Juliana beschrijf. Voor de trouwe Pro Republica-lezers is mij niets te gek en geef ik het gewoon weg, erop vertrouwend dat u toch wel mijn boek koopt ;-) Ik heb op dit moment trouwens ook geen tijd om te schrijven want ik werk aan de eindredactie van ons gedrukte tijdschrift de Respvblica. Respvblica zal op 12 december bij onze eerste bijeenkomst in Nieuwegein ten doop worden gehouden. Voor een nummer met handtekening van de schrijvende en tekenende redactieleden moet u dus ook langs komen op 12 december. Het ongeveer 140 pagina's dikke magazine zal ook online te bestellen zijn op onze onvolprezen website.

Maar terug naar de belabberde beveiliging van ene mevrouw Juliana zur Lippe. Die historie is heel wat sensationeler dan het kwajongensgedoe van Stegeman. Want hadden de nazi's Juliana in 1938 naar gene zijde geholpen dan had Wilhelmina opgeschoten gezeten met een ehemalige SS'er als vader van haar moederloze kleinkind Beatrix. Was dát even fijn geweest voor het Derde Rijk...

De mislukte aanslag op Juliana
In de NRC stond november 2006 een bespreking van een stripboek. Deel twee van de strip Agent Orange over het leven van prins Bernhard was uitgekomen. De krant kopte: WAS ONGELUK JULIANA EEN AANSLAG? In deel twee van Agent Orange staan achterin brieven afgedrukt die Buitenlandse Zaken in 1938 schreef aan het Duitse naziministerie van Buitenlandse Zaken (Auswärtige Amt). Die briefwisseling gaat over een ongeluk in Oostenrijk op 17 augustus 1938 van de Mercedes Maybach waarin prinses Juliana zat. (Oostenrijk behoorde sinds maart van dat jaar zeer vrijwillig tot nazi-Duitsland. Wat deed Juliana daar eigenlijk?) Juliana was toen met haar beveiligers – maar zonder haar man Bernhard – op weg van Salzburg naar Venetië. We citeren letterlijk een stuk uit de brief van de 'districtscommandant van de Rijksveldwacht in algemeenen dienst, den Heer C. Sesink' die bij het ongeluk betrokken was.

"In een scherpe, onoverzichtelijke bocht, reed een personenauto, welke een groote autobus passeerde, op de linker helft van den rijweg, de auto waarin H.K.H. was gezeten tegemoet. Deze gevaarlijke en strafbare wijze van rijden had ten gevolge dat de auto van H.K.H. links voor werd aangereden. Dank zij de tegenwoordigheid van geest van den chauffeur F. Winkler bleven de gevolgen dezer aanrijding beperkt tot een ingedeukt spatscherm. De bestuurder van de auto, die oorzaak dezer aanrijding was, reed direct zonder te stoppen door. De auto was gemerkt I A-42170. Naast den bestuurder was gezeten een persoon gekleed in S.A. uniform. Na deze brief van Sesink aan de secretaris-generaal van Buitenlandse Zaken in Den Haag begon een vragenspel over het ongeluk aan het Auswärtige Amt te Berlijn dat tot eind november 1938 voortduurde. De zaak werd besproken met de nazistaatssecretaris Freiherr Ernst von Weizsäcker. Dat is – zo wist Buitenlandse Zaken ook wel – iemand die zeer goede connecties had met Nederland. In 1919 werkte hij als marine- attaché in Den Haag en wist hij de uitlevering van naar Nederland gevluchtte U-bootcommandanten – die door de overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog gezocht werden – te verhinderen. Wat we dan al zien is een eendrachtige samenwerking tussen de Duitsgezinde koningin Wilhelmina en haar Duitse man prins Hendrik en de conservatieve Duitse elite die de revolutie in het ten onder gegane Duitse keizerrijk willen neerslaan en o.a. de afgezette Duitse keizer Wilhelm II behoeden voor uitlevering aan de victorie kraaiende, rancuneuze geallieerden (Engeland en Frankrijk)".

Maar in 1938 zat Freiherr Ernst von Weizsäcker in een nationaalsocialistische revolutie en was hij veel minder geneigd het onderzoek naar het ongeluk te onderzoeken. De aartsconservatieve – monarchistische/ Wilhelmistische – krachten waar Von Weizsäcker deel van uitmaakte hadden een pact gesloten met Hitler en zijn nazi's. Freiherr Ernst von Weizsäcker – staatssecretaris in nazidienst – antwoordde uiteindelijk het Haagse ministerie van Buitenlandse Zaken dat het opgegeven kenteken slechts te herleiden is tot een vrachtwagen die op 31 maart 1937 uit het verkeer genomen werd en dat bij het lezen van het kenteken door de beveiligers van Juliana een vergissing moet zijn gemaakt. Daarmee bloedt de zaak dood - althans in het dossier van het Nationaal Archief.

Deel twee van Agent Orange suggereerde dat het hier een aanslag op het leven van Juliana betrof. De NRC citeert historicus Coen Hilbrink die de historisch verantwoorde epiloog met de brieven op het einde van het stripboek levert: 'Zou in dat geval Bernhard, na de bezetting van Nederland door zijn voormalige landgenoten, het land als regent van prinses Beatrix zijn gaan besturen? Als stadhouder van Nederland? Of als Gauleiter van het Derde Rijk?'

De NRC vroeg commentaar op de beweringen over de aanslag op Juliana aan Prof. Cees Fasseur, de man die voor zijn in opdracht van Beatrix te schrijven boek over de Greet Hofmans-affaire exclusief toegang krijgt tot het Koninklijk Huis Archief. Hij maakte al eerder in zijn Wilhelmina-biografie melding van het ongeluk. Fasseur erkende dat het een merkwaardig ongeluk was maar weigerde mee te gaan in de complottheorie dat het een aanslag was. Fasseur in de NRC: "Wilhelmina was toen 58 en zou de troon binnenkort afstaan. Maar als Juliana haar niet zou opvolgen, zou er nooit een Duitse prins als regent zijn aangewezen".

Het is logisch dat Fasseur deze affaire terzijde schoof als 'een leuk tijdverdrijf voor winteravonden'. Want de aanslag van 1938 op Juliana waarbij, volgens de theorie van Agent Orange Bernhard bij een geslaagde moordaanslag door de nazi's regent of stadhouder in het bezette Nederland had kunnen worden, kreeg een vervolg in de Greet Hofmans-affaire die in 1956 haar hoogtepunt bereikte. Toen probeerde Bernhard koningin Juliana opzij te schuiven om zo samen met de dan 18-jarige Beatrix de troon over te nemen. Het plan was om Juliana in de 'zenuwinrichting' Ursula-kliniek te Wassenaar te laten opnemen. De katholieke politicus Louis Beel – een machtsfactor van belang in die tijd – verhinderde op het laatste moment dat dit gebeurde. Zijn loyaliteit lag uiteindelijk toch bij Juliana. Maar evengoed hield Beel zijn mond over de kennis die hij over Bernhards verleden had en waarvan de mislukte aanslag op Juliana uit 1938 deel uitmaakte.

Impliciet stellen we hier dat de jonge Beatrix in 1956 meewerkte aan een paleiscoupe tegen haar eigen moeder. Wat niet in de NRC en in Agent Orange ter sprake werd gebracht, en waarschijnlijk over het hoofd werd gezien, is het volgende. Een van de beste vrienden van Beatrix en Claus was Richard von Weizsäcker, de zoon van de nazistaatssecretaris van het Auswärtige Amt, Freiherr Ernst von Weizsäcker, die het onderzoek naar de mogelijke aanslag op Juliana de doofpot inwerkte. Net als Bernhard (die net SS'er af was) mocht de staatssecretaris in 1938 een SS-uniform dragen, dat van Oberführer.

Ten tijde van de Neurenberg-processen in 1948 en 1949 tegen de nazioorlogsmisdadigers werd ook Ernst von Weizsäcker berecht voor zijn deelname in de planning van de Duitse agressie-oorlogen. De vriend van Beatrix en Claus en zoon van de nazistaatssecretaris Richard von Weizsäcker assisteerde tijdens de Neurenberg-processen de verdediging van zijn vader. Uiteindelijk werd Ernst von Weizsäcker door de geallieerde rechters tot zeven jaar gevangenisstraf veroordeeld maar hij kwam al in 1950 door ingrijpen van de Amerikanen vrij. Het is de tijd van de Koude Oorlog en de Korea-oorlog, en de Verenigde Staten hebben West-Duitsland als tegenwicht tegen de Russische dreiging hard nodig. Bovendien liepen er talloze nazi's rond (of zaten gevangen) die veel te veel geheime informatie kenden. Zo ook Freiherr Ernst von Weizsäcker en zijn zoon Richard.

De ehemalige staatssecretaris van het nazi-Auswärtige Amt overleed minder dan een jaar na zijn vrijlating. Richard von Weizsäcker raakte – mede door zijn kennis over de aanslag op Juliana? – zeer bevriend met Beatrix en Claus (die ook in dienst was van het Auswärtige Amt maar dan van de Bondsrepubliek). Richard von Weizsäcker moet haast wel geweten hebben van de 'aanslag' op Juliana via zijn vader, die bij het onderzoek en de doofpot zo nauw betrokken was. Zouden Richard von Weizsäcker en koningin Beatrix het nooit eens gehad hebben over die merkwaardige dag van woensdag 17 augustus 1938 toen Beatrix bijna haar moeder verloor? Toen een personenauto met kenteken I A-42170 met een inzittende in SA-uniform inreed op de auto van Juliana?

Fasseur zal het wel vergezocht vinden en de NRC zal er zeker niet haar vingers aan willen branden maar toch: Beatrix was betrokken bij de poging Juliana op te sluiten in de Ursula-kliniek en had een goede vriend die alles geweten moet hebben van een mogelijke aanslag op haar moeder. Hoe zit dat majesteit? Wat overigens niet in het dossier over de eventuele aanslag op Juliana ter sprake komt en ook niet in Agent Orange deel 2 is dat op dezelfde dag dat het ongeluk met Juliana plaatsvond de Nederlandse gezant in Berlijn bij een auto-ongeluk om het leven kwam. Dat ongeluk stond in tegenstelling tot het ongeluk of aanslag op Juliana gewoon in de couranten van die dagen.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander