Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Beeldvorming
de webredactie

Pro Republica schreef afgelopen weekend ter gelegenheid van haar verjaardag aan mevrouw Van Amsberg dat haar politiek mandaat geheel bij de Story en de Privé ligt. Wie zich niet verkiesbaar stelt, maar tóch in de politiek en de bestuurlijk hoogste regionen wil kunnen wroeten, is aangewezen op populariteit. Populariteit wordt niet in stemhokjes gemeten, maar met natte vingers die op goed geluk in de lucht gestoken worden. Het richt zich op de schijn der dingen, de buitenkant, de eerste oppervlakkige indruk, de exotische hoed in plaats van het hoofd, de naaldhak in plaats van de voet, de vorm in plaats van de inhoud. En vormen kun je boetseren, in tegenstelling tot inhouden waar aan gewerkt moet worden.

Ten aanzien van die tegenstelling tussen vorm en inhoud hamert Pro Republica op met name twee aspecten die de inhoud betreffen: enerzijds de demystificatie van de familie, en anderzijds hun desacrificatie. De schone schijn en de schijnbare heiligheid trekken wij stelselmatig in twijfel om zodoende de ontluisterende aanblik van de inhouden bloot te leggen. Vaak zijn die er niet eens, en blijkt de familie niets meer dan een lege huls, een heel groot opgeblazen hol vat met slechts een fraai opgesierde buitenkant. Niettemin is die buitenkant zó deftig en zó verleidelijk, dat menigeen er in blijft trappen. Zoals de oude Socrates constant probeerde aan te tonen dat het Schone wel gelijk zou moeten zijn aan het Goede, zo boetseert de familie - bij gebrek aan inhoud - onophoudelijk aan hun eigen buitenkant. Beeldvorming,- daar moeten ze het van hebben.

Het is interessant eens even stil te staan bij de vraag waar die beelden eigenlijk vandaan komen. Zijn het de orangistische hagiografen zélf die tot de conclusie kwamen dat de familie 'eenheidscheppend' zou zijn voor de Nederlandse samenleving? Verzint Jan Peter nou echt helemaal zélf dat de koninklijke familie de 'Nederlandse identiteit' representeert? Is het idee, als zou de familie Van Amsberg een 'zichtbaar Nederlands symbool' moeten zijn, een oorspronkelijke gedachte zijn van het kruiperige lakeienleger dat hen sinds jaar en dag omringt? Kortom, zijn zij de boetseerders van de beeldvorming zoals die aan de onderdanen gepresenteerd wordt? Constateren anderen hoe geweldig De Familie is, en ligt het aan ons dat wij dat op de een of andere manier niet zien?

 

Wij zullen u maar meteen uit de droom helpen, het is namelijk mevrouw Van Amsberg zélf die dat doet. Zijzelf boetseert aan haar eigen beeldvorming, zijzelf dicteert hoe zij wil dat haar onderdanen haar zien. Dat doet zij niet door geregeld in de media te verschijnen om ons te vertellen wat wij van haar moeten vinden,- neen, dat geschiedt echt op zijn Van Amsbergs: ondergronds, stiekem en in het geniep. Dit standbeeld beeldhouwt zichzelf door van hoedanigheid te wisselen, van beeld naar kunstenaar vice versa. Deze mogelijk wordt haar geboden door de bestuurlijke structuur van ons bestel. Binnen de archaïsche monarchie opereert namelijk nóg zo'n middeleeuws relict: de Raad van State. Dit vreemde instituut adviseert o.a. de regering, en, mocht daar aanleiding toe zijn, dan vervangt het de Kroon desnoods.

Hoe dit zichzelf-beeldhouwende-beeldhouwwerk tot stand komt? Onthutsend simpel. Mevrouw van Amsberg is regeringshoofd, terwijl Balkenende slechts regeringsleider is. In die hoedanigheid, namelijk als hoofd van de regering vraagt mevrouw Van Amsberg een advies aan de Raad van State over bijvoorbeeld 'een beschouwing omtrent het koningschap die vooral betrekking heeft op inhoud en vormgeving van de ministeriële verantwoordelijkheid voor de Koning en de andere leden van het koninklijk huis'. Met andere woorden: de regering vraagt aan de Raad van State hoe zij tegen het koningschap en de onhoudbare paradox van de ministeriële verantwoordelijkheid aan moeten kijken.

De Raad van State gaat vervolgens aan het werk om zo'n beschouwing te maken, zodat zij het regeringshoofd kunnen adviseren. Een willekeurige greep uit de conclusies [ * ]:

  • 'De Raad deelt de conclusies in de beschouwing over de deelname van de Koning aan de regering, zijn positie als voorzitter van de Raad van State en zijn rol bij kabinetsformaties'.

  • 'De maatschappelijke betekenis van het huis van Oranje ligt in het bijzonder in de bijdrage aan die traditie'.

  • '...naarmate de macht van de staat meer verspreid raakt, Nederland meer een deel van Europa wordt en de maatschappelijke veelvormigheid toeneemt, groeit de behoefte aan een persoon die de eenheid zichtbaar maakt en de continuïteit waarborgt'.

  • 'Een staatkundig en maatschappelijk bestel kan niet bestaan zonder noties van eenheid, van eigen identiteit en van staatkundig verleden. Het Nederlandse koningschap is in sterke mate de belichaming van die noties'.

  • 'Het behoeft nauwelijks betoog dat we hier meer te maken hebben met gevoelens en minder met rationele overwegingen...'

  • 'Tot dusver konden veranderingen zich steeds binnen de geldende regels realiseren. De Raad heeft geen reden om aan te nemen dat het in de naaste toekomst anders zal zijn'.

We horen het u al denken: waar kennen we deze monarchale prietpraat toch van? Was dat nou Balkenende tijdens dat beruchte debat op 9 oktober vorig jaar? Of was het Van der Staaij die deze lariekoek in de interruptiemicrofoon stond te neuzelen? Of was het de hangende grammofoonplaat Michiel Zonnevyle, van die oubollige Oranjebond?

 

Hier komt antwoord; dit is het geheim: mevrouw Van Amsberg is niet alleen hoofd van de regering, maar tevens voorzitter van de Raad van State. Mevrouw vraagt advies aan zichzelf over hoe het koningschap beschouwd zou moeten worden door de regering. Al deze reactionaire kletskoek over het koningschap komt gewoon uit de koker van mevrouw zélf. Precies als Baron von Münchhausen trekt mevrouw zich aan haar eigen haren met paard en al uit het moeras. Zo simpel is dat.

Dus als u Balkenende weer eens hoort playbacken: 'Het huis van Oranje-Nassau geeft uitdrukking aan de continuïteit, stabiliteit en identiteit van ons staatsbestel', weet dan dat hij dat niet uit zichzelf zo vindt. Hij vindt van de koningin wat zij zegt dat hij moet vinden.

Het is geadviseerd beleid.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander