Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Adel verplicht
Ton Biesemaat

Prof. Lafeber maakt zich in zijn laatste bijdrage nogal druk om mevrouw de Bourbon de Parme-Gualthérie van Weezel op de NOS Journaal-redactie. Die juf is namelijk getrouwd met zich 'prins' noemende Carlos, een vervelend etterbakje dat geregistreerd staat als zoontje van Irene zur Lippe. Allemaal dwaze ijdeltuiterij en hoog opgevoerde arrogantie natuurlijk. Bespottelijk om je anno 2010 nog prins van niets en nergens te noemen. De tante van deze prinselijke opblaaskikker Carlos de Bourbon de Parme is, zwaar tegen onze zin, staatshoofd van onze polder. Mevrouw Beatrix van Amsberg zorgde er in 1996 op slinkse wijze nog even snel voor dat de Spaans-Nederlandse familie tot Nederlandse adel werd gebombardeerd. Alweer iets dat de verontwaardiging van de éminence grise van Pro Republica opwekte. Bij mij wekte het ook toorn op omdat ik door het artikel van Lafeber een gedachtensprong maakte, die ik met u wil delen.

Kaiser Wilhelm II op station Eysden

Enkele jaren voordat de Spanjoolse familie de Bourbon de Parme toetrad tot het pantheon van de polderadel had mevrouw van Amsberg ook de Teutoonse familie von Ilsemann toegelaten tot dit heilige der heiligen. Waarom raakte ik zo geïrriteerd?
Deze maand is het zeventig jaar geleden dat de Duitse Wehrmacht haar Westelijke vijanden in een Blitzkrieg verpulverde. Om die zege mogelijk te maken was in de voorbereidingsfase, zoals generaal Sun Tzu in zijn 2000 jaar oude werkje The art of war1 al aangeeft, spionage nodig. Die Duitse spionage bloeide vooral op in Nederland waar Bernhard zur Lippe via zijn vrinden van IG Farben en de Abwehr dapper meewerkte om het nationaalsocialisme binnen te halen.

In 1918 vertrok de verliezende Duitse keizer Wilhelm II met actieve medewerking van Wilhelmina en haar kringen naar Nederland2. In zijn kielzog passeerde ook vleugeladjudant Sigurd von Ilsemann de Nederlandse grens. Wilhelm II en zijn gevolg, waaronder Sigurd von Ilsemann, trokken eerst in bij graaf Bentinck in Amerongen, die zowel tot de Nederlandse als Duitse adel behoorde. Dus dat praatte alvast wat makkelijker. Daarnaast was er, sinds dat een Bentinck als vriendje van koning-stadhouder Willem III tijdens de Glorious Revolution de Noordzee richting Verenigd Koninkrijk was overgestoken, ook een Britse Bentinck-tak. Dat praatte nóg makkelijker om, na de in 1918 opgestoken geallieerde storm, wellicht de uitlevering van Wilhelm te voorkomen. Sigurd von Ilsemann vond het zo knus in het Amerongse kasteel van Bentinck dat hij trouwde met diens dochter. Daarnaast maakte hij zich enigszins beroemd door zijn dagboeken waarin hij het wel en wee van Wilhelm II beschreef in zijn Nederlandse asiel te Doorn.

 

Ilsemann met Kaiser Wilhelm II

Wat echter angstvallig uit alle geschiedenisboekjes à la Loe de Jong wordt gehouden is dat deze Sigurd von Ilsemann in de periode 1939 - mei 1940 het ook nog tot assistent schopte van de Duitse militaire attaché voor Den Haag Rabe von Pappenheim3. De ontstane situatie is dan dus dat een vleugeladjudant van de voormalige Duitse keizer te Doorn is ingetrouwd bij een zeer belangrijke Nederlandse adellijke familie, en die werkt voor de Nazi's! Maar het wordt nog gekker. Rabe von Pappenheim was in Nederland één van de spilfiguren in het Nazi-spionagenetwerk. Zo rapporteerde aan Rabe von Pappenheim de Nederlandse kapitein Hasselman die bij de generale staf te Den Haag werkte maar ook daarvoor Nederlands militair attaché in Berlijn was geweest. Hasselman als landverrader (en bijvoorbeeld antisemiet zoals uit defensiebronnen blijkt) stond in 1945 op de nominatie om uit het leger te worden verwijderd. Dat werd zo maar teruggedraaid, en Hasselman maakte een bliksemloopbaan door de rangen die hem - ondanks een andere absurde affaire4 - tot bevelhebber van het leger maakte in de jaren vijftig. De merkwaardige en de belastende feiten5 tegensprekende loopbaan van Hasselman is alleen maar te verklaren doordat men Hasselman niet durfde te straffen, omdat anders het gehele Duitse spionagenetwerk in de aanloop naar de meidagen van 1940 bekend zou worden. En daarvan was ondermeer een belangrijk lid de bandiet Bernhard zur Lippe Biesterfeld. Een dergelijk zojuist bewierookte oorlogsheld mocht absoluut niet vallen. Het paste ook niet in die tijd vlak na de bevrijding toen grote collaborateurs als de industrieel Fentener van Vlissingen een zuiveringsraad voorzaten om de grote vissen ongehinderd hun baantje te laten trekken, terwijl de kleine NSB-guppies achter de tralies en het prikkeldraad kwamen. Wanneer Sigurd von Ilsemann als hulpje van Rabe von Pappenheim zijn werk goed gedaan heeft dan moet hij ook het een en ander hebben opgestoken over Bernhard zur Lippe en andere landverraders, die zonder blikken of blozen de Nederlandse militaire geheimen verklikten aan Berlijn.

Een en ander zet zo'n adellijke heiligverklaring van een familie von Ilsemann door de dochter van de bandiet ineens in een heel ander licht: namelijk dat van de onzin, overleefdheid en hypocrisie van koningen, prinsen en adel. Maar zelfs een zeventigjarig jubileum van hoogverraad zal de gemiddelde polderbewoner een worst zijn.
Het zijn slechts de verschrikkelijke historiën over de boven ons gestelden. Geef ons heden ons dagelijks brood en spelen en wij buigen gehoorzaam het hoofd.

 

 

 


1
Zie hoofdstuk 13 van dit Taoïstische werkje: On the use of spies.
2
Raadpleegt u de officiële vaderlandsche historiën dan wordt deze opmerking van mij geridiculiseerd, naar het rijk der onbewezen fabelen verwezen of er wordt simpelweg over gezwegen. Maar wat deden dan de Wilhelmina-vertrouwelingen generaal van Heutsz en zijn zoon (latere SS'er) enkele dagen voor 's keizers vertrek naar het Limburgse Eijsden dan op diens hoofdkwartier te Spa? Waarom waren al eerder hutkoffers vol keizerlijke hofhoudelijke prullaria verzonden vanuit Duitsland naar Nederland zoals de Franse gezant in Den Haag berichtte aan zijn regering?
3
Zie de autobiografie van Rabe von Pappenheim Erinnerungen des Soldaten und Diplomaten 1914-1955, de Wikipedia-bijdrage over hem vergeet (sic) zijn geheimneuzige werk te Den Haag te noemen.
4
Als militair attaché te Praag werd Hasselman door de communistische Tsjechoslowaakse geheime dienst gefotografeerd in een balletrokje!
5
Zie voor de rol van Hasselman in de stadhoudersbrief-affaire en meer informatie over het Duitse spionagenetwerk in de aanloop naar de meidagen van 1940 mijn boek 'Bernhardgate' of dit Pro Republica artikel.




ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander