Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

Maatschappelijke Ongelijkheid
Webredactie - 7 december 2015


troonrede


Bron: SBS.com

Geweldig stuk over de "voordelen" van de Britse monarchie als Australisch staatshoofd en de "nadelen" als Australië haar onafhankelijkheid uitroept. Het sarcasme in deze argumenten is van toepassing op elke monarchale discussie.

NB: Als de vertaling hier en daar niet geheel klopt, bent u vrij dit in de reacties te corrigeren. Wij zijn geen professionele vertalers en hebben dit slechts als service gedaan voor hen die geen Engels kunnen lezen.

Stelling:
Australië moet een monarchie blijven om de geweldige Aussie traditie van maatschappelijke ongelijkheid op te houden.

Sinds kort neemt het debat over de identiteitscrisis van Australië tussen een constitutionele monarchie en een republiek dringender vormen aan. Beroepskomediant Nicolas Fischer biedt wat inzicht aan in wat de voordelen zijn van moeder Engeland en wat de verliezen zouden zijn als Australië haar koffers pakt, het thuis verlaat en haar onafhankelijkheid volledig omarmt.

Beste mede-Australiërs,

Het is onder mijn aandacht gekomen dat er een beweging in Australië groeiende is die onze Koningin wil vermoorden en haar lichaam in de dichtstbijzijnde rivier wil dumpen, zodat Australië een republiek kan worden. Ik weet niet precies welke beweging, maar als je een rechtgeaarde Australiër bent, dan zul je begrijpen dat ze grotendeels hetzelfde zijn.

De gedachte dat een Australiër het hoogste politieke ambt in Australië zou kunnen bekleden is net zo absurd als krankzinnig. In de 114 jaar sinds de landen in deze staat samenkwamen als een federatie, zijn we allen verenigd geweest in de gemeenschappelijke gedachte dat we allemaal te stom zijn om over onszelf te heersen en dat een familie van nobele (doch inteelt) Duitsers die in het Verenigd Koninkrijk wonen een veel betere keus is.

Dit land heeft altijd dat wakend oog van moeder Engeland nodig gehad voor het geval dat we iets krankzinnigs deden zoals oorlog voeren met een land waar we niks mee te maken hadden om te sterven voor een monarchie die grotendeels uit Nazi sympathisanten bestond. Australië is gebouwd op het idee dat er mensen zijn die geboren zijn om te heersen en dat er mensen zijn die geboren zijn als Australiër.

Maatschappelijke ongelijkheid is als Australisch als het kijken naar een potje cricket in een hete zomer. Sommigen kijken het vanuit boxseats en sommigen van ons zijn geboren verliezers. SBS Comedy heeft daar onderzoek naar gedaan. We willen dat je alle prachtige zaken in overweging neemt die maatschappelijke ongelijkheid ons land heeft gegeven en die we kunnen verliezen als we de monarchie zouden opgeven.

Bedenk wat een Australisch leven zou zijn zonder Aussie helden als Gina Rinehart en Rupert Murdoch, die alles hebben gegeven voor en aan dit land en daarvoor in ruil slechts miljarden, een aanzienlijk aandeel in onze mediabedrijven, en een beperkte stem in onze democratie vroegen.

Zonder hen zou dit een angstaanjagende plaats zijn, waar we leiders zouden kiezen met een beleid in het belang van het merendeel van de Australiërs. Als je naar de stembus gaat op verkiezingsdag, is het dan niet een opluchting te weten dat jouw stem totaal geen gewicht in de schaal legt? Ik weet wel dat ik het ontspannend vind, bijna net zo fijn als het uitoefenen van Australië's populairste tijdverdrijf: zonder geluid te maken met mijn handen in mijn schoot kijken naar een witte muur.

Wat Australiërs altijd heeft onderscheiden van anderen is dat we geen vragen stellen en weten dat we, als een rijk persoon praat, stil moeten zijn. Wat als dit land eigenlijk een republiek wordt? Het zou een bericht sturen aan alle Australiërs dat mensen die beduidende rijkdom erven het mogelijk niet geheel verdienen. Dat zou natuurlijk leiden tot een meer meritocratische maatschappij, wat betekent dat Australië slechts een stap verwijderd is als Sovjet Rusland te worden, geleid door zombie Lenin. De monarchie redt ons van zombie Lenin. Wil je echt je hoofd af laten bijten door een voormalig leider van de Bolsjewieken? Dat dacht ik ook niet.

Het is moeilijk om niet te kijken naar het geweldige werk dat de overheid van onze huidige federatie heeft verricht in het zoeken naar gevarieerde kandidaten van advocaten-opleidingen in heel Sydney.

Ik bedoel: het parlement van Australië is bedoeld om een representatieve doorsnede van de Australische maatschappij te zijn, en wie heeft er meer wereldervaring dan privéschool-jongensleerlingen die destijds behoorlijk wat moeilijke keuzes hebben moeten maken in het selecteren van wijnen. Sommige diners die ze bezoeken hebben zowaar meer dan 12 gasten! Over sociale druk gesproken! Ik bedoel, het is voor de hand liggend hoe deze vaardigheden zo gemakkelijk overgebracht kunnen worden naar het begrip voor de angst niet te weten waar je morgenavond zult slapen. Het is óf bij Rachael of Sally, toch? Moeilijke beslissing ...

Toch, bedenk eens dat als we de uitdaging aangaan om binnen onze maatschappelijke ongelijkheid een "gewone man" als ons staatshoofd te kiezen. Mensen zouden zomaar het idee kunnen krijgen, dat bij blanke mannen van geprivilegieerde families, de stress van elke dag die veel Australiërs ervaren, gewoon niet leeft.

Ik bedoel, een ruim deel van onze bevolking zou zomaar ineens op vrouwen of op minderheden kunnen gaan stemmen. Waarvan ik denk dat het voor de hand liggende resultaat is dat Australië maar een haartje verwijderd is om Sovjet Rusland te worden, geleid door een tijdreizende Trotsky die al die tijd op de maan heeft geleefd. Ik waarschuw je, dit gaat gebeuren ...

Bedenk waar we zouden staan als de levensverwachting van de eerste Australiërs niet 17 jaar minder zou zijn dan voor niet-inheemse Australiërs. Geen twijfel mogelijk dat het een gruwelijke nachtmerrie zou zijn als er respect zou bestaan voor een van de meest gemarginaliseerde minderheden in de ontwikkelde wereld. Als inheemse mensen, goed zijn voor slechts 3% van de bevolking, minder dan de 24% van onze gevangenissen zouden bevolken dan ze nu doen, weet ik niet of ik dit land nog zou willen erkennen. Als we een republiek zouden worden zouden we eindigen met een situatie waarin ons ideaal van maatschappelijke ongelijkheid serieus gevaar loopt.

Wil je werkelijk ook maar een kleine kans lopen dat de 12-jarige afstudeertermijn van onze eerste mensen zou kunnen stijgen boven de 10% ? Oh, kijk nou, we zijn al Sovjet Rusland. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb ...

Het is deze maatschappelijke ongelijkheid dat Australië tot de geweldige natie maakt die het nu is. Dus is het logisch dat de Britse monarch moet aanblijven als ons staatshoofd. Ik bedoel: waarom het risico nemen dat we een eerlijkere natie worden? Hoe heeft gelijkheid ooit iemands leven verbeterd?


Nicholas Fischer

 





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander