Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

Dient het WWF als een Trojaans paard voor de grootindustrie? (Deel 1)
webredactie 3 augustus 2015

Uitzending deel 2 van KLTV 2015/05/07 (Vertaling zie onder).

BRON: KLTV

De reden dat ProRepublica hier aandacht aan besteed is het volgende:
Het WWF werd op 11 september 1961 als "World Wildlife Fund" opgericht. Dit gebeurde evenwel niet op initiatief van enkele bezorgde natuurbeschermers, maar - schrik niet - door de Brits-Nederlandse adel Prins Philip van Engeland en prins Bernhard van Nederland, die vanaf 1962 optrad als president van de "WWF International". De nederlandse versie heet "Wereld Natuur Fonds" (WNF).

"Vandaag gaan we verder, beste kijkers, met de vraag of de internationale natuurorganisatie WNF (WWF) fungeert als Trojaans paard van de grootindustrie en hun enorme vernietiging van het milieu.

In onze eerdere uitzending bleek dat het WWF, hoewel zij sterk tegen de vernietiging van het regenwoud waarschuwt, zelf in de wereld van honderden milieuorganisaties echter sterk bekritiseerd wordt.

Bekritiseerd omdat het door de WWF verleende milieukeurmerk juist die bedrijven vrijpleit, die de meest ernstige milieudelicten plegen. Om dit dubbelzinnige gedrag van het WWF te begrijpen is een blik op de geschiedenis van het WWF de moeite waard.

Het WWF werd op 11 september 1961 als "World Wildlife Fund" opgericht. Dit gebeurde evenwel niet op initiatief van enkele bezorgde natuurbeschermers, maar - schrik niet - door de Brits-Nederlandse adel Prins Philip van Engeland en prins Bernhard van Nederland, die vanaf 1962 optrad als president van de "WWF International".

Prins Bernhard lijfde bij de start onmiddellijk de olie- en chemigigant Shell als sponsor in. Dit bezorgde de milieu-organisatie reeds vanaf het begin een schimmige en tegenstrijdige reputatie. Want Shell werkte op dit tijdstip niet alleen met extreem vervuilende pesticiden, maar veroorzaakte in 1967 in het Kanaal de eerste olieramp uit de naoorlogse periode. Hierdoor stierven alleen al 15.000 zeevogels.

Dit voorkwam niet dat voorzitter Prins Bernhard sponsoren bleef zoeken tussen dergelijke grote multinationals. Zo richtte hij in de jaren '70 de "Club van 1001" op. In die club betaalden 1001 personen 10.000 dollar per persoon in een fonds ten behoeve van het WWF. De leden van deze club kwamen één keer per jaar bijeen voor het zogenaamde "Panda Bal".

Het lidmaatschap van de "Club van 1001" was strikt geheim. Toch slaagde de Britse journalist Kevin Dowling erin twee ledenlijsten, van 1978 en 1987, in handen te krijgen. De lijsten van deze deelnemers zijn zeer vergelijkbaar met de gastenlijsten van de eveneens door Prins Bernhard gelanceerde Bilderberg-conferenties. Zo stonden destijds de Amerikaanse minister van Defensie McNamara en de Nederlandse minister van Financiën Grappenhaus op de lijst, tesamen met diverse politici en veelal vooraanstaande figuren uit de financiële en media wereld en de grootindustrie.

Zoals bijvoorbeeld Fiat baas Agnelli, de directeuren-generaal van Shell en BP, Dr. Zahn van Daimler-Benz, Peter von Siemens, de mediamogols Axel Springer en Baron Astor van Hever (Hiewer) evenals de grote bankiers David Rockefeller, Tibor Rosenbaum en Edmond Rothschild. Daarnaast ook nog bijvoorbeeld de Pakistaanse miljardair Aga Khan IV, de Afrikaanse dictator Mobutu en vele andere bekende persoonlijkheden uit politiek en bedrijfsleven.

Dit roept onvermijdelijk de vraag op of al deze anders door macht en winst geobsedeerde leiders ineens echt een innerlijke transformatie hebben ondergaan en ineens een hart voor het milieu bleken te hebben gekregen. Nauwelijks, want ook daarna zijn bedrijven zoals Shell en BP nog steeds verantwoordelijk gebleken voor veel door de mens veroorzaakte natuurrampen. Maar wat is dan hun drijfveer? Welk belang kan de WWF dienen voor de machtigste mensen in de wereld? En waarom moet dit alles zo geheim blijven? Hierover bestaan diverse speculaties.

Onbetwist feit is echter dat ook al is het tijdperk van Prins Bernhard bij de WWF voorbij, er heden ten dage meer dan ooit nauwe banden bestaan tussen het WWF en de big business.

Een voorbeeld daarvan is Jason Clay, vice-president van de "WWF USA". Hij heeft een controlenetwerk geimplementeerd in "WWF International", genaamd "Market Transformation" dat de relaties van het WWF met de multinationals regelt. Clay kondigde in 2010 aan dat hij met de 100 grootste concerns in energie- en voedselsector verdragen wil sluiten, omdat (citaat Clay): 'als zij zich verbeteren, dan zal de rest in de branche volgen'".


Gerelateerd: Antworten zum "Faktencheck" des WWF





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander