Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Grote Schoonmaak: ontbernhardisatie
Webredactie

poster boek bernhard



Vroeger werden straten, pleinen, verenigingen, ziekenhuizen vernoemd naar bekende mensen die in gunstige zin iets voor de gemeenschap hadden betekend, hoewel daarmee soms onvoorstelbaar geknoeid is. ik kan me namelijk niet voorstellen welke enorme verdiensten 'prins' Hendrik, Bernhard, Marijke of Irene von Lippe, of Zorreguieta voor het Nederlandse volk hebben gehad of nog hebben. Niettemin worden deze lui al jaren 'vernoemd' zonder dat ze daar met goed fatsoen 'recht' op hebben. Die 'straatreclame' wordt gratis verspreid door de bewoners van een straat of door leden van zo'n organisatie.

Soms is er wel eens een fout gecorrigeerd, wanneer bleek dat de persoon in kwestie in plaats van een voorbeeldfiguur juist het tegendeel daarvan was geweest. Dat lot viel bv. ten deel aan politici of soldaten die bij nader inzien van 'de verkeerde kant' waren geweest, zoals de zelfs heilig verklaarde Balthasar Gérard, de moordenaar van Willem van Oranje, Van Heutsz, Adolf Hitler en Jozef Stalin.

Pro Republica begrijpt best — en nu beperk ik me verder tot Lippe — dat déze schobbejak met zijn gedraai en gelieg door domme overheden is gepousseerd, die daarbij werden geholpen door een per definitie falsificerende oranje-gezinde geschiedschrijving alsook door gekochte dan wel nimmer zelfstandig denkende media-magnaten. Zo slaagde Lippe er in om in zo goed als alle gemeenten in het straatnamen-register een plaats te veroveren. Maar wij snappen met de beste wil van de wereld niet waarom deze crimineel, bedrieger, oplichter, rokkenjager, aartsleugenaar, profiteur en geldmaniak — bijna even erg als Amsberg en Zorreguieta — eenmaal omhoog gekomen, niet onmiddellijk door de straat zelf werd neergehaald en bij het huisvuil gedumpt.

Misschien is er niet van meet af aan gewaarschuwd tegen deze charlatan, die echter — zoals gebruikelijk bij elke monarchie in heden en verleden — immer op voorhand de steun genoot van een erfelijk belaste familie, van stekeblinde politici en van het zo simpel met feestjes, prullaria, mooie pakken en indrukwekkend protocol te beïnvloeden onderdanendom. Wanneer zo'n windbuil eenmaal ergens zit is hij niet meer van die plaats weg te branden. Het is precies hetzelfde verhaal als met de bestaande monarchie: wanneer je die niet meteen haar congé aanzegt, maar bv. vervangt door iets ceremonieels, raak je haar nooit meer met goed fatsoen kwijt. Zelfs als zo'n sloeber al lang dood en begraven is, durft niemand het de familie, de politici en het volk eerlijk te zeggen dat het een schande voor iedereen is dat wij in dit landje nog voortdurend herinnerd worden aan deze inferieure mens als ware hij een groot man, een held en een voorbeeld voor ons allen. Ook zijn dochter houdt immer haar koninklijke mond als het om pappie gaat. Wellicht vreest ze haar eigen ontgoddelijking?

Onze minachting over een dergelijk gedrag strekt zich nog verder uit, met name tot al degenen die ooit in staat waren met of zonder laweit de smeerlap achter de tralies te krijgen. Hadden zij dat gedaan, dan waren wij in Nederland bevrijd van die ergerlijke smet op onze nationale geschiedenis.

Ik moet echter onmiddellijk toegeven dat zich nog smeriger zaken in ons recente verleden hebben afgespeeld, zoals de oorlogen — ik corrigeer onmiddellijk: de politionele acties — in Indonesië of het totaal zinloos deelnemen aan de Amerikaanse misdaden — weer moet ik mezelf verbeteren: vredesoperaties en ziekenhuizen/scholenbouw — in het Midden-Oosten en Centraal-Azië.

Hier gaat het nu echter om het aan de kaak stellen van het onzindelijke — of moet ik schrijven: het ongelooflijke stupide en staatsrechtelijk onbehoorlijke gedrag — van Den Uyl cum suis — zoals van Van Agt — die van mening waren dat de monarchie en met name de toenmalige dragers daarvan, een zegen voor het Nederlandse volk waren. Het is bijna ongelooflijk. Overigens waren die goeiige Cohen en die vers gebakken professor Halsema destijds terzake geen haar beter.

Er is zo ongelooflijk veel te vertellen over de schunnige daden van Lippe, dat het onmogelijk is daarvan in kort bestek een deugdelijke samenvatting te geven. Wij adviseren iedere geïnteresseerde de voortreffelijke en boeiende dissertatie te lezen van Dr. Annejet van der Zijl, Bernhard, een verborgen geschiedenis, (Amsterdam 2010).

Het is niet zo dat het boek literair en historiografisch onberispelijk is. Soms dacht ik wel eens dat mevrouw, wellicht onder invloed van de koninklijk uitverkoren historicus Fasseur, geprobeerd heeft om het afzichtelijke gedrag van Lippe begrijpelijker te maken door te zoeken naar verzachtende omstandigheden, die wellicht te vinden zouden zijn in diens jeugd en jongelingsjaren. Ja, de man zal best erfelijk belast zijn geweest, zoals Hitler dat ook was, en de Weimarrepubliek was geen pedagogisch paradijs, maar dat was geen enkel Europees land.

In wezen vind ik dat verklaren niet zo relevant. Het is ook niet echt de taak van de historicus zich daarover druk te maken. Dat moeten de psychiater en de rechters maar doen. De serieuze geschiedvorser wil vooral de precieze feiten kennen en het zal hem een zorg zijn dat 'keizer Hitler' een moeilijke vader, een domme moeder en slechte onderwijzers heeft gehad. Het psychologisch gezwam lijkt er toe te kunnen leiden dat de belangstelling minder naar de slachtoffers gaat en meer naar de dader(s). Het zou zelfs kunnen zijn dat gruwelen geen misdaden meer zijn maar ontsporingen die je eigenlijk niemand kwalijk kan nemen. We moeten wel het beestje bij zijn naam blijven noemen.

Wat is er mis met Lippe ('Prins Bernhard')?

Boef Bernhard

Heel wat
Veel was natuurlijk al bekend door het boek van Wim Klinkenberg, Prins Bernhard, een politieke biografie, (Haarlem 1979), ook al — of juist omdat — het met misprijzen werd begroet door de meeste regimetrouwe historici. Het boek van Ton Biesemaat, Bernhardgate, of hoe de Prins der Nederlanden zijn verleden schoonpoetste (Rijswijk 2007) borduurt hierop voort en biedt nieuwe feiten en bronnen. Van der Zijl bevestigt met haar dissertatie het negatieve beeld dat Klinkenberg als eerste heeft geschetst.
Dat is opmerkelijk omdat ook professor Cees Fasseur (de schoenpoetser) bij haar proefschrift was betrokken en er in zekere zin ook zijn zegen aan heeft gegeven. Van belang zijn ook ZKH, Hoog spel aan het hof van Zijne Koninklijke Hoogheid, van Jort Kelder en Harry Veenendaal (Amsterdam 2009) en De prins kan mij nog meer vertellen, van Gerard Aalders (Rijswijk 2009) alsmede het al wat oudere Beroep: meesterspion, het geheime leven van Prins Bernhard (Amsterdam 2002) door Philip Dröge.

Inmiddels ligt er, alle officiële pogingen tot ontkenning en verdonkeremanen ten spijt, een karrevracht aan bewijs dat Lippe niet deugde. Het is nog erger: volgens de geldende wetten van vandaag én van gisteren, is die man niet anders te kwalificeren dan als crimineel. (Red.: Wij hebben hierover veelvuldig op deze website geschreven. Zie het archief op deze website.

Hieronder volgt een korte opsomming van de feiten waaraan Lippe zich heeft schuldig gemaakt.

  1. Landverraad, subsidiair desertie. Door in mei 1940 te vluchten naar het buitenland op het moment dat hij, als lid van de koninklijke familie en als echtgenoot van de troonopvolgster, juist op zijn post had dienen te blijven. Laten we niet vergeten dat Bernhard formeel lid was van de Nederlandse strijdkrachten en dus daadwerkelijk is gedeserteerd.

  2. Hoogverraad (Misdrijven tegen de veiligheid van de staat). Door Hitler aan te bieden om tijdens de Duitse bezetting het bestuur over Nederland uit te oefenen. Dit schreef Bernhard aan Hitler in 1942 (de zogenaamde stadhoudersbrief). Verboden volgens artikel 97a, W.v.Str. Bestraft met maximaal levenslange gevangenisstraf.

  3. Samenzwering tegen de staat (Misdrijven tegen de veiligheid van de staat). Door tijdens de zogenaamde Greet Hoffmansaffaire te pogen Juliana te doen afzetten. Verboden volgens art. 96, W.v.Str., bestraft met levenslange gevangenisstraf.

  4. Hulp aan de vijand in tijd van oorlog. Door in 1944 de details van de voorgenomen Engelse luchtlanding bij Arnhem te verraden aan de Duitsers. Verboden volgens art. 102, W.v.Str., bestraft met levenslange gevangenisstraf.

  5. Lidmaatschap van een criminele organisatie. Lippe was sinds 1931 lid van de nazi-jeugdorganisatie Sturm, later van de SA en de SS, maar ook van de NSDAP (lidmaatschapsnummer 2 583 009). Lippe was dus een overtuigde nazi. Verboden volgens art. 140, Wetboek van Strafrecht. Maximale gevangenisstraf van 6 jaar.

  6. Voor Bernhard telden grenzen minder dan voor u en ons. Wat hij in Nederland deed, probeerde hij ook elders. Zo in Indonesië. Bijvoorbeeld met de organisatie, financiering en bewapening in 1949 van een staatsgreep in Bandoeng, uitgevoerd door kapitein Raymond Westerling. Deze actie was gericht tegen de jonge republiek Indonesië, maar daardoor niet minder strafbaar. In dat land zou Bernhard de doodstraf hebben gekregen. Trouwens, vermoedelijk zou Lippe's vanwege zijn werkzaamheden als spion voor de nazi's (voor de bekende chemiereus IG Farben) niet alleen in Nederland, maar ook in Engeland, Frankrijk en de VS vervolgd hebben moeten worden.

  7. Lippe is ook nooit berecht voor een hele reeks minder zware vergrijpen, maar zou voor verschillende daarvan minstens jaren in de bak hebben moeten doorbrengen. Bijvoorbeeld de diefstal (verduistering) van gemeenschapsgeld via allerlei manieren, bijvoorbeeld door het aannemen van steekpenningen. Het bekendst is wel de in 1976 aan het licht gekomen Lockheedaffaire, waarbij Lippe minstens een miljoen dollar aan smeergeld heeft ontvangen. Voor de firma Lockheed was en is dat een peuleschil. Tenslotte heeft dat bedrijf ten koste van de Nederlandse belastingbetaler zulke immense bedragen binnengeharkt dat het miljoen als een soort relatiegeschenk kan worden aangemerkt.

  8. Maar ook in het persoonlijke leven was Lippe niet zuiver op de graat. Als representant van aan lager wal geraakte Duitse adel is het overigens wel te begrijpen dat hij bezeten was van geld en geen kans onbenut liet om zijn kas te spekken. Al was het alleen maar om zijn dure smaak te kunnen bevredigen. Lippe was verzot op alles wat snel was. Zoals ze het in de VS zeggen, het ging hem om 'fast women, fast cars and fast money.' In zijn levenslange jacht op snelheid, verwierf Lippe een indrukwekkende bedrevenheid om zich te omgeven met mythes, waardoor de buitenwereld een volstrek verkeerd beeld van hem werd voorgeschoteld. Bernhard was, zoals het in het Duits heet, een 'gnadenloser Selbstdarsteller,' maar wel een goede dus.

Maar vergist u zich niet:
het beeld, zoals dat door de historische knutselaar Fasseur werd geschetst, namelijk dat van een joviale, wat ondeugende levensgenieter, strookt niet met de werkelijkheid. Lippe was een gewetenloze schurk die zonder met de ogen te knipperen zijn omgeving belazerde. Een vent die trouwde om allerlei redenen, behalve uit liefde, vriendschap of respect. Het ging hem vooral om het geld en de macht. Geen wonder dat hij zijn leven lang achter andere vrouwen aan heeft gelopen en een onbekend aantal buitenechtelijke kinderen heeft verwekt.

  • Welke vrouw wil nu wonen in een straat die genoemd is naar een systematische echtbreker, een ontrouwe hond zoals er maar weinigen zijn geweest?

  • Welke eerzame burger, die zijn belastingen op tijd betaalt, die de wet respecteert, die zijn vrouw niet bedriegt, wil nu wonen aan een plein dat de naam draagt van deze Bernhard?

  • Hoeveel fatsoenlijke weggebruikers zouden er zijn die wonen aan een plein dat vernoemd is naar deze Bernhard, een man voor wie ook de verkeersregels helemaal niets betekende en die talloze anderen in gevaar bracht door zijn roekeloze rijstijl?

  • Wie wil er nu wonen in een laan die de naam van een landverrader eert? Wie kan zich identificeren met een deserteur? Wie, die in zo'n straat woont, schaamt zich niet als hij zijn kinderen moet uitleggen, wie die man was naar wie 'hun' straat of plein is vernoemd?


Geen boef in onze buurt!

Ontbernhardisering
Pro Republica verzoekt aan alle Nederlanders, republikein of niet-republikein, om in hun gemeenten mee te werken aan ons initiatief Nederland-Bernhard-vrij te maken. Duidelijk richten wij ons tot de gehele bevolking. Het kan en mag immers niet zo zijn dat aan de monarchie welgezinde burgers gerekend worden tot goedpraters van het gedrag van Bernhard, die een gemeentelijke en nationale schande is.

Dat het vernoemen van de schavuit destijds overal min of meer geruisloos is geschied, moet toegeschreven worden aan de destijds nog weinig kritische instelling van ons volk jegens zijn politieke, culturele en geestelijke leiders. De volksgemeenschap is nu echter geseculariseerd, gedemythologiseerd en gedemocratiseerd.

Bovendien is met name de geschiedkundige wetenschap dermate ver gevorderd dat tegenwoordig iedereen wel inziet hoe we door de autoriteiten vroeger min of meer met open ogen bedrogen zijn, Er is trouwens echter, zoals gezegd, ook zoveel meer over bekend.

Wij zijn ervan overtuigd, dat wanneer men 10 of 20 jaar geleden wist over Bernhard wat we nu weten, er ware volksopstanden zouden zijn uitgebroken tegen een zo schandalige vernoeming. We hebben dus het een en ander in te halen.

Wat nu te doen

  1. Bespreek dit bericht met Uw straat- en buurtgenoten

  2. Gebruik social media zoals twitter en facebook. Tweat uw gemeente met #prinsbernhardweg.

  3. Organiseer een vergadering het liefst in de Bernhardstraat

  4. Stuur ingezonden brieven naar de plaatselijke pers met het verzoek om adhesie te betuigen

  5. Probeer via eigen print- of drukwerk iedereen ook buiten de betrokken straat te bereiken

  6. Vorm ter vergadering een actiecomité

  7. Schrijf -bijvoorbeeld op basis van de gegevens die U hier worden aangereikt — een korte maar kernachtige brief aan zowel het college als aan de raad

  8. Neem zo mogelijk ook contact op met andere gemeenten ter zake

  9. Ga na het bezorgen van uw print- of drukwerk ook zo veel mogelijk bij de mensen op huisbezoek: geen beter contact dan mond-tot-mond-reclame

  10. Ga ook op de markt staan

  11. Probeer een onderwijzer voor de goede zaak te winnen

  12. Weet dat wanneer Uw actie succes heeft, tientallen andere gemeenten U om raad zullen vragen, zodat heel Nederland binnen de kortste keren ontluisd is.

Tot slot: gebruik zo vaak mogelijk het nieuwe spreekwoord: LIEGEN ALS PRINS BERNHARD.

Ondersteuning actie door middel van postkaarten:

Ontbernhardiseringsactiekaart voor

Ontbernhardiseringsactiekaart achter

Om in bezit te komen van 3 ontbernhardizeringskaarten maakt u 3 euro over
op banknr. 7663800 t.n.v. Stg Website Pro Republica met vermelding van naam en adres.
Bij ontbrekende en niet te achterhalen adresgegevens beschouwt ProRepublica het ontvangen bedrag als donatie.

Maak 5 euro over en u ontvangt 6 ontbernhardizeringskaarten.
Voor grotere aantallen mailt u ons via het contactformulier.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander