Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Machangulo: ondergang en redding van ProRepublica
Webredactie



Machangulo ingeruild voor volgend dubieus project.


Al die abdicatie-flauwekul van hof-, NOS- en andere narren hebben de schande van Machangulo niet uitgewist.
Die afrekening staat nog open.

Willem-Alexander:
'Ik zweer dat ik de vrijheid en de rechten van alle nederlanders zal beschermen'
'Bij Mijn inhuldiging en beëdiging zei Ik dat in het koninkrijk der nederlanden iedereen zijn stem mag laten horen en op voet van gelijkwaardigheid méébouwen'

Fase A. Het geknoei en gelieg ter plekke (2008-9)
De ellende, begonnen in 2008 en, hoewel formeel geëindigd op 20 november 2009, ettert nu nog steeds door. De zaak-Machangulo wordt in de wetenschappelijke studiegroep van Pro Republica van meet af aan intensief gevolgd. Het blijkt dat het echtpaar Amsberg-Zorreguieta (A-Z) de publiciteit betreffende de in 2007 opgezette bouw door de wereldwijde jetset van een gigantisch vakantiepark in Machangulo (Mozambique) al gauw in handen gegeven heeft van Hoedeman, royalty-verslaggever van de Volkskrant, zelf benoemd voorzitter van de "Vereniging Verslaggevers Koninklijk Huis" en volgens onze vakgenote Dr. Annet Mooij een 'irriterende' man, berucht om zijn 'knipmesjournalistiek' en hogere 'uitlegkunde' van de uitlatingen van Amsberg sr. (Dag in dag uit p. 268) Uit zijn rapportages in de krant blijkt eveneens dat Hoedeman zich zeer gestreeld voelde door zijn intieme vriendschap met de famlie A-Z en zijn hoge uitverkiezing. Ook uit diens latere scripta blijkt een onaangenaam minderwaardigheidscomplex jegens 'meerderen'.

Op 11 juli 2008 vond de officiële presentatie van 'het grootste menslievende ontwikkelingsproject ooit' plaats in de Wassenaarse woning van A-Z. Onder het goedkeurend oog van Hoedeman lichtte Amsberg de 80 gasten in over zijn adembenemende plannen, waarover misschien hier en daar nog wat onduidelijkheid bestond. Hij wilde de 'instabiliteit van pers, politiek en volk opheffen'. Er mocht geen enkel misverstand bestaan over de 'ware, edelmoedige bedoelingen van het echtpaar.' Zeer uitvoerig - en onverstandig - ging hij in op de relatie met zijn grootvader Bernhard Lippe, wiens levenswerk hij wilde voortzetten.

Nog dommer was zijn echtgenote, die zich altijd en overal mee pleegt te bemoeien, en ook nu per se enige duiten in de zak wilde doen over de door haar zo gekoesterde privacy. Met veel omhaal van woorden maakte zij duidelijk dat het project een zuiver particuliere aangelegenheid was van haar edelaardige familie. Daar had deze recht op. Wat dit soort hoge mensen, die zulke grote verantwoordelijkheden dragen en die dag en nacht voor het vaderland in de weer zijn, met hùn zuur verdiende centen uitvoeren, was uitsluitend hun zaak. Ze willen doen en laten wat ze zelf wensen zonder inmenging van die vervelende linkse journalisten 'en ander rapalje' Men leze de (Volks)kranten van die dagen. Het was wel een beetje erg dom om zulks uit te flappen op nota bene een publieke propagandabijeenkomst. Toen bleek wederom dat deze vrouw meer lichaam dan geest was.

Naarmate uit binnen- en buitenlandse bronnen zeer objectieve informatie beschikbaar kwam, bleek steeds meer dat A-Z-H het publiek voorgelogen hadden en nog steeds doorgingen met dat vulgaire bedrog. Alles wat er mis kón lopen, is er dan ook fout gegaan. Ondeskundigheid van de leiding op alle niveaus, falende voorlichting, geen geld voor de arbeiders, geen enkele realisering van de toegezegde zegeningen (huizen, schooltjes, kliniek, marktplaats, werkgelegenheid). Maar wel grote onrust bij de bevolking, waartegen politie en leger moesten worden ingezet en onherstelbare schade aan het prachtige natuurgebied, waarover de Italiaanse biologe Alessandra Soresino - "Preliminary Assessment of the Machangulo local community", May 2009 - uitgebreid publiceerde. Welke informatie daarna plots overal van het scherm verdween. Juist dezer dagen lijkt er echter licht te komen in deze bizarre duisternis. Ieder zal er begrip voor hebben dat Pro Republica zo veel mogelijk vooral waar het namen betreft - nomina sunt odiosa - uiterst voorzichtig opereert.

In Nederland ergerden Kamers en pers, op grond van de betrouwbare informatie, zich niet alleen aan de huichelachtige kletspraatjes van A-Z en hun slippendrager Hoedeman, zij maakten zich ook grote zorgen over de financiële consequenties - met name de beveiligingskosten - van alle daar aanwezige avonturiers. De klungelende regering-Balkenende bleek duidelijk niet opgewassen tegen 'Wassenaar'.

Langzamerhand was het iedere weldenkende Nederlander dus geheel duidelijk dat de rampspoed in Machangulo niét was toe te schrijven aan de Nederlandse republikeinen, die juist de vinger op de zere plekken hadden gelegd, maar aan A-Z-H. De domheid waarin Nederland werd gehouden en de lacherige onbenulligheid van het arrogante en zich 'onschendbaar' wanende echtpaar deden het NRC besluiten twee ervaren en betrouwbare journalisten, Starink en Vermaas, naar Mozambique te sturen om over hun bevindingen daar naar eer en geweten te rapporteren. Op 17 oktober 2009 opende hun artikel 'De prins, de premier en het project' geheel Nederland - inclusief de RVD en de oranjeverenigingen - de ogen, nadat op 9 oktober 2009 HP-DeTijd al aan Amsberg had laten weten dat het Nederlandse volk hem 'zat' was. Op 20 november 2009 schreven A-Z aan Balkenende een brief - waarvoor een lagere-school-kind zich zou hebben geschaamd - waarin zij mededeelden gedwongen te zijn het huis te verkopen. De schuld daarvan lag uiteraard niet bij hen.

Daarna hebben A-Z zich constant gedragen als vermoorde onnozelheden
Amsberg vertelde iedereen die het maar horen wilde dat hij 'slapeloze nachten' had. De domme en verwaande kwast hoopte wellicht daarmee medelijden op te roepen wegens de 'schandelijke beledigingen', hem en de hele monarchie door die rooie rakkers aangedaan. Ook zijn kinderachtige en leugenachtige beweringen, als zou zijn 'werk'(?) in en voor Nederland 'het belangrijkste in zijn leven zijn', behoren tot de categorie lullificatie. Moeder Amsberg, al eerder geëmotioneerd door de kritiek, twijfelde echter niet aan de 'goede intenties' van A-Z en deed een oproep aan de pers 'om a.u.b. eerlijk te berichten over de kwestie'. Volgens haar waren er 'heel veel dingen geschreven waarvan betrokkenen moesten weten dat ze ingekleurd zijn' (Trouw en Brabants Dagblad 7 november 2009).

De oproepen maakten meer een bespottelijke dan reële indruk. Verwaand vorstelijk publiek meent kennelijk dat het andere vulgus - dat van de verkleedpartijen en het gebral op de NOS -geïnteresseerd zou zijn in de slapeloze nachten van die domme pilsdrinker of in het quasi-gehuilebalk van een vrouw die alleen voor de kerst-televisie de filantroop uithangt of in de kunstmatige tranenproductie van een doorluchtige staatsrechtelijk-onbenullige comediante in haar jofele korte jurkje. Wellicht zou deze lieve jongedame veel liever van meet af aan los geslagen hebben op dat domme, hebzuchtige en jaloerse volk, dat - woonde het in Argentinië - , al lang gewoon in zee gekieperd zou zijn. Je bent een echte Zorreguieta of je bent het niet.

Nadat A-Z-H op 20 november 2009 dus aan de premier de mislukking van het 'grootse, menslievende, niet-commerciële ontwikkelingsproject ooit' had toegegeven, moest er door de betrokkenen puin geruimd worden. In de eerste plaats door de Volkskrant, dat ter plekke twee sublieme opvolgers - Rengers en Schoorl — van Hoedeman benoemde, wat een hele verademing was, hoewel laatstgenoemde in een artikel van 7 januari 2010 over Machangulo nog eens flink mocht uithalen naar de republikeinse media, die hij 'kwaadsappigheid' verweet evenals 'verdraaiing van de goede bedoelingen tot hebzucht ten koste van de natuur en de armen. Hij werd door de krant ook financieel in staat gesteld om een, sorry: DE biografie, over 'Willem IV Van prins tot koning', waaraan hij in 2006 begonnen was, te voltooien, een hagiografisch lor, welke het goddelijk koningschap van Van Amsberg diende voor te bereiden en tevens moest aantonen dat hij, Hoedeman, ondanks de Machangulo-ellende, Amsbergs trouwste dienaar was gebleven en zelfs nog steeds tot de intimi van het hof behoorde. Walgelijk en naar alle waarschjinlijkheid niet eens waar.

Hoedeman moge dan af en toe een vaardige journalistieke pen voeren, daarmee was hij nog geen betrouwbaar mens, laat staan een wetenschapppelijk historicus. Collega Dr. Mooij (p. 308 ev) vermeldt de' pijnlijke martelprimeur uit 2010 van diezelfde Hoedeman, die niets geleerd had noch iets vergeten was van het (eigen) verleden.

Na Hoedeman moest ook hoofdredacteur Broertjes - die de schavuit Lippe als zijn 'tweede vader' beschouwde (Mooij 248) en zich daarnaar ook gedroeg,- het veld ruimen. Hij kon weggepromoveerd worden naar Hilversum, terwijl op lager redactioneel niveau Du Pré aantrad, die al gauw weer samenwerkend met Hoedeman redivivus zich bepaaldelijk niet als iemand gedroeg die zich bewust was van het zwaarbeladen koloniaal, militaristisch en monarchaal verleden en recente heden van de krant. Hij deinsde er niet voor terug collegae te kapittelen om hun historische onkunde maar vergat intussen wel te vermelden hoe zeer de eigen krant gezondigd had in Machangulo. En tot op de dag van heden zondigde. Zo zou hij op zijn minst fatsoenlijk kunnen reageren op de uiterst correcte brieven van Pro Republica.

Ook verscheen er een nieuwe ombudsvrouw ten tonele, mevrouw Margreet Vermeulen. Haar positie is niet benijdenswaard. Tot haar portefeuille behoort het reageren op lezersbrieven, welke naast veel lof ook bittere kritiek bevatten. De ombudsvrouw moet dan tussen Scylla en Charybdis kiezen, wat een onmogelijkheid is. Daarmee is haar beroep bijkans nog moeilijker dan dat van de hoofdredacteur. Waarbij komt dat haar hulp zo goed als altijd wordt ingeroepen voor historische problemen met collegae proximi als betrokkenen. Een duivels beroep. Pro Republica is in alle geval vol goede moed: er is in elk geval iemand die luistert.

Fase B. Samenspraken tussen de belanghebbenden (november 2009-januari 2010)
Anders dan voor de Fase A beschikken historici voor fase B niet over de archivalia welke uitsluitend in het bezit zijn van de betrokkenen: A-Z, de Regerings Verhullings Dienst (RVD), de Volkskrant, Hoedeman - die wellicht via zijn collega Breedveld ook Van Loenen (?) namens Trouw had kunnen overreden 'mee te doen', die dat dan contre-coeur gedaan moet hebben - en het advocatencollectief Cozzmoss, bestaande uit enkele zéér zelf ingenomen, pedante en voor geen redelijk weerwoord vatbare, getoogde formalisten, die later nog al eens stuivertje gewisseld hebben. Hoewel er zeker waarheid schuilt in het gezegde dat in een woestijn zonder water zelfs de taaiste kameel versmacht, is het toch eveneens ook soms ver buiten de waarheid zomaar te beweren dat historici zonder de traditionele bronnen in een terra incognita, een onbekend land, leven. Er bestaan immers aan andere wetenschappen ontleende methoden als deductie en inductie, terwijl moeder aarde soms vele geheimen onverwachts prijs geeft.

Aan het eind van of nà het annus horribilis 2009 zijn genoemden rond een tafel gaan — waar ? — zitten, opdat het recht terzake zou zegevieren. Zorreguieta, naar bekend altijd haantje de voorste als het ging om haar privacy, behoefde slechts te herhalen wat zij maandenlang uitgekreten had : het rode rapalje, dat haar alle privacy en ontspanning misgunde, moest hangen. Omdat er echter zoveel republikeinse geluiden waren, moest er een keus gemaakt worden wélk Barbertje moest hangen. Politieke partijen of politici vielen omiddellijk als te riskant en 'onhaalbaar' af. Gelukkig waren er ook republikeinse genootschappen.

Eigenlijk bleef het jonge Pro Republica als enige kandidaat voor de Argentijnse terechtstelling over. De vergadering moet het er moeilijk mee gehad hebben. Pro Republica stond en staat nl. bekend als een duidelijke, polemologische en pacifieke organisatie, die zelfs elk quasi-geweld verafschuwt en slechts met de pen de constitutionele strijd voert. Zorreguieta's drenzerig gedrag ten spijt kon dus nergens iets strafbaars tegen Pro Republica worden ingebracht. Zelfs over haar trotse bewering dat zij heel erg bijzonder was en zelfs over haar vurige begeerte de hoogste des lands te worden - dat ze nu binnen handbereik had - , werd binnensmonds gegniffeld.

De andere gespreksdeelnemers waren met de inbreng van Zorregieta ook daarom zo ongelukkig, omdat in de grondwet staat - althans bij nadere interpretatie kon staan — dat zij onschendbaar was. Zorreguieta's domme interventie leidde er echter toe dat de vergadering zich van nu af steeds meer ervan bewust werd dat elk verband tussen deze rechtszaak en Wassenaar levensgevaarlijk voor de familie Amsberg en voor de hele monarchie was, die toen al aan de rand van de afgrond gebalanceerd moet hebben. Iedere aanwezige ging steeds meer beseffen dat Zorreguieta's uitspraken over het linkse rapalje bij verspreiding dodelijk voor haar konden uitpakken. Of men zou alle archieven moeten gaan zuiveren, een bezigheid waarin de meeste monarchieën grote ervaring hebben. Maar dat leek met al die mediale archieven onbegonnen werk. De vergadering leek muurvast te zitten. Tot een van de rechtsgeleerde heren opmerkte dat het in vaderlandse rechtszaken nimmer ging om de waarheid en niets dan de waarheid tout court, maar om de formele juistheid van de al dan niet relevante bewering. Ergo, zo luidde de conclusie: A-Z zouden helemaal niets met de onderhavige kwestie van doen hebben, als men het spelletje maar slim-formeel speelde.

Zo leidde de zgn.'monarchale stommiteit' van Zorreguieta ertoe dat de vergadering spoorslags en rigoureus 1) alle tot nu gevoerde discussies over een mogelijk door Pro Republica te betalen 'boete', ook wanneer dat uiteindelijk bij een liefdadigheidsinstelling zou terecht komen, schrapte; 2) dat men nu als de gesmeerde bliksem op zoek ging naar mogelijke andere misdaden van Pro Republica, die, ook al hadden ze dan niets met A-Z van doen, gebruikt zouden kunnen worden om Pro Republica uit te schakelen. Het was precies de omgekeerde wereld: niet een vergrijp leidt tot veroordeling maar bij de veroordeling werd een delict gezocht. De groffe zoekmachines van Cozzmoss produceerden vervolgens met veel pijn en moeite elf overtredingen van de reprowet, die overigens niet te vinden waren op de website van Pro Republica en uiteraard ook niet in de Google cache. Dat was natuurlijk vreselijk dom. Minstens zo erg was dat ook de advocaat van gedaagde voortdurend panisch bang was dat hij zijn centen niet zou beuren.

De schriftgeleerden van Cozzmoss beweerden schaamteloos dat dit gemis aan reprogelden heeft geleid tot onnoemelijke schade aan de Volkskrant. Onze al meergenoemde collega Dr. Mooij spreekt in haar studie over 'hommeles in eigen huis' (p. 254 -326). Het was me inderdaad daar het rotzooitje wel.
Naast de monarchistische eigen koers van Broertjes en Hoedeman was er de al in 2001 ingezette daling in de oplage en in de advertentie-inkomsten. Volgens een onderzoek uit 2004 deed de krant het slechter dan de landelijke bladen. Er waren problemen en ruzies over het formaat; er was een richtingenstrijd, er werd gevochten over de losse verkoop, de gratis krant, de zondagskrant. Zo kan ik doorgaan. Het dramatische vonnis werd in 2012 geveld. Pro Republica werd als gedaagde veroordeeld. Op het advies in Hoger Beroep te gaan, durfden en konden wij niet ingaan; geen euro meer in kas, meer dan 15.000 euro heeft het gekost. Uw donatie is dan ook nog steeds zeer welkom op banknr. 766.38.00 t.n.v. Stg. website Pro Republica. En stel nooit meer enig vertrouwen in de rechtspraak en nog minder in de feitelijke scheiding der machten.

Hier boven is gewezen op twee vergaande consequenties van Zorreguieta zgn. 'monarchale stommiteit'. Er is nog een derde welke wij ons haasten er aan toe te voegen: nooit in der eeuwigheid zou mogen blijken dat A-Z in de zaak tegen Pro Republica hetzij persoonlijk aan Hoedeman, hetzij door 'zakelijke' ondersteuning van de Volkskrant, hetzij door betalingen — van enorme bedragen — aan Cozzmoss - betrokken is geweest bij deze gigantische, volledig uit de klauw gelopen zwendel. De affaire begon met bedrog en eindigde in een faillissement. In naam der koningin.

Het bestuur van Pro Republica meent dat alle historici het recht en zelfs de plicht hebben deze waarheid boven tafel te krijgen. Wij hebben gepoogd zulks sine ira ac studio te doen. Maar wij nodigen ook iedere beroepshistoricus uit alle hier genoemde feiten te controleren en aan te vullen opdat de waarheid overwinne. Onze website staat voor ieder open.

Het herrezen Pro Republica zal o.a. het Machangulo-drama gaan gebruiken om een eind te maken aan de hypocriete ambivalentie van de monarchie. Zo is aan de ene kant het volk absolute openbaarheid beloofd over alles wat de 'inhuldiging' betrof. Inderdaad weten we nu dat het 36 uur 'feest' is geweest, er nauwelijks 20.000 mensen op de been waren, er 22 scenario's en 12.000 politie-agenten ingezet waren. Maar dat interesseert ons gewone mensen niets. Wat we wel willen weten is wat deze perverse vorstelijke grap ons gekost heeft en wie dat betaald heeft. Collaborateur Rutte kletste destijds iets over enkele miljoenen euro en dat was een koopje.

De Verenigde Republikeinen moeten eisen dat de Kamers een onafhankelijk onderzoek instellen en alles tot op de laatste cent wordt nagerekend. Wanneer Rutte en Weijers blijken te hebben gejokt, zo kunnen zij de hele familie Amsberg-Zorreguieta binnen zeer korte tijd volgen naar Ré of Oléron.

Voor de leiding van dit onderzoek dragen wij graag mevrouw Karabulut en de heer Bashir voor: twee moedige en progressieve volksvertegenwoordigers, die voor geen kleintje vervaard zijn.

Zeeland had vroeger het devies "Luctor et Emergo'': Ik vecht maar blijf boven. Komt, Zeeuwen, sluit u allen aan. We willen eenheid.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander