Al meer dan 635 dagen zit Erwin Lensink IN VOORARREST voor het gooien van een waxinelichthouder tegen de gepantserde gouden koets en vooral voor het hebben van een mening, door de gerechterlijke macht 'waanstoornis' genoemd!

Daarom doet Pro Republica hierbij een oproep aan alle politieke partijen om aan deze schandelijke situatie een einde te maken!

Aantekeningen bij een bezoek aan de heer E. Lensink, gedetineerd in Grave, op 12 juni 2012, van 9.00 tot 10.00 uur.

Op tijd. De heer Ruud de Vries is gelukkig nog net op tijd voor het bezoekuur bij Erwin Lensink. Stel je voor, hij is al om zes uur in de morgen in Alkmaar in de auto gestapt. Zelf had ik om mogelijke stremmingen voor te zijn in de nabijheid van Grave overnacht. We hebben allemaal zo onze tics. Om negen uur treden we binnen in de zogeheten penitentiaire inrichting, die mij een gevangenis leek van het zware soort. Daar sluit je boeven op.

Veiligheidsmaatregelen. Wij kunnen ons daar dus wel iets bij voorstellen. In een laatste vakje van mijn portemonnee vind ik mijn identiteitskaart. De Vries vraagt of hij een aantekenboekje met een pen mag meenemen. Dat is niet toegestaan. Hij krijgt de sleutel van kastje 13 om het daarin op te bergen. Zijn tas mag ook niet mee naar binnen, evenmin als zijn jasje. Mijn tasje gaat er ook in. Gek eigenlijk, ik houd mijn jasje gewoon aan. Het hoort bij een kostuum, antraciet van kleur. Donkerpaars overhemd, zoals je wel ziet bij bisschoppen in burger, bovenste knoopje ook vast, geen ronde boord, geen stropdas. Ik knoop me zelf niet graag een tweede keer op. Niets zeggen en kijken wat het wordt. Ik experimenteer graag.

Door het poortje. De Vries mag het eerst door het poortje. In één keer correct. Ook ik ga door het poortje: piep piep piep. Terug, schoenen apart door de scan. Correct. Ik stap weer door het poortje: piep piep piep. Terug, riem uit de broek. Weer door het poortje. Correct. Pen en papier in de binnenzak van een kostuum zijn blijkbaar toegestaan. Je moet toch iets kunnen noteren. We komen begeleid door een sleutelbos in een wachtruimte. Kunstlicht, plastic stoelen op rijtjes. Mijn blik valt op de muur voor me. Lichte kleurvlakken. Ook een tekst, letters van twintig centimeter hoog. Er staat:

Een wijdse blik
verruimt het denken.

Kunstig, om een situatie zo kort en puntig weer te geven. 's Avonds in Delft, op een verjaardagsetentje, vertel ik die scène. Iemand zegt 'dat is een tekst van Loesje. Die vind je op Loesje.nl. Hoe zit dat dan met copyright? Ik noteerde geen aanhalingstekens. Die stonden er niet. De woorden zullen toch niet óók zijn bedacht door de leiding van de 'directie van het gevangeniswezen' op het ministerie van Veiligheid en Justitie in Den Haag. Onder die directie ressorteert namelijk de P.I. te Grave, logement van Erwin Lensink.

Naar de gevangenen. Er gaan mensen weg uit de ruimte. Zij weten blijkbaar hoe het gaat. Enkele dames, twee kinderen: vadertje kijken. Wij blijven bescheiden zitten, maar worden toch uitgenodigd aan te sluiten. Het is een zaal met een tamelijk laag plafond. Kunstlicht en matglazen ramen. In het midden van de zaal is een soort binnenruimte gecreëerd met een opstand van zo'n anderhalve meter hoogte waarvan het bovenste deel doorzichtig is. Je kunt er met een beetje moeite ook overheen buigen, voor een zoen (bij anderen) of voor een aai over de bol zoals in ons geval. Aan de buitenzijde van de opstand staan een tafeltje en twee stoelen op de plek waar de gevangenen ons opwachten. Er waren naar ik me herinner vier gedetineerden. Ik noteer de 'Loesje' die hier op een muur voorkomt. 'De wereld is mooier met jou.' Een spreuk van heb ik jou daar, weer kort en o zo puntig.

Contact. Natuurlijk, we stellen ons voor. We zijn van gezicht onbekend voor Erwin Lensink. Als eerste woord zeg ik er bij: 'U moet de groeten hebben van Harry en Attie.' Erwin zegt: 'Uit Boertange?', met om zijn mond een brede glimlach. Alleen daarom al was het goed dat we er waren. Ruud de Vries is vooral aan het woord. Ik kijk naar Erwin en blik in de ruimte, ook zo nu en dan naar de andere gedetineerden en hun bezoek. Hartverscheurend? Er zijn er zeker die zullen zeggen: 'Eigen schuld, dikke bult.' Wij doen dat niet zo gemakkelijk, dat zeggen. Wij kijken liever goed, naar wat gebeurt, en in ons geval naar wat gebeurde. Ik kijk naar Erwin. Een tamelijk jeugdig uitziende en ook tengere man, lichtgekleurd haar, lichtblauwe ogen, waar ik zo een, twee, drie geen kwaad in zie. Luisteren en kijken, zo kun je iemand ook nauwkeurig opnemen. Ander onderzoek heb ik niet kunnen doen bij gebrek aan gegevens die ik aan de directie wel gevraagd had, maar die ik niet kreeg. Wie er ook bij een bezoek over één nacht ijs gaan, wij willen dat niet.

De brief die ik aan de directie stuurde, druk ik hieronder af.
Wellicht dacht ik misschien te gretig dat een week voor een antwoord wel genoeg zou zijn.

3 juni 2012 Drs J.A. Zijlstra Kastanjelaan 9 6955 AM Ellecom Aan de directie van de P.I. Grave, t.a.v. plv. vestigingsdirecteur R.S.T. Rothof Postbus 250, 5360 AG Grave Uw brief van 24 april 2012, kenmerk RR/BMO Geachte heer / mevrouw Rothof, Dank u wel voor uw brief van 23 april. Dank u wel voor uw daarin vermelde excuses. Ze zijn graag aanvaard. In vervolge op onze briefwisseling meld ik u nog het volgende. Samen met de heer R. de Vries r.a. te Alkmaar bezoek ik in de morgen van dinsdag 12 juni de heer E. Lensink, gedetineerd in uw vestiging. )* Met ons bezoek beogen wij de heer E. Lensink te bemoedigen. Wij zullen ongetwijfeld ook een indruk krijgen van zijn situatie. Voor mij komt daar nog bij een complicatie vanuit mijn vakgebied. Ik reken daartoe ook de beoordeling van mensen in crisissituaties. Hoe is hun apperceptie van de werkelijkheid? In (te) simpele woorden: hoe beleven zij hun werkelijkheid. In welke verhouding zien zij die tot anderer beleving ervan. Ik ben in dat perspectief persoonlijk benieuwd naar zijn opvatting dat wij hem onze geboortedata moesten doen toekomen op straffe van niet bij hem toegelaten te worden, dit terwijl u, in uw brief in antwoord op onze vraag naar het geldende protocol, niet rept van het opgeven van de data over onze geboorte. Deze omstandigheid kan voor mij een aanwijzing zijn i.v.m. de gesteldheid van de heer Lensink, die door collegae in de gang van diens proces werd beoordeeld als ontoerekeningsvatbaar. Hoewel ik twijfelde over de relevantie van die gegevens voor ons bezoek en er zeker van ben toegelaten te worden op grond van úw gegevens, heb ik hem onze namen mèt geboortedata doorgegeven. Overigens zingen die data al rond op internet. 'Ouwe man', weet u wel, al werden andere ook gangbare termen gebezigd. Van privacybescherming gesproken! Een tweede punt wat bij ons bezoek ongetwijfeld ook aan de orde zal komen is wat de heer Lensink ons schreef over zijn verblijf in een isoleercel. Ook daarmee heb ik bekendheid vanuit mijn vakgebied. De heer Lensink zal er zeker ook een verhaal over hebben. Hier geldt ook de boven aangegeven implicatie van de apperceptie van de heer Lensink. Wat is er waar van wat hij zegt c.q. zal zeggen; wat moet anders worden verstaan dan hij voorgeeft te verstaan. Uw (beleven van de) werkelijkheid kan ons als eerste criterium dienen ter toetsing. Ik moge u daarom verzoeken om mij de aanleiding mee te delen van de 'straf' die Lensink moest ondergaan, in ruimer zin de toedracht tot in finesses. Ik wil er geen misverstand over laten bestaan dat ik dat laatste graag zal afmeten aan de informatie over instructies terzake die ik voornemens ben mettertijd op te vragen bij het ministerie van Justitie. Bij deze moge ik u verzoeken om mij uw informatie op kortst mogelijke termijn te doen toekomen, uiteraard voor de 12e juni, opdat wij daarvan nuttig gebruik kunnen maken bij ons bezoek aan de heer Lensink. Met dank al van te voren, met hoogachting, en met een vriendelijke groet, )* Om tijdig aanwezig te kunnen zijn en met het oog op het matineuze bezoekuur van 9.00 a.m. logeer ik in de nacht tussen 11 en 12 juni in de omgeving van Grave. De heer de Vries begeeft zich op de 12e juni om 6.30 uur per automobiel van Alkmaar naar Grave, daarbij het risico van in een file te moeten rijden incalculerend. cc. Minister van Justitie Joop Zijlstra, Kastanjelaan 9, 6955 AM Ellecom, 0313-319 213 zijlstravangool@gmail.com

Tenslotte vraag ik aan Erwin: 'Jij wilde toch niemand verwonden, toen?' Welnee, zei Lensink rustig, 'dan had ik wel wat anders gedaan'. Ik weer: 'Jij wilde toch geen geweld gebruiken?' 'Neen', zei hij, 'maar er moest volgens mij alleen wel iets gebeuren voor me, er moest worden recht gedaan.' Hij komt uitstekend uit zijn woorden. Stel je zijn situatie van jaren terug eens voor, bedenk ik in mezelf, je moeder is vermoord en jij krijgt de schuld. Ook je broer verdenkt je hevig. Ik herinner me het nieuws dat ik vanmorgen in de auto hoorde. Er is dertig jaar geleden een baby van twee maanden verdwenen uit de tent van een echtpaar. Geroofd door een wilde hond? Men wilde er niet aan. De vrouw wordt tenslotte wegens moord tot levenslang veroordeeld. Na zes jaar komt de zaak in revisie en zij komt vrij. Zeer onlangs — het nieuwsfeit van vanmorgen — is het vestje van het kleine kind in een hol van wilde honden gevonden. Wat kan men zich vergissen. Maar ook, wat een onrecht.

Niet zeldzaam. Helaas zijn zulke gevallen ook hier niet zeer zeldzaam. Ik hoef er hier niet te noemen. U kent ze zelf wel. Wat moet die vrouw in Australië hebben meegemaakt. Wat hebben die anderen meegemaakt. Geknecht, ook dat nog, in een penitentiaire inrichting. Rechters blijken ook hier en niet heel zelden van de vergissingen en van de 'hard geworden' vermoedens. Hoe zit het met mogelijk (niet uitgesproken) druk vanuit 'Noordeinde'? Hoe zit het met de betrokken psychiaters. Ik meen zelf iets van zielkunde te weten, van mensen in crisissituaties, zelfs universitair gecertificeerd. Ik kijk goed, eerst en vooral, en nog eens en nog eens. Daarom schreef ik ook aan de directie. Er is tot op heden geen antwoord gekomen. Dan maar weer over een week of zes een herinnering sturen. Er kan, net als de vorige keer, iets tussengekomen zijn. Goed kijken. Zelfs als allen die ik spreek het schandalig vinden dat Erwin al bijna twee jaar vast zit om een kleinigheid, kijk ik nog eens goed naar die kleinigheid. Het lijkt mij inderdaad een kleinigheid, goed voor een boete en heenzending.

Fijn. Erwin Lensink vond het fijn dat we er waren. Ik heb nog wel even gevraagd hoe het kwam van die twee weken isoleercel. Daar heb ik ook een vermoeden van, hoe een mens het in die situatie te moede is. Wij horen zijn verhaal ervan aan; het kwam ons weliswaar begrijpelijk voor. Maar we hebben dus geen informatie van de directie om het te checken. Audi et alteram partem, maar die andere moet er dan wel willen zijn, of tenminste materiaal hebben verstrekt. Dag Erwin, dag, graag tot ziens. Zo gaat het, helaas.

Staande gehouden. Bij het verlaten van het gebouw worden we staande gehouden door bewakingsfunctionaris Van Meel. Nog even praten. 'Wie van u is meneer Zijlstra?' Hij had opdracht gekregen van zijn leidinggevende ons iets te zeggen. Het kwam erop neer dat Lensink onze gegevens niet zou hebben opgegeven. Wij zouden dus niet toegelaten zijn. Men had ons vanwege onze inspanningen toch in dit speciale geval uit coulance willen toelaten. Hij zei ook nog iets over een brief. Wij begrepen het niet ondanks onze hogere opleiding. Is er soms iets aan de hand? Laat men ook hier maar eens, vanwege kokervisie vooral en vanwege naar redelijkheid reageren, een psychiater raadplegen, maar dan wel een met een lager Diederik Stapelgehalte dan enkelen voorheen.

Terugreis. De heer De Vries en ik hebben nog wat nagepraat bij een voormalig buiten 'Russendaal', bij Langeboom. niet ver van Lensinks huidige onderkomen. Lieve herinneringen. Ruud de Vries en ondergetekende blijven doen wat onze handen te doen vinden. Ruud rijdt gewoon weer terug naar Alkmaar, misschien met een omweg langs Pro Republica. Ik ga ook met de auto terug naar huis. Daarna met de trein en een te repareren vouwfietsje 'Birdy' naar de firma Tromm (Fietsen en fietsjes, Europaplein 45, Amsterdam, aanbevolen). Daarna naar Delft voor eerdergenoemd verjaardagsfeestje.

Op de 'Abarca'. Om 00,45 uur komen we aan in Grou voor een paar dagen op het water op de 'Abarca'. Ik heb meegenomen ter bestudering enige literatuur over politieke processen, in verleden en heden, hier en daar, maar vooral niet te vergeten hier. De koningin is in Turkije, in een bijzonder gewaad, lees ik wel. Dát maakt nog niet bijzonder. Het zal haar worst zijn hoe het met die jongen in Grave is? Ik weet het niet. Ik probeer maar weer heel goed te kijken. Als iedereen het schandalig vindt, dat Lensink zo lang moet zitten, dan is dat toch eigenaardig. Een rechter wikt en een ander beschikt?

Voelt u ook de behoefte Erwin Lensink te steunen dan kunt een kaartje of brief sturen naar onderstaand adres:

Erwin Lensink
Reg.nr. 2022645
PI Grave, (Bc-oost-cel 1) locatie Oosterhoek,
Postadres: Muntlaan 1, 5361 ME Grave
Postbus 250, 5360 AG Grave

Oosterhoek bestaat uit een gesloten gevangenis en een huis van bewaring, met een totale capaciteit van 373 gedetineerden. Daarnaast verblijven er tbs-patienten van Forensisch Psychiatrisch Centrum de Rooyse Wissel.

Ook Pro Republica wil Erwin een hart onder de riem steken en wij roepen dan ook iedereen op om Erwin een kaart of brief te sturen. Let op: hou rekening met het feit dat alle post die naar een P.I. wordt verzonden, door de autoriteiten gelezen wordt.

Wilt u meer weten over de Erwin Lensink zaak? Lees de eerder geplaatste artikelen:

Erwin Lensink briefwisseling

Steun Erwin Lensink!

Brief aan Erwin Lensink 2

Brief aan Erwin Lensink 1

Waarde heer Lensink

500 dagen!

Update Erwin Lensink

Steunoproep aan Mr. R. Jespers, mensenrechten-advocaat

"Oplichters, dieven, nazi's, fascisten, verraders", artikel door Hans Vogel

Update Uitspraak Erwin Lensink, Hans Vogel op Argusoogradio en commotie rondom de gouden koets

Update Erwin Lensink en prinsjesdag

Pro Forma toneelstuk Erwin Lensink 5 augustus 2011

Symbolische daad

Update Erwin Lensink: pro forma rechtzitting 23 mei in Den Haag

Hoe te vechten tegen een realiteit die de realiteit niet aanvaardt?

Officiële klacht tegen psychiater Dhr. J.F.M. de Man en psycholoog Dhr. F.G. Schilder

Schending van het Internationaal Recht.

Mededeling van het bestuur ERWIN LENSINK, NUMMER 2022645

Scheldpartijen als reflecties van eigen frustraties.

Dat was het, Mijnheer Lensink!

Mededeling van het bestuur

Het Showproces tegen Erwin Lensink

Endlösung op zijn Nederlands

De waan der lakeien

Aanklacht

Human Rights Watch

Amnesty

Deel dit artikel op:

Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.