Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Column. We kunnen maar beter lachen. Alleen al de foto's van vandaag.
Joop Zijlstra - 19 april 2012

iets

De gevoelige blik
van Mevrouw Van Amsberg omhoog naar Gül. Zij heeft geen hoedje op. Ze draagt een diadeem tegen de grijze lokken gespannen. Alleen al voor alle sieraden heeft zij een aparte (grote) kamer, verdekt als kluis, een kluiskamer. Want het is altijd oppassen geblazen. Laatst is er wéér een geldkar van Brinks overvallen. Dat is verre van de eerste keer. Je zou denken dat ze er wat aan doen. Van Amsberg zelf doet er wel wat aan. Voor haar hoeden heeft zij zeven vertrekken in haar pand gereserveerd, met planken tot het plafond. Zij ontvangt daarvoor uit het Museumfonds.

De lakei
Neen, niet uit je vel springen, maar erom lachen. Het is enkel een rekwisiet in het toneelstuk 'De Staat der Nederlanden'. Rechts van hem staat nog zo'n rekwisiet, van hogere orde denk ik, ik vermoed dat aan het schouderbandje, dat nog net zichtbaar. Dan Gül. Lijkt me een vènt, eentje die weet waar Abraham de mosterd haalt. (Want die komt ook voor in de Koran.) Gül kijkt streng. Jammer alleen van die brede paarse band met gele biesjes onder zijn colbert. Dat heeft men hem hier opgedrongen, dunkt me, rekwisiet in de tweede betekenis van het woord.
(Waar stond Gül aan te denken? Even onthouden.)

Rekwisiet
1. Dat wat ergens bij nodig is; benaming voor allerlei voorwerpen die bij een toneelvoorstelling nodig zijn, zonder tot de decoratie of de garderobe te behoren (voorts ook met betrekking tot films en andere op- en uitvoeringen), synoniem toneelattribuut.
2. vereiste, noodzakelijke voorwaarde.
De twee betekenissen lopen bij Oranje voortdurend door elkaar. Zodat je niet meer weet wat nu noodzakelijk is en wat alleen maar voor theater. Geloof mij maar, het is niet noodzakelijk, het is allemaal maar

Farce
in de figuurlijke zin van het woord: zinloze, zotte vertoning, vertoning die niets om het lijf heeft. Synoniem klucht: mijn docentschap was een klucht. (Dit is de figuurlijke betekenis. Letterlijk betekent farce (culinair) mengsel van gehakt of gemalen vlees, vis, gevogelte, ook wel van groen of vruchten, voor het vullen van gevogelte, vlees, enz.; komt ook voor als tweede lid in samenstellingen als de volgende, waarin het eerste lid het vlees, de vis enz. noemt: champignonfarce, visfarce, vleesfarce, wildfarce. De farce van het koningshuis hoort dus bij de eerst aangegeven figuurlijke betekenis. Daar komt wildfarce ook voor zowel in figuurlijke zin als in de letterlijke betekenis (in nauw verband met koninklijke domeinen Het Loo). Waar stond Gül ook weer aan te denken?

iets

Waren die kogelgaten in Delft nu echt
of heeft de beeldhouwer ze gemodelleerd? Daarmee was een batterij van twintig (20) onderzoekers vier jaar bezig. 's Morgens om half negen op pad, pakje brood mee. Vijf uur in de middag weer thuis. Vier jaren lang. Dat kun je ook aflezen aan de declaraties. Ze zijn echt. Het musket van Gerards deed op die tiende juli 1584 zijn werk goed. Kon je verwachten. Hij was katholiek. Kon je ook verwachten. Men vereert hem in Frankrijk als heilige, Saint Tireur d'élite, hier wordt hij gevierendeeld. Gewoon een kwestie van anders geloven. Noorwegen, Breivik, weer anders.

De woorden ayez pitié enz.
kunnen nooit zijn uitgesproken, zeggen de twintig onderzoekers. Nergens te vinden, ook niet in het verslag, hooguit in een woordenboek. Men noemt Willem niet voor niets de Zwijger. Die had op dat uur best even genoeg aan zichzelf. Was het toen verzinnen, het blijft verzinnen, ongegeneerd verzinnen door het kabinet van de koningin, God of geen God, volk of geen volk. Daar gaat het ook niet om. Het gaat om wie de baas is, om ruim inkomen. Of het nu om staatsbezoeken gaat of om straks alleen maar lintenknippen, in Griekenland, Mozambique, in Patagonië of om de hoek. Doe er niet het zwijgen toe, maar lach er vooral om. Ook om onszelf, republikeinen. Wij zijn eigenlijk ook maar rekwisieten in het spel.

In tegenstelling met nu
was die Willem de slimste van zijn broers. Hij liet dan ook het feitelijke knokken aan hen over. Daar niet de handen aan branden. Bovendien was hij lichamelijk niet de sterkste. Willem papt beter aan met machthebbers, wisten ze ook wel. Dat lieten ze wat graag aan hem over. Zij schieten liever, met musketten. De fluwelen handschoenen laten zij aan Willem in Delft. Het is in Spanje bekend. Guillaume is niet op het slagveld.
Niet het verhaal als de tuinman en de dood. Willem zal hem tegenkomen in de eigen Prinsenhof: Balthasar. Volgens de nationale sage spreekt Willem de woorden uit in het Frans. Dat geeft diepte aan wat je zegt. Natuurlijk sprak hij Frans, geleerd in Orange. Maar de echt adellijke kunstjes leerde hij in Brussel in hofkringen. Sedert kennen we ze ook in ons land, overal waar kastelen zijn.

Hij was vooral voor Orange
Dat werd oranje. De voetbalgekte is zo gemakkelijk verklaard. De woorden: heb medelijden met dit arme volk, zijn Willem later in de mond gelegd. Daar voelde men toen niets raars aan. God was er toch, de heilige boeken stonden er vol van. Bovendien was het volk echt arm, men had amper een draad aan het lijf, uitgeschud door stadhouderlijk Oranje. Behalve dan die ene, die van de moord op de De Witt's. Die kreeg een jaargeld tot aan het einde van zijn leven.
Van het een komt het ander, van stadhouders worden het koningen. Het is ermee als met de nationale voetballers van oranje, de broek, vroeger wit, is ook al oranje. Langzaam naar de top, ridders, en daar blijven, voor altijd. Als oranje deze zomer de finale haalt, komt het kroonprinselijk paar over uit Griekenland.

Lieve mensen, erom lachen
Om Griekenland, alsof Mozambique niet al gek genoeg was. Maar, let op, ook bij de Grieken doet de familie Van Amsberg aan ontwikkelingshulp, of Wilders het nu wil of niet. Als tegenprestatie zorgt de Griek voor de staatsbezoeken. Mooier kan het toch niet: Grieken die ons land redden. Echt hoor, we lachen te weinig. Zie het hoog bezoek: Turkije. Die twee landen hebben al sinds Christus geboorte ruzie met elkaar. Hier staat de koningin een kwartier in de kou te wachten op Gül. De Dam is verder leeg.
Wie werk heeft is aan het werk.

Naast de hoge hekken zijn
er driehonderd man van land-, zee- en luchtmacht. En driehonderd man van de beveiliging om op te passen. De schreeuwer is weer van de straat, Erwin zat als vast. Er is muziek. Kranslegging. Die Turkse jongen is het enige publiek zowat. Hij heeft zojuist een kostuum gehuurd in de Kalverstraat, waarin hij vanavond aan het staatsbanket moet aanzitten, volgens Den Haag. Ze belden hem een paar dagen geleden op. Dat het een grote eer voor hem was, en zo. Maar je wel netjes gedragen, hoor. Zijn vroegere staatshoofd zou komen. Die is in Turkije, in tegenstelling tot hier, wel gekozen. Hier is het dus altijd 'oranje boven', tenminste zolang als altijd duurt.

'Combineert u daarom zaken voortdurend',
zegt het kabinet van de koningin. Het nuttige met het aangename, en zeker andersom. Er is daar iemand als hoofd gekomen, waarvan men zegt dat hij altijd een stap vooruit is in denken. Hij ziet het inderdaad goed dat het voor de Van Amsbergjes een zaak is van 'to be or not to be.' Vooral dat laatste 'not to be' ziet hij helder.
Het koninklijk huis hangt nu af van die kogelgaten en van Gül en van de Floriade in Venlo bij Grubbenvorst. Het geloof in oranje zal wankelen naarmate wij er harder om lachen. Het tal aan vurige gelovigen neemt in rap tempo af. Oranje neemt zelf ook af. Aan het zeer grote aantal oranje publicaties c.q. bezoeken kunt je het aflezen.

Het is een sociologische waarheid als een koe,
een wetmatigheid: als iets zo wordt geürgeerd zal het wel gauw gedaan zijn. Net als Jort Kelder en de Frieslandbank. De reclame ging maar door, onophoudelijk, ook nadat de nieuwsdienst de overname aankondigde en alles al in kannen en kruiken was. Dat Oranje is Toon Hermans' vaandel. Dat ging rechtsaf, maar de fanfare met de muziek marcheert rechtdoor. We moeten meer lachen om de toestand, dan is het trouwens ook leuker. De uitkomst is zeker, er komt een gekozen staatshoofd.
Alle reden dus voor vrolijkheid.

Vergeet niet te lachen.

Schriftelijk vraag van mij aan de gevangenisdirectie in Grave van 20 februari, 'hoe gaat dat, een bezoek brengen aan Erwin Lensink?'. Dat ik geen antwoord krijg is toch ook vermákelijk? Ik snap nu hoe het komt dat Erwin nog zit. Gewoon vergeten.
Nee, die gevangenisbewaarders doen het juist goed: hem doen vergeten.
Maar wij, wij vergeten Erwin niet!

Joop Zijlstra,
Kastanjelaan 9, 6955 AM Ellecom
0313-319 213 (Let op: er kan worden afgeluisterd! Ook om te lachen!)
zijlstravangool@gmail.com





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander