Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

De aanstaande ondergang der monarchie
Webredactie, 23 januari 2012

iets


Dat de republiek er staat aan te komen, is een feit dat zeker is.
Enig inzicht in de ontwikkelingsgang der geschiedenis is daarbij niet noodzakelijk maar wel gewenst. We weten immers dat alles wat 'des mensen' is, vergankelijk is. De dood begint al op het moment van de geboorte. Alle hulpmiddelen die de wetenschap biedt, zijn niet in staat dat onvermijdelijke te keren. De dag waarop en de omstandigheden waaronder verschillen en variëren en kunnen in bepaalde gevallen definitief voorspeld worden, maar het eindresultaat is altijd onzeker.

Wat voor het menselijk leven geldt, gaat ook op voor instituties als staten en staatsvormen.
De Egyptische en Babylonische wereldrijken, de Griekse stadstaten en het Romeinse Imperium, de Germaanse en de Oosteuropese staten kwamen en vergingen zoals ook de koloniale wereldrijken en de inheemse culturen. Mutatis mutandis ging en gaat het ook zo met technische uitvindingen en de bedenksels van geest en religies. Wie probeert over de eeuwen heen te kijken, kan niet anders dan constateren dat alles komt en gaat, dat alles veranderlijk is en dat alleen het veranderen eeuwig is. Velen zullen deze hierboven gereleveerde waarheden wellicht met grote treurnis en met enig verzet accepteren. Er zit immers niets anders op.

Er zijn echter twee categorieën uitzonderingen op deze regel, te weten een groep van direct betrokken lieden die nimmer hebben geleerd na te denken én een groep van relatieve buitenstaanders, wier belangen verhinderen dat zij het onontkoombare dogma van het eindige accepteren. Hoewel de twee categorieën op meer dan één punt samenvallen, bestaat de eerste groep uit feitelijke nulliteiten, hoe hoog hun intelligentiequotiënt ook moge zijn en welke 'hoge' functies deze lieden ook innemen. Het is nauwelijks voorstelbaar dat die personen in kwestie ooit zullen berusten in de leer van de eindigheid van alle institutioneel leven, laat staan dat zij die leer met enige gretigheid zulen verspreiden. Tot deze categorie behoren niet alleen Pils, Leila, Los of Nicotientje maar eigenlijk allen die Amsberg, Saksen-Coburg of Windsor heten.

De tweede categorie, die van de 'eigen-belangen-behartigers' verschilt per definitie niet zo erg veel van de eerste groep.
Zij zijn een 'lagere trap', die der feodale huurlingen, zoals bv. een Verhagen, Hillen en Blekers maar ook een van Tijn, Cohen, Tjeenk Willink, Halsema, Sap en Rosenmöller, Marijnissen, Pechtold en Van Es, en vooral de horde burgemeesters en commissarissen, priesters en dominees, schoolmeesters, rechters en fasseuren, die menen dat het voortbestaan van de politieke status quo noodzakelijk is voor de eigen goede zaak en daarom met man en macht en tegen beter weten in elke staatsrechtelijke verandering blokkeren. Deze twee groepen zijn onze grootste tegenstanders: ze beroepen zich voortdurend op elkaars inzichten en functies, denken alleen aan de eigen maatschappelijke positie en het daaraan verbonden prestige en de centen. Die aperte domheid en dat botte eigenbelang maken een mens wel eens moedeloos.

Het moge duidelijk zijn dat overtuigde republikeinen andere inspiratiebronnen behoeven om hun doel althans binnen een afzienbare termijn te realiseren dan afwachten tot aan de overkant het licht eindelijk aan gaat. Natuurlijk bestaat er de dreiging van straatgeweld en revolutie - de historisch-noodzakelijke consequentie van het immer negeren van de ernst der situatie en van het voortdurend rondlopen met oogkleppen - , maar dit middel is voor oprechte republikeinen nog erger dan de de kwaal der monarchie, al beseffen zij zeer goed dat deze kennis omtrent de innerlijke kwaliteit van het republikanisme bij de monarchale tegenstanders een factor van belang kan zijn om de kop voortdurend in het zand gestoken te houden. Het zij zo. Maar we zouden wel willen vragen aan mevrouw en de twee monarchale categorieën inhoudelijk op dit artikel te reageren, zodat er een discussie plaats kan vinden tussen de direct betrokkenen. Fasseur hebben we daarbij in elk geval niet nodig.

Er lijkt dus weinig anders op te zitten dan af te wachten tot de Djaggernautwagen der geschiedenis vastloopt: financieel, economisch, sociaal. cultureel, medisch, wetenschappelijk en technisch. Deze situatie die een totaal Ümdenken vereist, is misschien wel veel dichterbij dan we durven denken.

De grote hoop welke verlichte mensen nooit zullen opgeven is, dat de oorzaken van de volledige collaps der monarchie óók voor de twee groepen aanhangers van dit antieke, ondemocratische, op erfopvolging gebaseerde, kapitalistische en op wapens gegrondveste systeem, ooit zo tijdig zullen optreden dat wat verlicht denken in geen eeuwen heeft kunnen klaarspelen, zich in een mininum aan tijd voltrekt. Wij bedoelen: een burgeroorlog binnen de monarchale top, waar de een de ander niet meer kan zien of luchten, buiten zijn eigen kader treedt en de hulp behoeft van het volk, dat inmiddels wel terzake blijkt te zijn opgevoed. De groeiende republikeinse invloed van journalisten van allerlei soorten media, het veranderde denken bij de godgelovigen, de steeds meer toenemende kennis en het toegespitste onderwijs kunnen de ommekeer per direct realiseren.

Twee moderne voorbeelden ter adstructie: niemand had het verwacht maar professor Zegveld zag dan toch maar kans om de aanklacht tegen vader Zorreguieta behandeld te krijgen. Wanneer het binnenkort zo ver is dat deze schavuit veroordeeld wordt, kan hij nooit meer bij de koninginnekroning (?) van Leila op het bordes staan. De twee richtingen in het paleis zullen elkaar naar het leven staan. Geen enkele republikein of monarchist had ooit aan deze mogelijkheid durven of kunnen denken: Zorreguieta en Amsberg trekken elkaar de afgrond in. Schitterend toch zeker. Onze Lieve Heer moet wel een handje helpen en Jorge niet te vroeg de hel insturen.

Ander voorbeeld: Mevrouw Hermans kwam ook deze week met een boek waarin ze openbaart wat immer doelbewust verzwegen werd, hoewel ieder wel zijn eigen gedachten had over de zgn. depressies van Claus, nl. dat de goede man bij deze onuitstaanbare stampvoetende egoïste een verschrikkelijk leven moet hebben gehad. Nooit mocht er iets van gezegd worden: alles tussen die twee was koek en ei, hoewel dus velen beter wisten. Nu ligt de zaak op straat. Mevrouw Amsberg staat in haar nakie. Ze is woedend. Men leze het bericht van de RVD. De pers wordt er ook nu nog zo veel mogelijk vanaf gehouden. Tot het moment dat bij het Nederlandse volk de ogen opengaan, en men zal zeggen: dus zo heeft mevrouwtje haar man en het volk bedrogen. Laten we de hele reutemeteut maar naar de kringloopwinkel brengen.

Zo kan de hele zaak in enkele dagen totaal omslaan.

Voorwaarde is wel dat het volk alles blijft weten. De republikeinen zullen dus onvermoeibaar door moeten gaan met het - figuurlijk - blijven beschieten van het 'koninklijke' kamp. Geen seconde mogen ze daar rust hebben. Die krijgen ze dan ook ook niet.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander