Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Wilhelmina's heldhaftige vlucht
Hans Vogel, 14 mei 2011

iets

Op 13 mei 1940 vluchtte Wilhelmina met een klein gevolg en met medeneming van de goudvoorraad van de Nederlandsche Bank naar Engeland.

De dag daarvoor had Juliana zichzelf en haar dochters daar al in veiligheid gebracht. Professor Cees Fasseur heeft, geheel in lijn met de in Nederland geldende voorschriften bij de officiële geschiedschrijving, verwoede pogingen gedaan om Wilhelmina's vlucht te bagatelliseren. Om te beginnen mag de vlucht niet met het woord 'vlucht' worden aangeduid. De officieel goedgekeurde term is 'uitgeweken,' als in: 'Koningin Wilhelmina moest uitwijken naar Engeland om van daar uit de strijd voort te zetten.' Alleen in zulke bewoordingen mag over de desertie van het toenmalige staatshoofd worden geschreven.

Toen ik destijds op de lagere school aldus werd voorgelogen, viel mij al op dat de onderwijzeressen een gevoel van gĂȘne nauwelijks konden onderdrukken. Als kind vonden wij het al raar dat iemand het land uit vluchtte om vanuit een ander land, op een afstand en zonder zelf ook maar enig gevaar te lopen, 'de strijd voort te zetten.' Op nadere vragen van ons, hoe zoiets mogelijk was, vanuit een veilig paleis in het buitenland strijden tegen de bezetter, werd steevast wat korzelig en kort geantwoord.

Het is natuurlijk pure flauwekul: vluchten om de strijd voort te zetten! Dat vonden veel Nederlanders in 1940 ook. Armando en Hans Sleutelaar hebben dat overigens al overtuigend aangetoond met hun onthutsende boek De SS'ers, dat voor het eerst verscheen in 1967 en eind vorig jaar werd herdrukt. Uit de interviews blijkt zonneklaar dat heel veel Nederlanders zich verraden en in de steek gelaten voelden door de vlucht van Wilhelmina en haar familie. Zij achtten zich daardoor ook vrij om dienst te nemen bij de SS. Als de Nederlandse bevolking toen had geweten dat Bernhard óók bij de SS was geweest, zouden misschien wel nog meer Nederlanders zich als vrijwilliger hebben aangemeld.

Dat de vlucht van Wilhelmina lang van tevoren was voorbereid, bleek al uit de verslagen van de EnquĂȘtecommissie Regeringsbeleid 1940-1945, deel 2c, verhoren (Den Haag 1949). Op 3 juni 1948 verklaarde generaal b.d. H.J. Phaff, de oud-adjudant van Wilhelmina, dat Juliana al vrijdag 10 mei wilde vluchten, maar dat er toen geen vervoer was en dat zij daarom pas op zondag 12 mei de benen had kunnen nemen. (p. 349). Admiraal C. baron de Vos van Steenwijk, die met Juliana en de kinderen mee vluchtte naar Engeland verklaarde op 14 oktober 1948 dat Wilhelmina hem reeds in 'januari of februari' 1940 had verzocht om Juliana naar een vluchtoord buitenslands te vergezellen 'als er oorlog kwam.' (p. 607).

Juliana, die blijkbaar stond te trappelen van ongeduld om naar Engeland te vluchten, had notabene vier dagen voor haar vertrek nog heldhaftige taal uitgeslagen tegen De Telegraaf: 'Onze plaats is hier in Nederland, of er gevaar dreigt of niet. Wij zullen nooit onze post verlaten.' (8 mei 1940).

De voorbereidingen voor de ongrondwettige vlucht van het staatshoofd en haar familie waren al begonnen kort nadat de Tweede Wereldoorlog was begonnen op 3 september 1939, met de Engelse en Franse oorlogsverklaring aan Duitsland. Begin november werd de Britse gezant in Den Haag, Nevile Bland door de Regering gepolst over de mogelijkheden om naar Engeland te vluchten. Bland vroeg het Britse oorlogskabinet, 'of in geval van een Duitse invasie van Nederland wij (de Engelsen dus) bereid zouden zijn in ons land asiel te verlenen aan Koningin Wilhelmina en haar familie, alsmede de Nederlandse regering.' Het oorlogskabinet hoefde er niet lang over na te denken en seinde Bland terug dat Wilhelmina met gevolg welkom zou zijn.

Voor haar heldhaftige optreden, en vermoedelijk om alle twijfels weg te nemen en critici bij voorbaat te mond te snoeren, heeft Wilhelmina zichzelf na de oorlog de Militaire Willemsorde verleend.

Alles kan in Nederland. Al jaren.

Zie ook: http://gerard45.bloggertje.nl/note/14065/de-ongrondwettige-vlucht-van-kroon-en.html





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander