Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
De waterprins en de rioolwatergeuzen
Door Hans Vogel

iets

Op 14 maart wordt in aanwezigheid van waterprins Willem-Alexander de Geuzenpenning uitgereikt aan de Nederlandse krijgsmacht en aan de Afghaanse feministe en mensenrechtenactiviste Sima Samar. Zo te zien komt het werk van Dr. Samar in volledige aanmerking voor de onderscheiding die door de Stichting Geuzenverzet 1940-1945 sinds 1987 jaarlijks wordt uitgereikt.

In het geval van de andere laureaat, het Nederlandse leger ontbreekt de grondslag. Officieel krijgt het leger de onderscheiding 'omdat het in onder andere Afghanistan bijdraagt aan veiligheid en stabiliteit in de wereld'. Dat lijkt zo op het oog voldoende reden, want per slot van rekening is 'de Geuzenpenning een eerbetoon aan mensen en organisaties die zich inzetten voor de mensenrechten en die zich verzetten tegen dictatuur, discriminatie en racisme. De Geuzenpenning is bedoeld om hedendaagse vrijheidsstrijders en mensenrechtenactivisten eer te bewijzen en te steunen'.

Maar wacht eens even, staat daar niet heel duidelijk 'hedendaagse vrijheidsstrijders en mensenrechtenactivisten?' Inderdaad, dr. Samar kan niet anders worden getypeerd dan als mensenrechtenactiviste. Maar het Nederlandse leger? Sinds wanneer bestaat het Nederlandse leger uit mensenrechtenactivisten? 'Onze jongens' mogen dan wel sympathiek zijn en ze zijn zeker hedendaags, maar het zijn bepaald geen mensenrechtenactivisten. Zijn het dan misschien vrijheidsstrijders? Dat lijkt mij niet, want wie de situatie in Afghanistan analyseert kan alleen maar concluderen dat de Talibaan de vrijheidsstrijders zijn. Weliswaar in de ogen van velen in Nederland nogal onsympathieke vrijheidsstrijders, maar wel vrijheidssstrijders.

Waarom krijgt dan de 'Koninklijke Landmacht', het krijgsmachtonderdeel dat numeriek het sterkst in Afghanistan was vertegenwoordigd, de geuzenpenning? Blijkens de vermelding op de website van de Stichting Geuzenverzet moet dat vooral zijn vanwege de aanleg van asfaltwegen en straatverlichting, de bevordering van het economisch verkeer en de verbetering van het sociale klimaat in het deel van Afghanistan waar 'onze jongens' (en meisjes, excuses) actief waren. Met andere woorden zich 'inzetten voor de mensenrechten en zich verzetten tegen dictatuur, discriminatie en racisme' staat 70 jaar na het begin van de Tweede Wereldoorlog voor de Stichting Geuzenverzet blijkbaar gelijk aan de bevordering van de straathandel en de verharding van wegen. Zacht gezegd lijkt mij dat een belediging voor de dappere mensen die tijdens de bezetting hun leven hebben gegeven voor de bevrijding van ons land. Je kunt dan nog wel even snel voor de prijsuitreiking een rondje maken langs de begraafplaats en er een kransje deponeren, maar de uitreiking van de geuzenpenning daarna aan de Koninklijke Landmacht is een aanfluiting. Je zou zeggen dat ze bij de Stichting Geuzenverzet een beetje de weg kwijt zijn.

Dat is niet zo verwonderlijk als je ziet wie in het stichtingsbestuur zitting hebben. De voorzitter is niemand minder dan Harry Borghouts, de voormalige Commissaris van de Koningin in Noord-Holland, de man onder wiens supervisie de provincie bijna 80 miljoen euro belastinggeld verloor door speculatie. Harry Borghouts, ooit begonnen als klerk bij het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds, was ook nauw betrokken bij de privatisering van dit fonds, met alle desastreuze gevolgen van dien voor de gedwongen 'klanten' van het ABP. Kortom, Harry Borghouts is een man die slordig omspringt met andermans centen, maar des te zorgvuldiger met zijn eigen financiën. Hij zorgt er natuurlijk wel voor dat hij er zelf niet op achteruit gaat. Ook staat hij in de gunst bij de familie Amsberg, want hij zit ook bij het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Penningmeester jhr. P.F. (Paul) de Ranitz, voormalig bankier bij MeesPierson, weet natuurlijk het nodige van geldzaken en onderhoudt eveneens goede banden met de familie Amsberg. Als de hardnekkige berichten over de ware afkomst van Wilhelmina waar zijn (zij zou in werkelijkheid de dochter zijn van jhr. S.M.S. De Ranitz), is penningmeester Paul gewoon familie van de Amsbergjes. Daarnaast is hij bestuurslid van de Stichting Prins Bernhard leerstoel voor Internationale Natuurbescherming aan de Universiteit Utrecht.

Van de overige leden van het bestuur van de Stichting Geuzenverzet is verder het vermelden waard drs. L.M.M. (Lucas) Bolsius, een goede vriend van Máxima. Samen met haar zit hij in de Raad voor de Microfinanciering, een orgaan dat het verstrekken van microkredieten tegen woekerrentes wil bevorderen. Verder zitten in het bestuur onder anderen de bejaarde, selectieve Limburgse mensenrechtenprofessor Theo van Boven (die tegenwoordig zwijgt als het graf over vader Zorreguieta), de ethica en VVD-politica Heleen Dupuis, het Surinaamse kamerlid Kathleen Ferrier, de D'66 coryfee Gerrit-Jan Wolffensperger (zoon van de omgekomen verzetsman Gerrit van der Veen) en nog een kolonel buiten dienst, Lodders is zijn naam.

Welnu, dit illustere gezelschap heeft in zijn onnaspeurlijke wijsheid besloten de geuzenpenning uit te reiken aan de 'vrijheidsstrijders' en 'mensenrechtenactivisten' van de Koninklijke Landmacht. Een zinnig mens vraagt zich zonder twijfel af, waarom in 's hemelsnaam?

Ik denk omdat de Stichting Geuzenverzet - mogelijk zonder het zelf te beseffen - onderdeel is van een internationaal mechanisme dat ten dienste staat van de buitenlandse politiek van de VS. De geuzenpenningen worden in de eerste plaats uitgedeeld om politieke redenen. Andere organisaties die tot dit mechanisme behoren zijn bijvoorbeeld de Roosevelt Stichting (Four Freedoms Award), de National Endowment for Democracy (dat opereert in nauwe coördinatie met onder meer het VS-ministerie van Buitenlandse Zaken, het Council on Foreign Relations en de CIA), en het Noorse Nobelcomité, dat de Nobelprijzen voor de Vrede toekent.

De toekenning van de geuzenpenning aan de Nederlandse Krijgsmacht kunt u zien als voorbereiding op de door de VS geëiste voortzetting van de Nederlandse participatie in de bezetting van Afghanistan onder de dekmantel van ontwikkelingshulp en vrede en veiligheid.

Er is namelijk een opvallende overeenkomst qua tijd en laureaten tussen de genoemde organisaties. Enige tijd geleden verleenden de Stichting Geuzenverzet en de National Endowment for Democracy (in feite een verlengstuk van de VS-buitenlandse politiek) hun onderscheidingen aan precies dezelfde personen, namelijk de Kosovaarse activist en zetbaas van de VS Veton Surroi, de omstreden Servische Nataša Kandic (beiden 2000) en de Russische mensenrechtenactivist Sergej Kovaljof (1998). Mevrouw Kandic werd overigens in 2009 in Servië veroordeeld wegens laster en smaad.

Stichting Geuzenverzet en de NED onderscheidden uiteraard (wie niet destijds?) Vaclav Havel de Tsjechische publiekslieveling. Havel kreeg in 2003 uit handen van Bush II (u weet wel, die in datzelfde jaar ook Irak veroverde) de Presidential Medal of Freedom, die wordt verleend aan personen die 'een bijzonder verdienstelijke bijdrage hebben geleverd aan de veiligheid of nationale belangen van de VS, aan de wereldvrede, of aan culturele en andere belangrijke publieke of particuliere zaken'. In 2009 kreeg Muhammad Yunus, de bedenker van de microkredieten en idool van Máxima, ook een Presidential Medal of Freedom, nadat hij 2006 niet alleen een Nobelprijs voor de Vrede had ontvangen, maar ook de Four Freedoms Award van de Roosevelt Stichting. Er zijn de nodige overeenkomsten tussen de laureaten van de Roosevelt Stichting en die van de Stichting Geuzenverzet. Bijvoorbeeld onlangs nog in 2008 kreeg de Finse politicus Martti Ahtisaari de Geuzenpenning en in 2000 had hij in Middelburg de Four Freedoms Award in ontvangst mogen nemen. In 2008 kon hij naast de geuzenpenning ook de oorkonde in de uitstalkast leggen die behoort bij de Nobelprijs voor de Vrede.

Hoor ik u daar 'Vrede' zeggen? Inderdaad, Vrede. De sympathieke Martti was een warm voorstander van de invasie van Irak in 2003 en een steunpilaar van de meedogenloze economische blokkade van Irak die in de jaren 1990 het leven aan honderdduizenden (vooral kinderen) heeft gekost. Hiervan zei mevrouw Madeleine Albright, voormalig minister van Buitenlandse Zaken van de VS ooit 'dat was het wel waard' (it was worth it). Maar Martti de vredesduif was natuurlijk fel tegen oorlog. Vandaar die Nobelprijs voor de Vrede. Gaat u nu alstublieft niet smalend lachen, want die vredesprijs is tenslotte ook toegekend aan bekende vredesactivisten als Henry Kissinger (vraagt u de Chilenen maar), Bill Clinton (vraag het de Serven) en Barack Obama (vraag het de Afghanen en Pakistanen).

Ik dwaal evenwel af, want Martti is van belang omdat hij een intieme vriend is van de bekendste Nederlandse 'grande horizontale' Mabel (Los, Wisse Smit, Amsberg, Oranje, kiest u maar). Martti is samen met de Zuidafrikaanse kerkvorst Desmond Tutu lid van het clubje The Elders, waar Mabel de scepter zwaait.

Met Tutu als laureaat kun je eigenlijk niet fout gaan, het is een soort zwarte Vaclav Havel en je slaat als het ware twee vliegen in één klap. Tutu strijkt dan ook overal prijzen op: de Four Freedoms Award (1998), Presidential Medal of Freedom (2009), de Nobelprijs voor de Vrede (al in 1984). Samen met Vaclav is Desmond ook adviseur bij de International Campaign for Tibet (ICT), een organisatie die gesteund door rijke gaven van de CIA, de National Endowment for Democracy en tal van andere clubs probeert om Tibet zelfstandig te maken. Sleutelfiguur daarbij is de dalai lama (Four Freedoms Award in 1994), die sinds jaar en dag op de loonlijst staat van de CIA, maar die desondanks als 'spiritueel leider' veel achting geniet bij verveelde dames in Amsterdam-Zuid en andere dergelijke wijken. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de ICT een machtige politieke pressiegroep is, die geheel opereert volgens de richtlijnen van het VS-ministerie van Buitenlandse Zaken.

In 2005 verleende de Stichting Geuzenverzet de geuzenpenning aan de International Campaign for Tibet (ICT), nadat in 1996 ene Harry Wu, bestuurslid van diezelfde ICT, in Vlaardingen al een penning had mogen ophalen. En welk een toeval, de Nederlandse afdeling van de ICT wordt bestuurd door enkele personen die zeer nauwe banden onderhouden met het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken. Het gaat hier ten eerste om Michael van Walt van Praag, de juridisch adviseur van de Dalai Lama himself. Michael is lid van het adviesorgaan van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken. De andere is Christa Meindersma, sinds kort directeur van het Prins Clausfonds en tevens lid van de commissie Vrede en Veiligheid van de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV).

En via dat Nederlandse ministerie is de cirkel dan weer rond. Want wie mag straks in aanwezigheid van generaal van Amsberg de geuzenpenningen gaan uitdelen? Welnu dat is Ben Knapen. Ja inderdaad, dezelfde Ben Knapen die ooit het Republikeins Genootschap heeft helpen oprichten, maar die zijn betrokkenheid tegenwoordig ontkent ('La Haye vaut bien une messe'). Ben Knapen, die een hoofdrol heeft gespeeld bij de déconfiture van NRC-Handelsblad (lees die krant vooral niet). Die Ben Knapen dus, die na een leven lang lobbyen en likken eindelijk in het kabinet is beland, zij het dan als staatssecretaris. Knapen wordt, net als Stichting Geuzenverzet-voorzitter Borghouts omgeven door een lichte, doch penetrante geur van financiële malversatie, maar hij heeft altijd zorgvuldig de juiste vrienden gekozen. Zoals zijn hardloopmaatje Jaap de Hoop Scheffer, tegenwoordig professor in Leiden in iets onduidelijks. Tja, het is blijkbaar geen probleem om zoals Jaap (en dat is nog maar een kleine jongen) bloed aan je handen te hebben en toch beloond te worden met allerlei erebaantjes, medailles en sinecures.

Nu ik alles nog eens overzie en overdenk, geloof ik eigenlijk dat die geuzenpenning voor de Nederlandse krijgsmacht terecht is. De jongens en meisjes van de Koninklijke Landmacht en de Koninklijke Luchtmacht zijn volstrekt wars van elke vorm van discriminatie, en dat is heel wat tegenwoordig. Ze maakten inderdaad geen onderscheid in Afghanistan en schoten op alles wat bewoog: talibaanstrijders, collega's, vrouwen, kinderen, grijsaards, zuigelingen. Niemand was veilig voor hen. Als dat geen geuzenpenning waard is weet ik het ook niet meer!

De lijkkoetsen en rouwstoeten in Afghanistan kunnen nu in elk geval gebruik maken van goede asfaltwegen met deugdelijke straatverlichting.

Zo ziet u maar weer, de monarchie staat voor vrede!



ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander