Naar aanleiding van een mail die ik een week geleden verstuurde aan Amnesty International (inzake de behandeling van de waxinelichtjesgooier), ontving ik van publieksvoorlichter D. de Bruijn, de onderstaande mail:

In antwoord op uw recente mail deel ik u het volgende mede. De zaak van de heer Erwin L. is via de media bij Amnesty International bekend. De organisatie ziet op dit moment geen aanleiding om activiteiten te ondernemen ten gunste van de heer L. Hij wordt verdacht van strafbare feiten en is inmiddels op last van de rechtbank overgebracht naar de Extra Beveiligde Inrichting in Vught. De heer L. wordt bijgestaan door een advocate die zijn belangen behartigt. Het is aan haar om in beroep te gaan tegen de plaatsing van de heer L. in de EBI in Vught. De rechtsgang in Nederland voldoet in zijn algemeenheid aan de eisen van eerlijke procesvoering, reden waarom Amnesty International de zaak van de heer L. niet in onderzoek gaat nemen.

Eerlijk gezegd had ik een dergelijk antwoord al min of meer verwacht. Het was allang duidelijk dat Amnesty een neokoloniale, om niet te zeggen racistische kijk op de wereld heeft. Schendingen van mensenrechten vinden volgens Amnesty steevast plaats buiten West-Europa en Noord-Amerika. Oh ja, natuurlijk worden de rechten van de mens ook niet geschonden in Australië en Nieuw-Zeeland en niet in Japan, dat zich in de ogen van Amnesty mag verheugen een soort 'honorary white' land te zijn, net zoals Japanners door het apartheidsregime destijds ook officieel als 'honorary white' werden beschouwd.

Laten we even kijken naar de landen waarop Amnesty International (afdeling Nederland) zich op dit moment met acties richt: Egypte, Gaza, Irak, Mexico, Guatemala, Nigeria en Congo. Dat zijn allemaal landen waar lichtgetinte of donkere mensen wonen, exotische talen spreken, en dikwijls ook nog in fleurige klederdracht rondlopen. Daar zal wel wel heel wat niet in de haak zijn, denkt de gemiddelde begunstiger van Amnesty dan al gauw. En ja hoor, het klopt, Amnesty bedient hem op zijn wenken. Gelukkig maar, want nadat het lid of de begunstiger zich solidair heeft verklaard of geld heeft gestort, kan hij behaaglijk in zijn sofa wegzakken en op de TV bevestigd zien hoe verschrikkelijk het er in die verre landen aan toe gaat.

Maar denkt u toch vooral niet dat Amnesty Europa helemaal uit het vizier verliest. Welke landen zouden daarvoor in aanmerking komen? België, Frankrijk? Italië soms, of Griekenland? Finland, Tsjechië, Roemenië? Allemaal mis. Natuurlijk is het met de mensenrechten in de EU-landen dik in orde. Wie daaraan twijfelt, heeft immers niet begrepen hoe de verhoudingen liggen. Nee, het gaat om de 'usual suspects' de landen die bij de pers en het publiek al jaren en jaren in het verdomhoekje staan. Denkt u aan Rusland en Servië. En wat blijkt? Inderdaad, Amnesty voert actie tegen de schendingen van mensenrechten in Rusland en Servië!

En wie zou denken dat in Nederland de mensenrechten in gevaar zijn, heeft het mis. Dat is eenvoudig onmogelijk. Amnesty verklaart het immers zelf: De rechtsgang in Nederland voldoet in zijn algemeenheid aan de eisen van eerlijke procesvoering.

Voor Amnesty bestaat de zaak Marianne Vaatstra niet, de Deventer moordzaak? Nooit van gehoord. De Schiedammer Parkmoord, de Puttense moordzaak, de zaak Lucia de B.? De Chipsholzaak? De zaak Oltmans, de zaak Edwin de Roy van Zuydewijn, de zaak Robert Hörchner, de zaak Fred Spijkers, ach, de lijst van mensen die door de Nederlandse rechtspraak in het ongeluk de armoede of de ellende zijn gestort is eindeloos. Maar volgens Amnesty International voldoet de rechtsgang in Nederland in zijn algemeenheid aan de eisen van eerlijke procesvoering!

Dat denken ze bij Amnesty natuurlijk omdat ze alleen maar de pagina buitenland lezen van de paar kranten waarop ze zijn geabonneerd. Ze lezen blijkbaar nooit Pro Republica of klokkenluideronline, SDNL, anarchiel of argusoog.org.

Amnesty is een club van niks. Een verzameling huichelaars die de ogen sluiten voor wat er gebeurt in hun eigen land, in hun eigen stad, dorp of straat.

Wie nu nog denkt dat de mensenrechten van Erwin Lensink niet worden geschonden, weet niets van de wereld. Of....misschien juist wel heel veel. Zou Amnesty soms aan de leiband lopen van de familie Amsberg? Het lijkt er verdacht veel op.

Deel dit artikel op:

Pro Republica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot Pro Republica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels.
Uw reactie wordt gemodereerd. Om er zeker van te zijn dat u een persoon bent en geen spam-robot,
vragen wij u voor het reageren een eenvoudige rekensom op te lossen.