Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Gedeeltelijke transparantie
De Woeste Burger

Elisabeth chrystal ballEen tijdje geleden geraakte ik door Google op de site van de New York Times. Ik las daar een stuk van Graham Bowley uit 2007.

Bowley schreef over de zogenaamde transparantie in de financiële huishouding van de familie Windsor (de Royal Family) waarvan koningin Elizabeth II aan het hoofd staat. Een van de zaken die mij troffen in het artikel, was het feit dat ook de Engelse familie geen middel schuwt om te voorkomen dat rekeningen uit eigen zak moeten worden betaald. Een bekend gegeven, want dat gebeurt hier ook.

Maar wat bleek? De populariteit van de Windsors was scherp aan het dalen. Dat baarde zorgen. Daarom werd besloten dat er meer transparantie over de financiën moest komen. Aldus werd een select groepje verslaggevers op Buckingham Palace ontboden. Ze mochten wel hun blocnootje meenemen, mits ze maar precies opschreven wat de vertegenwoordigers van de koninklijke huishouding hen oplepelden. En de afspraak was dat dat met regelmaat zou worden herhaald. Uiteraard bleef de 'allerhoogste' de supervisie houden over welke gegevens wel en welke niet mochten worden gepubliceerd. Want transparantie heeft voor hen blijkbaar alleen zin als daarmee het doel het lastige publiek zoet te houden wordt bereikt. Het is zeker niet om de koninklijke weg te bewandelen (waarvan de oorspronkelijke betekenis is: eerlijk zijn) en totale openheid te verschaffen.

Wat mij stoort aan bovenstaande is dat pas tot (gedeeltelijke) transparantie wordt besloten uit opportunisme. Het gebeurt zeker niet vanwege het democratisch recht van de burger om te weten waaraan zijn belastinggeld precies wordt uitgegeven.

De conclusie van het artikel is enigszins onthutsend, want er wordt gesteld dat de Britse Royal Family even populair is als voorheen, en dat de Britse republikeinse beweging daar niet al te veel draagvlak zou hebben. Nu weet ik natuurlijk niet of dat waar is, en zeker niet of dat dan nog steeds waar is, maar het gaf mij wel het gevoel dat het transparanter maken van inkomsten en uitgaven geen garantie biedt dat bij het publiek de republikeinse gevoelens eerder zouden worden aangewakkerd.

Charles dollar krantMen verwijt Pro Republica wel eens teveel 'op de man' te spelen, maar ik ben van mening dat wij alle misstanden, groot en klein, moeten publiceren en becommentariëren. Alleen zo kunnen wij een tegenwicht bieden voor de niet aflatende, peperdure propaganda ten bate van het paleis en zijn bewoners. Dit is de enige manier, naast voorlichting en informatie geven, om de republikeinse gedachte onder een grote groep landgenoten te verspreiden.

Lees hier het artikel in de New York Times. Het artikel is geheel in het engels, hier is een niet-professionele vertaling.



ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander