Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  
Een reden om republikein te zijn
Ad Vuvuzelas

prins dinges en zijn garnalinToen het einde van mijn middelbare schooltijd in zicht kwam, stond ons iets groots te wachten. Een zaak van landsbelang, die het triviale examengeploeter van jongvolwassenen ruimschoots oversteeg. De kroonprins zou gaan trouwen! Prins Pils was eindelijk volwassen geworden en wilde heel het land en alle onderdanen tonen wie zijn aanstaande en onze toekomstige koningin nu eigenlijk was. Goedkeurend gemompel onder de mannelijke schoolgenootjes, die Máxima ook wel zagen zitten. Er was natuurlijk een welbekend struikelblok, maar aangezien "fout" zijn in een oorlog of het hebben van vrienden of familieleden die dit waren, nooit echt een bezwaar is geweest om toe te mogen treden tot het koninklijk huis, hoefde het paar zich ondanks alle ophef geen grote zorgen te maken. Daarbij wist men onder professoren de juiste in te zetten om de hele zaak wat te vergoelijken. Niets stond onze charmante kroonprins in de weg zijn Argentijnse schone te huwen.

Waar dit bij gewone stervelingen weliswaar een reden tot vreugde, maar doorgaans een persoonlijke aangelegenheid is, maakte het kroonprinselijk paar er een publiek spektakel van. Dagenlang trokken zij door Nederland om alle onderdanen van hun prille geluk deelachtig te maken. Ook onze stad werd aangedaan; vlakbij de school waar mijn leeftijdgenoten en ik aan het ploeteren waren voor ons laatste jaar zouden ze arriveren in een grote tourbus, geaccompagneerd door allerhande ongetwijfeld onderbetaald personeel en een niet onaanzienlijk cohort BVD'ers. Commotie alom! Ook wij moesten onze toekomstige koning en koningin in levenden lijve aanschouwen!

Er was echter één jongen die ondanks alle commotie het hoofd koel hield. Hij snelde niet meteen richting die moeilijk te weerstane bezienswaardigheid. Dat was mijn toenmalige beste vriend, en hij had een idee. Met een geheimzinnige glimlach nam hij me mee naar de mediatheek. "Doe maar lettergrootte 700, één letter per A4-tje." We printten achttien velletjes uit en de bibliothecaris keek ons, zoals eigenlijk altijd, chagrijnig aan. Met behulp van wat plakband en twee stokken hadden we in een mum van tijd een zelfgemaakt spandoek. De oplettende lezer kan wel raden wat erop stond. Hoewel mijn republikeinse zintuigen nog niet zo sterk ontwikkeld waren, had ik wel degelijk een grote afkeer van alle commotie rondom een stel omhooggevallen types zonder aanwijsbaar nut. Misschien meer door puberale provocatiedrang aangejaagd dan door een gedegen argumentatie, stonden we vervolgens tussen de menigte Oranjeklanten, belangstellenden, medescholieren en toevallige passanten met achttien samengevoegde A4-tjes die bij elkaar de tekst "Leve de Republiek!" vormden in strakke, schreefloze letters. Blikken van ongenoegen waren ons deel. Ik voelde me opgetogen. Mijn eerste republikeinse daad! Mijn aversie tegen erfopvolging voor het eerst publiekelijk geuit!

Van lange duur was die vreugde niet. Al binnen enkele minuten was het een norsige bromsnor welletjes. Misschien was hij uitgesproken oranjegezind, misschien wilde hij de openbare orde handhaven. Misschien wilde hij simpelweg zijn autoriteit laten gelden. Hoe het ook zij, ons spandoek (5 cent per A4-tje) werd ons ruwweg uit de handen gerukt, zonder enige vooraankondiging of waarschuwing, en zonder pardon uit elkaar getrokken, op de grond gesmeten en vertrapt. Ik stond versteld van de kracht van het woord en de reacties die het bij mensen - kennelijk ook bij de zo achtenswaardige autoriteitsdragers en wetshandhavers - kon losmaken. Dat iemand die geacht wordt in dienst te staan van de burger, zijn zelfbeheersing zo verloor verbaasde en beangstigde me. Wel vroeg ik hem nog of hij zich ook zo zou gedragen bij de intocht van Sinterklaas, maar een reactie daarop bleef helaas uit. Onze geleedpotige prins en de vorstin van het microkrediet bleven onderwijl flegmatiek wuiven.

Tegelijkertijd hadden de media nieuws geroken en kwamen de camera's op ons af. Wij deden ons woord over de negatieve aspecten van het koningshuis die vaak onderbelicht bleven, zij hadden weer een fair and balanced item. De sfeer werd iets grimmiger toen klasgenootjes een antimonarchistisch spotlied ten gehore brachten (waarvan de tekst mij helaas jammerlijk is ontschoten). Dit kwam echter ook spoedig ten einde toen een kleerkast van de BVD hen had laten weten dat wanneer ze ermee door zouden gaan ze zijn "gast zouden worden". "Ik wil niet zijn gast worden!", piepte een schoolgenootje dat enkele momenten eerder nog lustig scabreuze liedjes scandeerde. Dat was natuurlijk begrijpelijk. Intimidatie is altijd een probaat middel geweest om mensen de mond te snoeren.

Het was een welkome afwisseling van het examenjaar, besloten we. Maar voor mij was het vooral een openbaring. Als kritiek op het koningshuis dit soort reacties opleverde, dan wist ik het zeker: ik ben republikein, en blij het te zijn. Daarom nog eenmaal voor u allen, op een digitaal spandoek:

Leve de republiek!



ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander