Pro Republica  republiek republikanisme AERM logo
 
Voorpagina Archief Leo Brabanticus Media-archief Boekbesprekingen Contact Links Zoeken Colofon rss Favoriet Disclaimer    
 

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief.


Translate this page

Stuur dit artikel door    print-vriendelijke-versie
  

Ter afronding van het voorlopig laatste artikel van Ton Biesemaat op Pro Republica publiceren wij nu deel drie van het drieluik Gladio en de Oranjes. (Zie hier voor deel 1 en deel 2). Ton heeft veel artikelen geschreven voor Pro Republica, en ook de connectie Oranje en Gladio is door hem veelvuldig besproken. Het is dan ook mogelijk dat de artikelen elkaar enigszins overlappen. Desondanks hebben wij toch gemeend dit te moeten publiceren.

Wilt u meer artikelen lezen? Klik in het menu bovenaan op het kopje zoeken. Als u in het zoekvak als trefwoord Biesemaat intypt, krijgt u een overzicht te zien van alle artikelen die hij op Pro Republica heeft gepubliceerd.

Gladio en de oranjes (3)
Ton Biesemaat

Dit is deel 3 uit een drieluik. Klik hier voor deel 1 en deel 2.

Dat topmensen uit het bedrijfsleven O&I ondersteunden en financierden wordt ook gesuggereerd in een artikel in Het Vrije Volk van 15-11-1990. Daarnaast meldde de Groene Amsterdammer zonder de leden te specificeren het bestaan van 'De Jachtclub': een overlegorgaan van invloedrijke personen uit bedrijfsleven en overheid die O&I aanstuurden. Ook de Amsterdamse patriciërsfamilie Six was bekend met Gladio. Niet verwonderlijk is ook dat deze personen in de kringen van de hofhouding verkeerden en in het bijzonder zeer 'close' waren met Prins Bernhard.

Gladio in Nederland maakte gebruik van 'cover'-stichtingen en -firma's, net zoals een geheime dienst als de CIA of AIVD dat doet (vergelijk het verhuren door de AIVD van een woning vol microfoons in de Haagse Antheunisstraat aan leden van de 'Hofstadgroep'). Een voorbeeld was de Stichting Vrede en Veiligheid die in de jaren vijftig maar ook daarna in grote oplaag het blad De Echte Waarheid uitgaf. In het bestuur zaten patriciërs en politici zoals:

  • E.W.P. Van Dam van Isselt – BVD, World Anti-Communist League, pro-Apartheid

  • Tjeenk Willink

  • Huët – CDA kamerlid, Pierson-bank

  • Van Marken – Instituut Latijns-Amerika waar Prins Bernhard aan gelieerd was, Pierson-bank

De volgende politici waren in elk geval nauw verbonden met Gladio:

  • Ad Ploeg – kamerlid voor de VVD (ook was hij voorzitter van de Kamercommissie voor defensie)

  • Max van der Stoel – PvdA-minister van Buitenlandse Zaken, minister van Staat

  • Odo den Toom – VVD-minister van Defensie

  • H.J. De Koster – VVD-minister van Defensie

  • Willem Drees – PvdA-premier

Deze namen worden opgevoerd omdat een aantal ook op de hoogte was van belangrijke schandalen en affaires rondom Prins Bernhard die deels al staan beschreven in Bernhardgate. De rol van Max van der Stoel als mensenrechtenkampioen en held van het democratische Griekenland na de dictatuur van de kolonels is opmerkelijk, omdat juist het Gladio-netwerk in verband werd gebracht met de extreem-rechtse staatsgreep van de kolonels! Van der Stoel zou daarna nog de wegbereider worden voor de acceptatie van mw. Zorreguieta in Nederland waarbij het bloedige verleden van haar vader werd weggepoetst door prof. Baud.

Prins Bernard kan zonder enige discussie worden aangemerkt als de peetvader van de Nederlandse Gladio. Hij werkte bij de oprichting samen met majoor J.M. Somer die hij in de Tweede Wereldoorlog liet benoemen tot hoofd van de Nederlandse inlichtingendienst BI (Bureau Inlichtingen). In Bernhardgate toon ik met verschillende bronnen aan dat Somer net als Bernhard voor de Duitse militaire inlichtingendiensten en de SD (Sicherheitsdienst) werkte. Uiteindelijk een vreemde keus dat uitgerekend deze twee aangebrande figuren aan de basis van het Nederlandse Gladio stonden. In de hofhouding liep de al reeds genoemde Bernhard-vriend baron van Lynden rond, die tijdens de jaren vijftig leider werd van O&I. Zoals eerder gememoreerd, probeerde deze baron van Lynden samen met Prins Bernhard de spionagebank Rhodius Koenigs op te kopen. De Oranjes moeten beschouwd worden als een (schaduw)machtsfactor achter Gladio. De verwevenheid met geheime diensten treedt nog steeds naar voren met de werkzaamheden van Beatrix's zoon Prins Constantijn voor de Rand Corporation, een internationale think tank die deels wordt gefinancierd door de CIA. Een aspect dat in de Nederlandse media nimmer ter sprake is gekomen.

Prinses Irene en haar toenmalige echtgenoot Carlos Hugo van Bourbon-Parma waren in 1976 de leiders van de Spaanse Carlisten. Bij een massale Carlistische pelgrimstocht naar de berg Montejurra werd de stoet beschoten waarbij twee doden vielen. Doordat waarschijnlijk Irene en Carlos Hugo gewaarschuwd waren (door Gladio-hoofd Max van der Stoel!) waren ze zelf geen slachtoffer. In 1990 bleek uit Spaanse onderzoeken dat de aanslag was gepleegd door Italiaanse Gladio-leden die waren uitgeweken naar Spanje. De reden voor de aanslag was om de ooit fascistische Carlisten die naar modieus links waren afgegleden weer in het gareel te krijgen van de rechtse Carlisten-fractie onder leiding van Prins Sixto, de broer van Carlos Hugo.

gladiozwaardGladio is zoals al eerder beschreven een veel minder geheime organisatie dan wordt aangenomen. Het was niet door de onthullingen van Andreotti in 1990 dat Gladio een spectaculaire organisatie werd. Dat kwam door de Gladio-verbindingen naar terreur en criminaliteit, en hoe de staat, CIA en schaduwmachten via Gladio maatschappijen trachten te manipuleren. Het bestaan van een Gladio-netwerk in Nederland is mede naar voren gekomen door de vondsten van verborgen wapenopslagplaatsen. De eerste vondst door een gepensioneerde rijkspolitieman in de Wieringermeer dateert al van 1966. Die vondst kon nog min of meer worden doodgezwegen ofschoon in hetzelfde jaar Otto Heilbrun een artikel publiceerde waarin Gladio onthuld werd: 'The role of Guerrilla's in NATO's defence of Europe'. In 1980 wordt een Gladio-wapenopslagplaats ontdekt in Limburg (landgoed van de familie Hooijer). Twee jaar later wordt een opslagplaats in de bossen bij Rheden door kinderen met een metaaldetector ontdekt. De wapens verdwijnen in het Arnhemse criminele circuit. Een handgranaat uit het Gladio-depot wordt zelfs door een openstaand raampje in het toilet van het politiebureau gegooid! In dezelfde tijd wordt ook de wapenopslagplaats in de Haagse Scheveningse Bosjes ontdekt. De wapens worden ontvreemd en om ontdekking bij een controle met metaaldetectors tegen te gaan wordt de leeggehaalde opslagplaats opgevuld met oude koelkasten. Het zijn de wapens en handgranaten zonder serienummers uit dit depot die in 1991 worden aangetroffen bij de criminelen Sam Klepper en Johnny Mieremet. Die hebben zich dan met opzet door de politie laten arresteren omdat ze bevreesd zijn voor represailles van de Joego-maffia. De ontdekkingen van de wapenopslagplaatsen begin jaren tachtig zorgen voor veel speculaties in de pers. Ook dan wordt geopperd dat het opslagplaatsen zijn van een geheime BVD-achtige organisatie. Onderzoeksjournalist Igor Cornelissen van Vrij Nederland weet in 1980 al te melden dat slechts zeven Nederlandsers weet hebben van een guerrilla-organisatie. Publicaties na de onthullingen over Gladio in 1990 spreken soms over wel 87 geheime wapenopslagplaatsen. In elk geval is door een uitzending van Peter R. de Vries over Gladio aangetoond dat vijf jaar na de officiële opheffing van Gladio er nog een wapenopslagplaats op de Utrechtse Heuvelrug aanwezig was. Daar kwamen wapens terecht die illegaal gesmokkeld waren. De Vries legde een smokkelnetwerk vast waarbij wapenhandelaren in Amsterdam, Antwerpen en Sint Niklaas waren betrokken. De Amsterdamse wapenwinkel Munts prepareerde illegaal voor deze neo-Gladio organisatie zelfs geluidsdempers. De politie heeft op onverklaarbare wijze een onderzoek naar deze opslagplaats en de activiteiten van Munts gestaakt. Opdracht van hogerhand?

Omdat de Gladio-netwerken op een 'need to know' principe en in cellen waren georganiseerd moeten slechts een beperkt aantal Gladio-agenten kennis hebben gehad van afzonderlijke wapenopslagplaatsen. Het aantal mensen dat een compleet overzicht had van alle Gladio-opslagplaatsen moet zeer gering zijn geweest. De vraag kan gesteld worden of de ontdekkingen begin jaren tachtig van Gladio-wapenopslagplaatsen waarbij wapens in het criminele circuit terecht kwamen wel zo toevallig waren (Arnhem en Amsterdam). De Gladio-wapens die werden aangetroffen bij Mieremet en Klepper hadden die al bijna tien jaar in hun bezit kunnen hebben. Daarmee kunnen deze Gladio-wapens ook terecht zijn gekomen bij de Klaas Bruinsma-groep (De Dominee) waar Mieremet en Klepper eind jaren tachtig voor werkten. Klaas Bruinsma kende, zoals iedereen weet, Mabel Wisse Smit alias 'De Marmot'. Mabel heeft schijnbaar een hele loopbaan achter de rug in de schaduwwereld met connecties naar de Bosniër Mohammed Sacirbey en de daarmee samenhangende wapensmokkel in de Joegoslavische burgeroorlog. En niet te vergeten de Servische crimineel en oorlogsmisdadiger Arkan die in Brussel op jacht wou naar Mabel.

Dit overzicht van de Nederlandse Gladio-tak wil nu eens schetsen dat er verbindingen te vinden waren en zijn tussen de oranjes en Gladio (of dat nu bestond of nog steeds bestaat).

Bronnen:

  • persoonlijk Gladio-archief auteur

  • Gladio-archief Kleintje Muurkrant in bruikleen bij auteur

  • interviews met anonieme bronnen.

Verder:
  • Netwerk Gladio (Leuven: Kritak 1991) door Hugo Gijsels

  • Dossier Gladio onder redactie van Jan Willems (Antwerpen: EPO 1991)

  • Gladio – das Erbe des kalten Krieges door Leo A. Müller (Hamburg: Rowohlt 1991)

  • NATO's Secret Armies – Operation Gladio and Terrorism in Western Europe door Daniele Ganser (Londen: Frank Cass 2005).

Ook:

  • TV-uitzendingen van KRO Reporter

  • Peter R. de Vries

  • driedelige BBC Timewatch-documentaire over Gladio op DVD uit 1992.





ProRepublica doet haar uiterste best om alle rechthebbenden van tekst- en beeldmateriaal
gebruikt op deze website te achterhalen en te vermelden. Eventuele rechthebbenden die niet
vermeld zijn kunnen zich wenden tot ProRepublica. Waar gebruik is gemaakt van materiaal
van derden hebben wij getracht te achterhalen bij wie de rechten liggen volgens de
wettelijke bepalingen. Desondanks kan het voorkomen dat het materiaal niet voor publiek
gebruik is vrijgegeven. Uiteraard zullen wij dit materiaal op verzoek zo snel mogelijk
verwijderen indien daarvoor gegronde redenen bestaan.

Reageren? Momenteel is het door een technische storing niet mogelijk te reageren. Hier wordt aan gewerkt. 
Wel is het mogelijk via email te reageren. Excuses voor het ongemak.
Om te reageren klikt u HIER.
republiek republikeins koningin beatrix monarchie vs republiek rijks voorlichtingsdienst prins willem alexander